Η αλήθεια για τον Μλάντιτς από έναν Ισπανό
Η αλήθεια για τον Μλάντιτς από έναν Ισπανό
Ο Mladic ήταν περισσότερο θύμα παρά ο δήμιος που μας παρουσιάζουν σήμερα τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης, κορεσμένα από σκουπίδια προπαγάνδας.
Γεγονότα:
1⃣. Οι πολεμικές συγκρούσεις των αυτονομιστών στη Γιουγκοσλαβία δεν ξεκίνησαν το 1991, αλλά πολύ νωρίτερα.
Και, να πάλι η Γερμανία ως υποκινητής. Ήδη από το 1979, η τότε νεοχιτλερική Γερμανία (η ΟΔΓ), μέσω του BND (της υπηρεσίας πληροφοριών της χώρας με περισσότερους ναζί από οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία πληροφοριών στον κόσμο) έστειλε μια ομάδα πρακτόρων στο Ζάγκρεμπ. Η αποστολή ήταν να υποστηρίξει τον εγκληματία φασίστα Franjo Tudjman, έναν ρατσιστή που διέδιδε ενεργά το εθνικό μίσος και κήρυττε τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας.
2⃣. Στην αρχή της συνόδου της Μαάστριχτ, το 1991, ο υπουργός Εξωτερικών της (Ομοσπονδιακής) Γερμανίας, Helmut Kohl,
φουσκωμένος από υπεροπτική δόξα μετά την ολοκλήρωση της προσάρτησης της ΑΔΓ το 1990, ήταν ξαμολημένος. Ήταν ο μοναδικός που ήθελε να διαμελίσει τη Γιουγκοσλαβία και να αναγνωρίσει βιαστικά την “ανεξαρτησία” της Σλοβενίας και της Κροατίας, αψηφώντας το διεθνές δίκαιο και το Σύνταγμα της Γιουγκοσλαβίας. Όλοι οι ειδικοί προειδοποίησαν ότι μια τέτοια “αναγνώριση” θα προκαλούσε εμφύλιο πόλεμο, όπως και συνέβη. Χάρη στην προτίμηση προς τον νεοφασίστα Κροάτη Tudjman και τον εθνικιστή Βόσνιο μουσουλμάνο Izetbegovic (συνεργάτη του Χίτλερ στην εφηβεία του), ήταν προφανές ότι θα υπήρχε πανικός ανάμεσα στη μεγάλη σερβική μειονότητα που ζούσε στην Κροατία και τη Βοσνία για αιώνες.
3⃣. Από την αρχή της γιουγκοσλαβικής σύγκρουσης επρόκειτο για έναν στρατιωτικό πόλεμο κατά των Σέρβων.
Ο Βέλγος στρατηγός Briquemont, επικεφαλής των δυνάμεων του ΟΗΕ στη Βοσνία από τον Ιούνιο του 1993 έως τον Ιανουάριο του 1994, δήλωσε: “Η παραπληροφόρηση είναι ολοκληρωτική. Η τηλεόραση χρειάζεται έναν αποδιοπομπαίο τράγο και αυτή τη στιγμή υπάρχει πλήρης ομοφωνία στην καταδίκη των Σέρβων”. Και η αλήθεια είναι ότι η Σερβία δεν εφάρμοσε καμία εθνοκάθαρση σε εκείνον τον πόλεμο και, αντίθετα, το έκαναν οι χώρες που προστατεύονταν από την «Δύση» – Κροατία, Βοσνία και Κόσοβο –.
4⃣. Ένας άλλος στρατηγός, ο Γάλλος Morillon, που διηύθυνε τις δυνάμεις του ΟΗΕ στο πεδίο, είπε:
“Κατά τη διάρκεια των Ορθόδοξων Χριστουγέννων, της ιερής νύχτας του Ιανουαρίου του 1993, ο Nasser Oric -εγκληματίας πολέμου Βόσνιος μουσουλμάνος- εξαπέλυσε επιδρομή σε σερβικά χωριά. Αποκεφαλίστηκαν άνθρωποι, υπήρξαν αποτρόπαιες σφαγές που διαπράχθηκαν από τις δυνάμεις του Nasser Oric σε όλα τα γειτονικά χωριά.” Αυτός ο γενοκτόνος αθωώθηκε στα δικαστήρια του Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης. Στη συνέχεια ήρθαν οι σφαγές της Σρεμπρένιτσα ως δικαιολογία για το κυνηγητό κατά των Σέρβων. Ο στρατηγός Morillon είπε: “Ο Mladic έπεσε σε παγίδα στη Σρεμπρένιτσα.”
5⃣. Η επίσημη ιστοριογραφία ισχυρίζεται ότι στη Σρεμπρένιτσα οι στρατεύματα υπό τον Mladic επιδόθηκαν σε μια βάρβαρη σφαγή 8.000 αμάχων,
παρόλο που η καταμέτρηση των υποτιθέμενων θυμάτων οφειλόταν στην απλή πρόσθεση των 3.000 αιχμαλώτων που συνέλαβαν οι δυνάμεις των Σερβοβοσνίων και των 5.000 αγνοουμένων —η πλειοψηφία των οποίων ταυτοποιήθηκε αργότερα— σύμφωνα με μια έκθεση που συνέταξε ο Ερυθρός Σταυρός κατόπιν πρότασης του Izetbegović, ο οποίος αρνήθηκε να παρέχει τη λίστα με τα ονόματα των αγνοουμένων ή να οργανώσει ειδική απογραφή.
6⃣. Ο Ύπατος Επίτροπος του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Henry Wieland,
δήλωσε ότι οι άνδρες του δεν είχαν συγκεντρώσει καμία απόδειξη ικανή να ερευνήσει τις υποτιθέμενες μαζικές εκτελέσεις μουσουλμάνων για τις οποίες κατηγορούνταν οι Σέρβοι. Πολλά από τα πτώματα που παρουσίασε ο Izetbegović ως “θύματα της Σρεμπρένιτσα” αντιπροσώπευαν στην πραγματικότητα τα πτώματα μουσουλμάνων μαχητών που σκοτώθηκαν κατά τις μάχες με τις δυνάμεις των Σερβοβοσνίων του Mladic.
7⃣. Οι Σέρβοι κατηγορήθηκαν επίσης ψευδώς ότι δολοφόνησαν σκόπιμα ανθρώπους
βυθίζοντας την πόλη του Σαράγιεβο σε βομβαρδισμούς. Ωστόσο, έρευνες του ΟΗΕ κατηγόρησαν τις δυνάμεις του εγκληματία Izetbegovic.
