Η Τουρκία «προστατεύει» Αλγερινό πρεζεμπορα καταζητούμενο από τη Γαλλία επικαλούμενη υποτιθέμενη ισλαμοφοβία
Η Τουρκία «προστατεύει» Αλγερινό πρεζεμπορα καταζητούμενο από τη Γαλλία επικαλούμενη υποτιθέμενη «ισλαμοφοβία»!!
Κράτος – ναρκέμπορος…
Στις 13 Ιουλίου 2026 το Ανώτατο Εφετείο της Τουρκίας (Yargıtay)
ακύρωσε με ομόφωνη απόφαση την έκδοση μουσουλμάνου αλγερινής καταγωγής που καταζητείται από τη Γαλλία για διακίνηση ναρκωτικών, ξέπλυμα χρήματος και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Η απόφαση του 5ου Ποινικού Τμήματος (δικογραφία 2026/6453, απόφαση 2026/8074) βασίστηκε στον ισχυρισμό του υπόπτου ότι στη Γαλλία θα αντιμετωπίσει διακρίσεις λόγω της μουσουλμανικής του πίστης, χωρίς –σύμφωνα με την αναφορά του Nordic Monitor– να έχει γίνει ουσιαστικός έλεγχος του ισχυρισμού.
Ο Αλγερινός πρεζεμπορας είχε καταδικαστεί από το Δικαστήριο της Μασσαλίας σε δύο αποφάσεις: στις 12 Φεβρουαρίου 2019 και στις 29 Νοεμβρίου 2024. Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενη προμήθεια, μεταφορά, κατοχή, διανομή ή παράδοση ναρκωτικών, ξέπλυμα χρήματος, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, απόκρυψη προϊόντων εγκλήματος εντός οργανωμένης δομής και χρήση πλαστών ή παραπλανητικών πινακίδων κυκλοφορίας.
Οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν αιτήματα έκδοσης στις 18 και 22 Ιουλίου 2025.
Το 3ο Ανώτερο Ποινικό Δικαστήριο της Αδριανούπολης (Edirne) είχε κρίνει στις 26 Δεκεμβρίου 2025 ότι η έκδοση είναι νόμιμη σύμφωνα με το τουρκικό δίκαιο και τις διεθνείς συμβάσεις. Το Ανώτατο Εφετείο, ωστόσο, ανέτρεψε την απόφαση.
Η νομική αιτιολογία της ανατροπής
Το δικαστήριο επικαλέστηκε το άρθρο 4(1)(γ) του τουρκικού Νόμου 6706 για τη Διεθνή Δικαστική Συνεργασία σε Ποινικές Υποθέσεις, το οποίο επιτρέπει την απόρριψη αιτήματος έκδοσης όταν στο κράτος που το υποβάλλει δεν διασφαλίζονται τα θεμελιώδη δικαιώματα υπεράσπισης. Αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης περί καταδίκης ερήμην, έλλειψης επαρκούς χρόνου και μέσων για απάντηση, ελλιπών πιστοποιημένων μεταφράσεων και –κυρίως– πιθανού κινδύνου διακρίσεων λόγω εθνοτικής και θρησκευτικής ταυτότητας!!
Η απόφαση δεν διευκρινίζει αν ο ύποπτος παραμένει υπό κράτηση, αν απελευθερώθηκε ή υπό ποιους περιορισμούς βρίσκεται στην Τουρκία. Ούτε αποκαλύπτει το όνομά του, τη διάρκεια των ποινών ή τις περιστάσεις εισόδου του στη χώρα. Διατάσσει την επιστροφή της υπόθεσης στο κατώτερο δικαστήριο για περαιτέρω εξέταση, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να ζητηθούν εγγυήσεις δίκαιης επανάληψης δίκης από τη Γαλλία.
Η υπόθεση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο που καταγράφει το Nordic Monitor και άλλες πηγές:
την κατηγορία ότι η τουρκική δικαιοσύνη, υπό την επιρροή της κυβέρνησης Ερντογάν (ΑΚΡ) και του ακροδεξιού συμμάχου της (MHP), εφαρμόζει επιλεκτικά τα κριτήρια δίκαιης δίκης όταν πρόκειται για κατηγορούμενους με μουσουλμανικό υπόβαθρο, ενώ την ίδια ώρα δέχεται σοβαρή κριτική για έλλειψη ανεξαρτησίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην έκθεσή της για το 2025 και το Freedom House στην αναφορά του 2026 σημειώνουν ελλείψεις στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και επιλεκτική εφαρμογή του νόμου.
Παράλληλα, η Τουρκία έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί ότι λειτουργεί ως «καταφύγιο» για διεθνώς καταζητούμενους εμπόρους ναρκωτικών και μέλη οργανωμένου εγκλήματος. Παρόμοιες περιπτώσεις (όπως η ανατροπή έκδοσης προς τη Σουηδία το 2025) έχουν δημοσιοποιηθεί, ενώ το MHP αντιμετωπίζει κατηγορίες για δεσμούς με δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος και διακίνησης ναρκωτικών.
Οι επικριτές επισημαίνουν ότι η προστασία τέτοιων προσώπων μπορεί να διοχετεύει παράνομα κεφάλαια στην τουρκική οικονομία.
Η απόφαση θέτει ερωτήματα για τη συνέπεια της Τουρκίας στην εφαρμογή των διεθνών υποχρεώσεών της στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας, ειδικά όταν οι ίδιες τουρκικές αρχές επικαλούνται συχνά την ανάγκη καταπολέμησης του διασυνοριακού οργανωμένου εγκλήματος. Το όνομα του υπόπτου παραμένει άγνωστο και η τελική τύχη της υπόθεσης εκκρεμεί.
