Θεώνη Κουφονικολάκου Δεν τη σκότωσε επειδή την αγαπούσε Τη σκότωσε επειδή τη θεωρούσε “ιδιοκτησία” του

Δεν τη σκότωσε επειδή την αγαπούσε.

Τη σκότωσε επειδή τη θεωρούσε “ιδιοκτησία” του.

Άλλη μία γυναίκα νεκρή, με βάση τα μέχρι στιγμής στοιχεία, στο “μέτωπο” της σκοτεινής μάχης της ενδοοικογενειακής βίας.

Κι όμως συνεχίζουν να υπάρχουν αντιρρήσεις στη νομική κατοχύρωση του όρου “γυναικοκτονία”

και την υλοποίηση πρόσθετων μέτρων για την πρόληψη και αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας.

Η ΕΛ.Α.Σ. με αφορμή το νέο τραγικό περιστατικό υπογραμμίζει ότι οι γυναικοκτονίες δεν είναι αποτέλεσμα συναισθηματικής παραφοράς, όπως κάποιοι εξακολουθούν να νομίζουν.

Αποτελούν ακραία έκφραση έμφυλων ανισοτήτων, σχέσεων κυριαρχίας και της αντίληψης ότι η γυναίκα μπορεί να αποτελεί αντικείμενο ελέγχου.

Η Συμπαράταξη δεσμεύεται σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης, προστασίας και κοινωνικού μετασχηματισμού, με ισχυρές δημόσιες δομές στήριξης και ουσιαστική εκπαίδευση στην ισότητα,
για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου, που καταστρέφει ζωές, προσβάλλει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και υπονομεύει τις σχέσεις.

Στο πλαίσιο αυτό:

🔴 Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει θεσμικά την πραγματικότητα, με την καθιέρωση του όρου «γυναικοκτονία» στον Ποινικό Κώδικα, ώστε να αποτυπώνεται ρητά το έμφυλο κίνητρο του εγκλήματος και η σχέση εξουσίας που το παράγει.

🔴 Είναι αναγκαία η εισαγωγή συνεκτικής και ολοκληρωμένης Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Εκπαίδευσης στην Προσχολική, Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση για την αποδόμηση έμφυλων στερεοτύπων και την καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής, όπως η επικοινωνία, η συναίνεση, ο σεβασμός των ορίων, η ισότητα των φύλων και η αποδοχή της διαφορετικότητας.

🔴 Παράλληλα, υπογραμμίζεται η ανάγκη συστηματικής επιμόρφωσης όλων των επαγγελματιών που ασχολούνται με περιστατικά ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας, ώστε κανένα θύμα να μη μένει αβοήθητο απέναντι στην αδράνεια ή την ακαταλληλότητα των θεσμών.

🔴 Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να επιδειχθεί για την πλήρη ψυχοκοινωνική υποστήριξη όλων των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας. Με έμφαση και στα παιδιά των θυμάτων γυναικοκτονίας και εν γένει τα παιδιά μάρτυρες-θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Η Πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί ένα πλέγμα διαρκούς προστασίας, σταθερής ψυχοκοινωνικής και εκπαιδευτικής πλαισίωσης και υλικής ασφάλειας, ώστε να μη μετατρέπεται το τραύμα σε κοινωνικό αποκλεισμό.

Καμία ανοχή σε δικαιολογίες τύπου «ήταν η κακιά στιγμή».

Καμία ανοχή στην έμφυλη βία και τις συνθήκες ανισότητας που την τροφοδοτούν.