Γράφει ο Πελασγός
Οι πρόσφατες ανακοινώσεις για το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 5,6 δις. Ευρώ είναι λίγο-πολύ γνωστές. Οι περισσότεροι πιστεύουν πως πρόκειται για «αντάλλαγμα» στα πλαίσια της στήριξης που προσέφερε στην Ελλάδα ο «φιλέλλην» κ.Σαρκοζύ στην πρόσφατη σύσκεψη του ΝΑΤΟ όπου απεφεύχθη η πρόσκληση της ΦΥΡΟΜ ως μελλοντικού μέλους του ΝΑΤΟ.
Φυσικά, λίγες ήταν οι φωνές αντίρρησης στο ανωτέρω εξοπλιστικό πρόγραμμα διότι συνέπεσαν οι προκλήσεις των «κουμπάρων» από ανατολάς (της Τουρκίας) αλλά και επειδή τα ελληνικά ΜΜΕ ελέγχονται σε μεγάλο βαθμό από τους αντιπροσώπους των εταιρειών που πρόκειται να ωφεληθούν από το εν λόγω πρόγραμμα.
Ως πρόβλεψη και μόνο αναφέρω ότι είναι πολύ πιθανό όταν θα επισκεφθεί σύντομα ο πρωθ/γός κ.Καραμανλής την Ουάσινγκτόν να ανακοινωθούν νέες αγορές πολεμικού υλικού ως ένδειξη συμπαράστασης στην δοκιμαζόμενη Αμερικανική πολεμική βιομηχανία!
Τα ερωτήματα που τίθενται είναι τα ακόλουθα:
1)Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο στρατηγικό δόγμα το οποίο εξυπηρετείται από τα εν λόγω εξοπλιστικά προγράμματα?
2)Γιατί είμαστε η μόνη ευρωπαική χώρα που έχει συναρτήσει την εξωτερική της πολιτική με τα εκάστοτε εξοπλιστικά προγράμματα?
3)Αν σκεφτεί κανείς ότι η αγορά του πολεμικού υλικού ακολουθείται από άλλες συμβάσεις για εφοδιαστική και τεχνική υποστήριξη που είναι εξίσου αν όχι περισσότερο επώδυνες οικονομικά τότε το συνολικό κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο. Γιατί ποτέ δεν μαθαίνουμε το τελικό «νούμερο»?
4) Εχει αξιοποιηθεί στο έπακρον το ήδη υπάρχον πολεμικό υλικό?
Πολλοί ισχυρίζονται ότι η χώρα μας έχει ανάγκη τη διεθνή στήριξη ισχυρών χωρών (π.χ. ΗΠΑ, Γαλλία) και δεν είναι κακό αυτό να εξασφαλίζεται μέσω της αγοράς όπλων. Αυτό είναι λάθος από πολλές πλευρές. Ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι σαν χώρα έχουμε πολλά και σημαντικά ερείσματα στα πλαίσια των διεθνών οργανισμών τα οποία δεν έχουμε αξιοποιήσει ποτέ.
Για παράδειγμα θα αναφέρω μόνο ότι η Τουρκία που εγείρει διεκδικήσεις στο Αιγαίο έχει κυρώσει τα υπάρχοντα σύνορα όταν υπέγραψε τη συνθήκη εισαγωγής της στον ΟΗΕ. Η Τουρκία το γνωρίζει αυτό και για αυτό δεν προσφευγει στο διθενές δικαστήριο της Χαγης διότι οι χάρτες που θα ληφθούν υπόψη θα είναι οι χάρτες του ΟΗΕ και θα αποδειχθεί περίτρανα η γελοιότητα των ισχυρισμών της. Αντ’ αυτού παρατηρούμε ότι οι πολιτικοί συζητούν με συγκατάβαση όλες τις διεκδικήσεις της Τουρκίας και κάνουν και διάλογο!
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ
Πολλές ανακοινώσεις γίνονται συχνά για μείωση της θητείας ή και κατάργηση της. Οι ίδιοι που τις κάνουν στη συνέχεια τις ξεχνούν.
Ο λόγος είναι πολύ απλός: η θητεία αντιμετωπίζεται σαν χώρος απόλυτου ρουσφετιού.
Αυτό παίρνει συνήθως τη μορφή μετατάξεων αλλά δεν περιορίζεται εκεί. Το ρουσφέτι αφορά και στις μεταθέσεις. Μόνο αυτοί που δεν έχουν προσβάσεις τελικά υπηρετούν σε παραμεθόριες περιοχές ενώ οι υπόλοιποι (αυτοί με τις προσβάσεις) υπηρετούν σε κάποιο φυλάκιο κοντά στο σπίτι τους και για αυτό το λόγο η Αθήνα έχει τόσα στρατόπεδα ακόμη.
Δυστυχώς αυτή η πολιτική του ρουσφετιού έχει τεράστιο κόστος τόσο στην ελληνική οικονομία αλλά και στο ηθικό του στράτευματος διότι:
1) Tο κόστος ρουχισμού, ένδυσης, υπόδυσης κλπ είναι μεγάλο και συνεχές.
2) Οι στρατεύσιμοι δεν εκπαιδεύονται όπως θα έπρεπε. Υποτίθεται ότι θα κληθούν να πολεμήσουν αλλά κανείς δεν προετοιμάζεται ψυχολογικά αλλά και σωματικά για αυτό.
3) Οι στρατεύσιμοι καλούνται να περάσουν απλά το συγκεκριμένο διάστημα κάνοντας τόσα άλλα ασχετα καθήκοντα.
4) Η αντίληψη ότι κάποιος στρατέυσιμος «έχει μέσον» λειτουργεί ώς τροχοπέδη για το στράτευμα διότι τον οδηγεί σε υιοθέτηση συμπεριφορών εχθρικών προς τους ανωτέρους του αφού δεν τους έχει ανάγκη. Ενίοτε τους απειλεί και με μετάθεση!
Για όλα τα ανωτέρω πιστεύω πως επιβάλλεται η κατάργηση της θητείας διότι:
1) Το στράτευμα πρέπει να γίνει επαγγελματικό όπως συμβαίνει ήδη σε πολλές ευρωπαικές χώρες.
2) Ως χώρα πρέπει να επενδύσουμε στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Πρέπει να υπάρχουν στρατιώτες που να είναι ικανοί να χειριστούν τα υψηλής τεχνολογίας νέα πολεμικά συστήματα και στην τεχνογνωσία των οποίων να μπορεί να επενδύσει το Στράτευμα.
3) Είναι βέβαιο πως η αίσθηση αξιοκρατίας και επαγγελματισμού θα επωφεληθεί όταν κάποιος γνωρίζει ότι βρίσκεται στο εργασιακό του περιβάλλον και όχι σε ένα χώρο τιμωρίας όπως είναι σήμερα. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
