Ποίηση: Μαγκιές στην Πνύκα

Μαγκιές στην Πνύκα

Σοφίας Ελλήνων προίκα
Φλόμωσε στην τσίκνα

Πολέμαρχοι ανεγκέφαλοι
Στα κάρβουνα καμένοι εγκέφαλοι

Το ιερό βήμα του Ελληνικού Λαού

Βήμα ενός καταρρέοντος ιμπεριαλισμού
Οποία βδελυρά βλασφημία
Εις τόπον γεννήσαντα Δημοκρατία

Λογής ιταμοί υποτακτικοί φωνασκούντες
Γονυπετείς μετά βουλιμίας κοπρολαχνούντες
Τα αυγά του φιδιού κλωσούν
Ημέρες σκότους νοσταλγούν

Απωλέσαντες την ψήφο του Λαού
Υπό το κράτος τρόμου και πανικού
Χαμέρποντες εκλιπαρούν την εύνοια
Ενός πάλαι ποτέ ισχυρού σε ένδεια

Έλληνα μην ΞΕΧΝΑΣ

Για τη Χούντα τη συγνώμη
Την Κύπρο
Στα μαύρα να πονάει ακόμη

Ένεκα πιθανολογούμενης ανοίας
Και περί ψυχής Ελλήνων αγνοίας
Φιλήδονα χείλη αθυρόστομα τολμούν
Απειλές κατά Δημοκρατίας εκστομουν

Μετά θράσους περισσού
Το έκαναν αλλού
Χωρίς αιδώ
Μπορούν να το κάνουν και εδώ

Κυνική ομολογία
Πρόστυχη τρομολαγνεία
Λόγια δυσοίωνου καιρού
Ενός πολυβραβευμένου λαλίστατου πρωκτού
Αεριζομένου εκτενώς
Δημοσίως και Διεθνώς

Μούγκα των αμνών

Στη στρούγκα των δοτών
Άκρη προς άκρη τη Χώρα ανηλεώς τεμαχίζουν
Κομμάτι κομμάτι με το αζημίωτο τη χαρίζουν
Σάρκες λιμοκτονούντος Λαού κατατρώγουν
Τα ρυπαρά σαρκία τους φουσκώνουν

Η Δύση όπως η κάθε δύση
Βουλιάζει στο μαύρο σκοτάδι
Για τη γέννηση της ρόδινης Αυγής
Από τη φωτοβόλο μήτρα της Ανατολής

Ίσια ρε Μόρτες
Κλείστε τους τις πόρτες
Στα χέρια μας το τελευταίο ΧΑΡΤΙ
Αύριο
Μπορεί να μην υπάρχει φωνή στο ΓΙΑΤΙ

Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας
7/10/2026