Τρίτη βράδυ στο ΚΑΤ στο Μαρούσι: Το ΕΣΥ σε όλο του το ντροπιαστικό μεγαλείο

Τρίτη βράδυ στο ΚΑΤ, στο Μαρούσι
– για ορθοπεδικό θέμα στο νύχι του ποδιού, στα επείγοντα.
Βασιλης Βιλιάρδος
Μπαίνεις μέσα και βλέπεις τόσο πολύ κόσμο που δεν μπορούσες να φαντασθείς.
Ο ευγενικότατος υπάλληλος στην υποδοχή, σου δίνει ένα νούμερο και σου λέει να περιμένεις να το δεις στην οθόνη. Περιμένεις. Έρχεται το νούμερο σου, πηγαίνεις στη θυρίδα και μία κατακουρασμένη κυρία σου δίνει ένα χαρτί για μία άλλη θυρίδα – όπου μία άλλη κουρασμένη κυρία παίρνει τα στοιχεία σου.
Μετά από λίγο σου δίνει άλλο χαρτί, σου φοράει ένα χάρτινο βραχιόλι και σου λέει να απευθυνθείς σε έναν κύριο που είναι από κάποια υπηρεσία Security, όπως γράφει στη στολή του – ο οποίος κάθεται σε μία καρέκλα στο διάδρομο, χωρίς καμία ένδειξη!
Περιμένεις στην ουρά μαζί με άλλους, έρχεται η σειρά σου,
γράφει το αρχικό νούμερο σου σε ένα δικό του πρόχειρο, μουτζουρωμένο χαρτί και σου λέει να περιμένεις – έως ότου σε φωνάξουν.
Αφού περιμένεις αρκετή ώρα και δεν βλέπεις να φωνάζουν κανένα όνομα, απευθύνεσαι ξανά στον κύριο του Security για να τον ρωτήσεις – ο οποίος σου λέει πως δεν ξέρει κάτι και ότι του είπαν να μην αφήσει κανέναν!
Ψάχνεις μόνος σου γυρίζοντας στους γεμάτους ανθρώπους διαδρόμους, βλέπεις κάπου να λέει «Εξεταστικό»,
δεκάδες άνθρωποι περιμένουν και ρωτάς κάποιον υπάλληλο που βγαίνει εκείνη την ώρα, εάν περιμένεις στο σωστό σημείο. Σου λέει πως δεν είναι το σωστό σημείο και ότι πρέπει να περιμένεις – χωρίς όμως να σου εξηγεί πού να περιμένεις και τι ακριβώς.
Τον ρωτάς και δεν ξέρει να σου πει – τον ξαναρωτάς πόση ώρα θα πρέπει να περιμένεις για την επείγουσα εξέταση, όπου και αν γίνει αυτή. Απάντηση: 4 έως 7 ώρες – δηλαδή τα ξημερώματα!
Φεύγεις φυσικά και ρωτάς τον Security τι πρέπει να κάνεις για να ακυρώσεις τα χαρτιά που σου έδωσαν – έτσι ώστε να διευκολύνεις το νοσοκομείο. Δεν καταλαβαίνει και σου λέει «κάνε ότι νομίζεις με τα χαρτιά» – ενώ μαθαίνεις από τη συζήτηση μαζί του πως έχει τελειώσει το Αρσάκειο Εκάλης και έχει Πανεπιστημιακές σπουδές!
Μάλιστα – Security στο νοσοκομείο, με Πανεπιστημιακές σπουδές και με γραμματειακή κατά κάποιον τρόπο υπευθυνότητα. Ιδρωμένος, εκνευρισμένος, σε μία στρογγυλή καρέκλα στη μέση ενός διαδρόμου!
Ρωτάς με περιέργεια γιατί εργάζεται ως Security, αφού έχει τέτοιες καλές σπουδές και σου απαντάει ότι αυτό βρήκε
– οπότε του λες πως καλά έκανε, αφού ασφαλώς καμία δουλειά δεν είναι ντροπή, ενώ το σημαντικό είναι να εργάζεται κανείς.
Η Ελλάδα και το ΕΣΥ σε όλο τους το ντροπιαστικό μεγαλείο – ενώ οι Έλληνες που βιώνουν τέτοιες απίστευτες τριτοκοσμικές συνθήκες, εν προκειμένω στο ΚΑΤ, κατηγορούνται επιπλέον πως είναι μίζεροι και για αυτό παραπονιούνται.
Τι να πει κανείς! Απλά ότι δεν τρέπονται να λένε ψέματα στις τηλεοράσεις – ενώ όποιος δεν το πιστεύει, μπορεί να πάει τώρα στο ΚΑΤ να το δει με τα μάτια του.