Ο ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Σάι Γκαλ συνδέει την ισραηλινή επίθεση στη Βόρεια Συρία με την πιθανότητα ανάλογης δράσης στα Κατεχόμενα
Σε ένα εκτενές άρθρο του στην εφημερίδα Israel Hayom,
ο ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Σάι Γκαλ
αναλύει τη στρατηγική του Ισραήλ απέναντι στην τουρκική στρατιωτική επέκταση, θέτοντας στο επίκεντρο της προβληματικής του την παράνομη τουρκική παρουσία στην Κύπρο.
Όπως επισημαίνει, ενώ στο πρόσφατο πλήγμα στη συριακή βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ το Ισραήλ λειτούργησε προληπτικά καταστρέφοντας υποδομές πριν την άφιξη τουρκικών δυνάμεων, η Κύπρος συνιστά την «πιο δύσκολη περίπτωση», καθώς εκεί το τουρκικό στρατιωτικό βάθος υπάρχει ήδη και συνεχίζει να ενισχύεται.
Η στρατιωτικοποίηση των κατεχομένων και η απειλή για το Ισραήλ
Ο αρθρογράφος εστιάζει στην επικίνδυνη αναβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Άγκυρας στον κατεχόμενο βορρά του νησιού, κάνοντας ειδική αναφορά στην ανάπτυξη έξι μαχητικών F-16 και συστημάτων αεράμυνας.
Σύμφωνα με τον κ. Γκαλ, η εγκατάσταση αεροπορικών, ναυτικών και ηλεκτρονικών δυνατοτήτων, καθώς και συστημάτων ραντάρ, μετατρέπει την παράνομη κατοχή σε προωθημένη τουρκική ισχύ. Η εξέλιξη αυτή απειλεί άμεσα τις ισραηλινές προσβάσεις, τις ενεργειακές υποδομές και τη στρατηγική συνδεσιμότητα της περιοχής.
Το άρθρο τονίζει ότι η προστασία του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ καλύπτει το τουρκικό έδαφος, όχι στρατεύματα που δρουν στη Συρία ή σε άλλα κατεχόμενα εδάφη.
«Η Ιερουσαλήμ έχει μελετήσει όχι μόνο πώς λειτουργεί το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, αλλά και πού εφαρμόζεται. Η συνθήκη προστατεύει το τουρκικό έδαφος· τα τουρκικά στρατεύματα δεν μεταφέρουν αυτό το έδαφος μαζί τους σε συριακό ή κατεχόμενο κυπριακό έδαφος», σχολιάζει η εφημερίδα.
Ο στρατηγικός διάδρομος της Ανατολικής Μεσογείου
Τα θαλάσσια ύδατα που περιβάλλουν την Κύπρο και την Κρήτη χαρακτηρίζονται από τον Ισραηλινό αναλυτή ως ο ζωτικός «στρατηγικός διάδρομος» του Ισραήλ προς την Ευρώπη, ο οποίος περιλαμβάνει δίκτυα ενέργειας, υποθαλάσσια καλώδια, τη ναυτιλία και τη στρατιωτική πρόσβαση μέσω Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στο πλαίσιο αυτό, τονίζεται ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να αποδεχθεί την προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει δικαίωμα «βέτο» στον συγκεκριμένο θαλάσσιο χώρο.
Αποκατάσταση της κυριαρχίας ως ισραηλινή απαίτηση ασφαλείας
Η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, ενώ η αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί τη μόνη νόμιμη τελική κατάσταση, η μετατροπή των κατεχομένων σε τουρκικό επιχειρησιακό βάθος εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ μετατρέπει την αποκατάσταση αυτή και σε «ισραηλινή απαίτηση ασφαλείας».
Όπως υπογραμμίζει ο Σάι Γκαλ, η Άγκυρα δεν πρέπει να συγχέει τα 52 χρόνια αντοχής της κατοχής με την πραγματική ασφάλεια, καθώς τα εδραιωμένα στρατιωτικά τετελεσμένα δεν αποκτούν ασυλία επειδή αυξήθηκε το κόστος ανατροπής τους.
«Εάν η Άγκυρα μετατρέψει τον κατεχόμενο βορρά σε επιχειρησιακό βάθος εναντίον του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας ή των υποδομών που τα συνδέουν, η αποκατάσταση γίνεται επίσης ισραηλινή απαίτηση ασφαλείας», επισημαίνει με νόημα.
Ενώ συμπληρώνει ότι ήδη ξεκινάει «η πιθανότητα να αφαιρεθεί η κατοχή από τις στρατιωτικές λειτουργίες που την μετατρέπουν σε προωθημένο τουρκικό βάθος εναντίον του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας ή της Ελλάδας, αρνούμενη την ενίσχυση και αποκαθιστώντας την κυρίαρχη κατάσταση όπου η Άγκυρα έχει περάσει πενήντα δύο χρόνια προσπαθώντας να κάνει τα πράγματα μη αναστρέψιμα. Ένα εδραιωμένο στρατιωτικό γεγονός δεν αποκτά ασυλία μόνο και μόνο επειδή η ανατροπή του έγινε δαπανηρή. Η Άγκυρα δεν πρέπει να μπερδεύει πενήντα δύο χρόνια αντοχής με ασφάλεια».
