Ποίηση: Το άδειο μπουκάλι

Το άδειο μπουκάλι

Του Τσολάκη Πασχάλη

Στη λίμνη οι πάπιες γυρόφερναν,
ψάχνανε κάτι να τσιμπολογήσουν.
Ήσυχα τα καθαρά νερά της.
Στο βάθος διακρίνονταν
ένας ψαράς με τη βάρκα του.

Ένα άδειο μπουκάλι από κόκκινο κρασί
έπλεε στην επιφάνεια της λίμνης.

Οι κύκνοι κάνανε κύκλους γύρω του,
Δίχως να τ’ ακουμπήσουν.
Ποτέ δεν απομακρύνονταν από την ακτή.
Θαρρείς έχει μάτια και έβλεπε.
Έψαχνε ένα τραπέζι, δυο καρέκλες,
δυο χέρια να το βάλουν στη μέση του τραπεζιού.

Καρτερική υπομονή.

Οι περιπατητές περνούσαν αδιάφοροι.
Ένα ζευγάρι είδαν το μπουκάλι και σταμάτησαν.
Άρχισαν να το πετροβολούν χαζογελώντας.
Βυθίστηκε με μιας, πριν θρυμματιστεί.

Δεν ξαναφάνηκε πάνω στα νερά.

Γνώριμα εκείνα τα μάτια της γυναίκας
που το πετροβολούσε.