22,8 δισεκατομμύρια ευρώ: Η Ελλάδα φέρνει το Ισραήλ στον νέο άξονα της Ευρώπης (Ισραηλινή ανάλυση)
Η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Ρουμανία προωθούν 25 έργα αξίας 22,8 δισεκατομμυρίων ευρώ
για τη δημιουργία ενός άξονα μεταφορών, ενέργειας και στρατιωτικής κινητικότητας από το Αιγαίο Πέλαγος έως την Ουκρανία,
ο οποίος θα συνδέσει επίσης το Ισραήλ με το ευρωπαϊκό ενεργειακό σύστημα, γράφει η ισραηλινή Maariv
Ένας νέος στρατηγικός άξονας χτίζεται στη νοτιοανατολική Ευρώπη και η Ελλάδα αναδεικνύεται σε μία από τις βασικές χώρες σε αυτόν, σύμφωνα με την ελληνική ιστοσελίδα Directus.
Η Ελλάδα αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη
Από το Αιγαίο Πέλαγος και τα ελληνικά λιμάνια, μέσω της Βουλγαρίας, του Δούναβη και της Ρουμανίας, μέχρι τη Μολδαβία και την Ουκρανία, διαμορφώνεται ένα νέο σύστημα μεταφορών, ενέργειας και στρατιωτικής κινητικότητας που θα μπορούσε να αλλάξει τον γεωοικονομικό χάρτη ολόκληρης της περιοχής.
Δεν πρόκειται μόνο για δρόμους ή σιδηροδρόμους. Το σχέδιο περιλαμβάνει λιμάνια, γέφυρες, αγωγούς φυσικού αερίου, εγκαταστάσεις LNG, συνδέσεις ενέργειας, στρατιωτικές οδούς μεταφορών και κρίσιμες ενεργειακές υποδομές. Για την Ελλάδα, η κίνηση αυτή αποσκοπεί στη μετατροπή της θέσης της από το νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης στη στρατηγική νότια πύλη της ηπείρου.
Στις 29 Σεπτεμβρίου, η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Ρουμανία συμφώνησαν σε ένα σχέδιο δράσης που περιλαμβάνει 25 έργα υψηλής προτεραιότητας, συνολικού ύψους περίπου 22,8 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Τα έργα επιλέχθηκαν από ένα ευρύτερο πακέτο 53 προτάσεων και επικεντρώνονται κυρίως σε σιδηροδρομικές συνδέσεις, δρόμους, λιμάνια, γέφυρες πάνω από τον Δούναβη, ηλεκτροκίνηση των σιδηροδρόμων και ευρωπαϊκά συστήματα διαχείρισης και ασφάλειας της κυκλοφορίας.
Στόχος είναι η δημιουργία μιας συνεχούς διαδρομής μεταφοράς από το Αιγαίο Πέλαγος προς τη Μαύρη Θάλασσα και από εκεί βόρεια.
Η μετατροπή της Ελλάδας
Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει μετατροπή των λιμανιών της σε βασικά σημεία εισόδου στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Τα φορτία που προέρχονται από τη Μεσόγειο, τη Διώρυγα του Σουέζ και την Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούν να μετακινούνται βόρεια μέσω Βουλγαρίας και Ρουμανίας, χωρίς να βασίζονται αποκλειστικά σε παραδοσιακές ναυτιλιακές διαδρομές.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Ελλάδα δεν θα χρησιμεύσει μόνο ως χώρα διέλευσης, αλλά και ως κόμβος εισόδου, αποθήκευσης, εκφόρτωσης, φόρτωσης και διανομής.
Ο πιθανός αντίκτυπος είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τα λιμάνια του Αιγαίου, τα οποία ενδέχεται να αναλάβουν ευρύτερο ρόλο στις αλυσίδες εφοδιασμού της Ευρώπης.
Ο ποταμός Δούναβης αποκτά επίσης νέα στρατηγική σημασία. Το σχέδιο περιλαμβάνει δύο νέες γέφυρες, μαζί με αναβάθμιση της σύνδεσης μεταξύ Ρούσε, Γεωργίου και Βουκουρεστίου. Ταυτόχρονα, το πρόγραμμα FAST2 Δούναβης στοχεύει στη βελτίωση της πλευσιμότητας και της μεταφορικής ικανότητας του ποταμού.
Ο ποταμός Δούναβης στο Βίσεχραντ
Η κύρια αλλαγή είναι ότι ο Δούναβης δεν θεωρείται πλέον αποκλειστικά ως εμπορική διαδρομή. Σύμφωνα με τα νέα σχέδια, θα μπορούσε να γίνει κεντρικός άξονας για τη μεταφορά αγαθών, ενέργειας, ακόμη και στρατιωτικού εξοπλισμού.
Εδώ ακριβώς έρχεται να προστεθεί η διάσταση της ασφάλειας. Τα τελευταία χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει την στρατιωτική κινητικότητα ως μία από τις κύριες προτεραιότητές της και, ως εκ τούτου, σχεδιάζονται νέες υποδομές ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για πολιτική και εμπορική κυκλοφορία, αλλά και για τη μεταφορά στρατιωτών, αρμάτων μάχης, πυρομαχικών και βαρέος στρατιωτικού εξοπλισμού.
