ΚΥΡΙΑΚΗ, 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο πολυκερματισμός και ο μέγας εχθρός: Εμείς οι ίδιοι

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Πρόσθεσε το olympia.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Η πολιτική κατάσταση στην χώρα μας πάντοτε μαστιζόταν από σκληρές αντιπαραθέσεις των αρχηγών πολιτικών κομμάτων,

που την διοχέτευαν στους ψηφοφόρους τους μετατρέποντας έτσι αυτούς σε κομματικούς στρατούς.

Στην περίοδο της κάθε, μεταξύ δικτατοριών, Δημοκρατίας, Αρχηγοί κομμάτων, όχι και όλοι, κυρίως αυτοί που απέβλεπαν της εξουσίας. Άλλοι φιλόδοξοι, άλλοι φιλάργυροι, και άλλοι αρχομανείς, που άλλοτε δίχαζαν και άλλοτε «τρίχαζαν» και βάλε, οπως σήμερα, το σώμα των ψηφοφόρων για χάρη, δήθεν, αυτών και έδειχναν πρόθυμοι ακόμα και να «θυσιαστούν». Και τελικά εκλεγμένοι όταν εκ του λαού «απεκλέγονταν» αποχωρούσαν, … όχι και τόσο το ίδιο πτωχοί όπως τότε που εισήρχονταν. Πλην Πλαστήρα, όλοι οι άλλοι όλως αντιθέτως.

Αυτά τα έχει ζήσει ο λαός, αλλά ποτέ δεν τα εμπέδωσε και γι αυτό οπως σήμερα,

εξακολουθητικά τα «λούζεται»! Πάντοτε όμως που κάπως συνερχόταν «ορθοποδούσε» λίγο επιβιώνοντας.

Το σημερινό όμως χάλι στο οποίο μας έφερε η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη, συγνώμη, αλλά σαν κι αυτό δεν έχει υπάρξει άλλο ιστορικά προηγούμενο. Ποιο είναι αυτό; Μια πιο προσεκτική ματιά στις όλες δημοσκοπήσεις το καταγράφει. Πολυκερματισμός! και να ήταν μόνο αυτό θα ήταν καλά, όμως δεν είναι. Μια «ακοή» και μόνο μια, στις ομιλίες και τοποθετήσεις των αρχηγών των που κυβέρνησαν κάποτε κομμάτων συγκεκριμένης πλευράς, και θα διαπιστώσει ότι λίγο ακόμα και θα δείχνουν πως διάγουν επιθετικά εχθρικά ακόμα και μεταξύ τους. Σκέπτεται λοιπόν απο αυτά που βλέπει ο κάθε ψηφοφόρος, πως στις κατά καιρούς χούντες υπήρχαν μόνον δυο, η άντε και δυόμιση παρατάξεις. Χουντικοί, αντί…, και οι αδιάφοροι! Με την αλά Γκρέκα Δημοκρατία, ιδιαίτερα σήμερα; Που πάμε λοιπόν, έτσι που το πάμε, και που ή και το πως θα βρεθούμε μετά τις επόμενες εκλογές που πλησιάζουν; Έχει απασχοληθεί με αυτό κάποιος;

Δεν είναι μόνο τα Εσωτερικά που μας απασχολούν.

Είναι και τα «Γειτονικά» όλα, μα όλα είναι επιθετικά εχθρικά, Σήμερα που δείχνουν να προστίθενται σ αυτά και βορειοαφρικανικά, δεν μας άφησαν ή δεν μας αφήνουν σήμερα, οι πολιτικοί μας, όχι και όλοι, τέτοια να μας απασχολήσουν προεκλογικά, παρά μόνον στις προεκλογικές ομιλίες τους μονοπωλούν το εισοδηματικό συστηματικά μη αναφερόμενοι ότι βρισκόμασταν σε καλύτερη θέση μεταξύ των κρατών της Ευρώπης, ενώ σήμερα κινδυνεύουμε, με ευθύνη τους, ακόμα και με «υποβιβασμό».

Καλό θα είναι λοιπόν να θυμηθούν, όσοι την είχαν επισκεφθεί πριν, το πως ήταν η Κίνα , και το πως είναι σήμερα. Η διαφορά έγκειται στην ύπαρξη, κυρίως και βασικώς μάλιστα, εργατικού δυναμικού σωστά αναδιαρθρωμένου σε υπό δημόσιο έλεγχο ημι ιδιωτικής διαχείρισης επιχειρήσεις, και προχωρεί, με συνεχώς βελτιούμενη ποιότητα ζωής για όλους. Το βλέπουμε και απο τους κινέζους τουρίστες, που σε αντίθεση με το μηδενικό χτες, κατά συρροή σήμερα μας επισκέπτονται, για να συγκρίνουμε, όσοι απο εδώ δεν έχουμε επισκεφτεί την τώρα αυτή, και έτσι να δούμε την διαφορά.

Δεν είναι μόνον η Κίνα. Είναι και η Ινδία, όπως σχεδόν και όλη η Ασία.

Ο μέγας εχθρός μας, είμαστε εμείς, και ο τρόπος που διασύρουμε την Δημοκρατία μας αφού μετά τις εκλογές προβλέπεται πως δεν θα την σεβαστούμε, με την πλήρη ευθύνη των σημερινών διεκδικητών που δεν πείθουν, αναγκάζοντας έτσι τους ψηφοφόρους να τους εγκαταλείπουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *