Έφυγε από τη ζωή στα 70 του χρόνια ο Θάνος Λαμπρόπουλος αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη στον ελληνικό κινηματογράφο
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών ο γνωστός κινηματογραφικός παραγωγός Θάνος Λαμπρόπουλος,
αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη στον ελληνικό κινηματογράφο και ιδιαίτερα στον χώρο του ντοκιμαντέρ.
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε το πρωί της Τρίτης 8 Σεπτεμβρίου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, παρουσία ανθρώπων από τον χώρο του κινηματογράφου και του πολιτισμού.
Ο Θάνος Λαμπρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε στη Σχολή Σταυράκου και στη Νομική Αθηνών, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στην οπτικοακουστική παραγωγή, ολοκληρώνοντας σχετικό μεταπτυχιακό.
Η «Περίπλους» και η στήριξη του ελληνικού ντοκιμαντέρ
Το 1988 ίδρυσε, μαζί με τον σκηνοθέτη Στέλιο Χαραλαμπόπουλο, την εταιρεία παραγωγής «Περίπλους». Στην ομάδα συμμετείχε και ο διευθυντής φωτογραφίας Γιάννης Βαρβαρίγος.
Η εταιρεία έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην παραγωγή ελληνικών ντοκιμαντέρ, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανάδειξη δημιουργών και θεμάτων που συνδέονταν με την ελληνική ιστορία, τον πολιτισμό και την κοινωνία.
Παράλληλα, η δραστηριότητά της δεν περιορίστηκε στο ντοκιμαντέρ, καθώς συμμετείχε και σε παραγωγές μυθοπλασίας, αλλά και σε σημαντικές ευρωπαϊκές συμπαραγωγές.
Ανάμεσα στις σημαντικές παραγωγές που συνδέθηκαν με το έργο του Θάνου Λαμπρόπουλου ξεχωρίζουν οι ταινίες «Άδης», «Σινασός» και «Ημερολόγια Καταστρώματος: Γιώργος Σεφέρης».
Μέσα από τις παραγωγές του, ο ίδιος συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας ξεχωριστής παρουσίας του ελληνικού ντοκιμαντέρ, στηρίζοντας έργα με πολιτιστικό και ιστορικό περιεχόμενο.
Η παρουσία του στην ΕΡΤ και στους κινηματογραφικούς θεσμούς
Ο Θάνος Λαμπρόπουλος είχε επίσης συμμετοχή σε σημαντικά τηλεοπτικά εγχειρήματα. Μεταξύ αυτών ήταν η σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ «Η Ιστορία των Χρόνων μου», η οποία προβλήθηκε την περίοδο 2003-2005.
Παράλληλα, είχε ενεργό παρουσία στη Γενική Συνέλευση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ υπήρξε δραστήριο μέλος του ΣΑΠΟΕ.
Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής, καθώς υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που εργάστηκαν συστηματικά για τη στήριξη και την ανάδειξη του ελληνικού ντοκιμαντέρ.