Αυτή η ανάγκη σχετίζεται άμεσα με τον πόλεμο στην Ουκρανία και την επιθυμία ενίσχυσης της συνδεσιμότητας μεταξύ της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της περιοχής του Εύξεινου Πόντου. Μακροπρόθεσμα, ο άξονας μπορεί επίσης να καταστεί σημαντικός για την υλικοτεχνική υποστήριξη στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ.
Είναι και ο ενεργειακός άξονας
Παράλληλα με τον άξονα μεταφορών, κατασκευάζεται και ένας ενεργειακός άξονας. Η Ελλάδα διαθέτει ήδη υποδομές LNG, αγωγούς και περιφερειακές συνδέσεις που επιτρέπουν τη ροή ενέργειας προς τα βόρεια. Οι εγκαταστάσεις Ρεβυθούσα , η σύνδεση με τη Βουλγαρία και ο αγωγός IGB είναι μεταξύ των βασικών στοιχείων του αναδυόμενου συστήματος.
Ο κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου υποτίθεται ότι θα επιτρέπει τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ελλάδα στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και από εκεί σε άλλες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η αρχή είναι απλή: η ενέργεια εισέρχεται από το νότο και κινείται προς τα βόρεια, με την Ελλάδα να χρησιμεύει ως σημείο εισόδου.
Μεγάλη η στρατηγική σημασία της Ελλάδας
Η στρατηγική σημασία της Ελλάδας θα μπορούσε να αυξηθεί ακόμη περισσότερο εάν η μελλοντική εξερεύνηση υδρογονανθράκων αποφέρει εμπορικά εκμεταλλεύσιμα αποθέματα. Οι παραχωρήσεις στη νότια Κρήτη, τη νότια Πελοπόννησο και το Ιόνιο Πέλαγος αποκτούν πρόσθετη σημασία καθώς η Ευρώπη αναζητά νέες πηγές φυσικού αερίου.
Εάν αναπτυχθεί η τοπική παραγωγή στο μέλλον, η Ελλάδα μπορεί να μετατραπεί από χώρα καθαρά εισαγωγών και διαμετακόμισης σε χώρα παραγωγής, γεγονός που θα ενισχύσει περαιτέρω τη θέση της στο ευρωπαϊκό ενεργειακό σύστημα.
Ένας άλλος πυλώνας στην εικόνα είναι το έργο της Διασύνδεσης της Μεγάλης Θάλασσας (GIS), το οποίο έχει σχεδιαστεί για να συνδέσει την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ μέσω ενός υποβρυχίου καλωδίου ηλεκτρικής ενέργειας υψηλής τάσης (HVDC). Για την Ελλάδα , η σύνδεση θα μπορούσε να τη μετατρέψει σε ενεργειακή γέφυρα μεταξύ της Ανατολικής Μεσογείου και της Ευρώπης.
Η σημασία του έργου υπερβαίνει τον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και μόνο. Η σύνδεση μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου με το ευρωπαϊκό σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να δώσει στην Ελλάδα έναν ακόμη κεντρικό ρόλο ως χώρα διαμετακόμισης ενέργειας μεταξύ της Ανατολικής Μεσογείου και της ηπείρου.
Όταν όλα τα στοιχεία συνδεθούν, δημιουργείται ένας ευρύς άξονας βορρά-νότου: στο νότο βρίσκονται το Αιγαίο Πέλαγος, τα ελληνικά λιμάνια, οι εγκαταστάσεις LNG, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και τα υποβρύχια καλώδια· στο κέντρο βρίσκονται η Βουλγαρία, ο Δούναβης και οι νέες υποδομές· και στο βορρά βρίσκονται η Ρουμανία, η Μολδαβία, η Μαύρη Θάλασσα και η Ουκρανία.
Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν ενιαίο διάδρομο που εξυπηρετεί ταυτόχρονα τρεις στόχους: εμπόριο, ενέργεια και ασφάλεια.
Για την Ελλάδα, πρόκειται για μια προσπάθεια να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση από στρατηγικό μειονέκτημα σε σημαντικό πλεονέκτημα.
Για δεκαετίες, η Ελλάδα θεωρούνταν μία από τις χώρες στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης. Τώρα επιδιώκει να τοποθετηθεί ως το σημείο σύνδεσης μεταξύ της Μεσογείου, των Βαλκανίων, της Μαύρης Θάλασσας και της Ανατολικής Ευρώπης.
Η επιτυχία της κίνησης εξαρτάται κυρίως από τον ρυθμό υλοποίησης του έργου και την ικανότητα αποφυγής καθυστερήσεων.
Εάν τα σχέδια προχωρήσουν όπως έχει προγραμματιστεί, η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει ένας από τους σημαντικότερους κόμβους μεταφορών και ενέργειας στη νέα Ευρώπη την επόμενη δεκαετία – σε έναν στρατηγικό άξονα που θα ξεκινά από την ανατολική Μεσόγειο και θα επεκτείνεται στην Ουκρανία, καταλήγει το εβραϊκό δημοσίευμα.
Maariv.co.il
—
