Γράφει η Μαρία Σεφέρου
Κι όμως, αυτό δυστυχώς συμβαίνει. Πολλές προκλητικές και βλάσφημες ιστοσελίδες αθεϊστών ξεφυτρώνουν στο Διαδίκτυο, κι ένα απο τα επιχειρήματα που επικαλούνται για να προπαγανδίσουν την ανυπαρξία του Θεού είναι τα μαύρα χάλια της θρησκείας, εν προκειμένω της Ορθοδοξίας. Μάλιστα κάποιος “ιστοδεσπότης” – έτσι αποκαλεί ο ίδιος τον εαυτό του – φιλοδοξεί να ενώσει όλες τις αθεϊστικές ιστοσελίδες σ’ ένα είδος “κοινοπραξίας”, ώστε συλλογικά και συντονισμένα να προπαγανδίσουν την αθεΐα τους, που τάχα θα λυτρώσει τους συμπατριώτες τους από τα ασφυκτικά δεσμά της “θεοκρατίας” και τους φόβους μια μεταφυσικής τιμωρίας.
Σε μια εποχή καθολικής έκπτωσης αρχών και αξιών, που οι νέοι στην πλειοψηφία τους έχουν χάσει τ’ αυγά και τα καλάθια, σε μια εποχή που η βία, ο παραλογισμός και η ουτοπία τείνουν να γίνουν ιδεοληψίες επικίνδυνες για τον παγκόσμιο ιστό, στην εποχή έντονων κοινωνικών αναταραχών και οικονομικής εξαθλίωσης, σε εποχή άκρατης υποκρισίας και εμπαιγμού του λαού και από τις τέσσαρες εξουσίες, όπου όλοι ψάχνουν απεγνωσμένα για σανίδα σωτηρίας να πιαστούν, έρχονται οι άθεοι να εκτείνουν χείρα “βοηθείας” και να δώσουν ελπίδα – αν είναι δυνατόν – στους απελπισμένους!
Ας όψονται όλοι εκείνοι που, ενώ δηλώνουν “Ορθόδοξοι”, με τα λόγια και τα έργα τους είναι σα να κηρύττουν πως δεν υπάρχει Θεός, δεν υπάρχει θεόδοτος ηθικός νόμος, και επομένως δεν υπάρχουν συνέπειες για τις ανήθικες πράξεις και πρακτικές τους. Ας όψονται οι θεολόγοι, ακαδημαϊκοί και οι λεγόμενοι “πνευματικοί” άνθρωποι του τόπου μας, που προσποιούνται πως πιστεύουν σε όλα τα εχθρικά προς τη λογική δόγματα της Ορθοδοξίας – δόγματα που έφτιαξαν άνθρωποι για να εξυπηρετήσουν σκοπιμότητες μια άλλης εποχής – αντί ν’ απαιτήσουν την κάθαρση της κρατούσας θρησκείας από τις δογματικές ακροβασίες και να επιβάλουν επικέντρωση του κηρύγματός της αποκλειστικά στην καθαρή και αδογμάτιστη οικουμενική διδασκαλία του Χριστού.
Προσωπικά έχω ασκήσει σκληρή κριτική στο βίο και την πολιτεία εκπροσώπων της Εκκλησίας, και τους έχω κατηγορήσει ότι με την προκλητική ζωή τους δημιουργούν στρατιές άθεων. Αυτό επαληθεύεται από την αγανάκτηση που εκφράζουν οι άθεοι στα ιστολόγιά τους, όπου δε χάνουν ευκαιρία ν’ αναδημοσιεύσουν “ιερά” σκάνδαλα και να χλευάσουν με ύβρεις όχι μόνο τους ρασοφόρους επίορκους αλλά και τα ιερά και όσια της θρησκείας, βεβηλώνοντας εικόνες λατρεμένων προσώπων, λες και φταίνε αυτά για τις αθλιότητες κάποιων ρασοφόρων εκπροσώπων της Ορθοδοξίας, ή λες και τα πρόσωπα τούτα ζήτησαν ποτέ να λατρεύονται ως θεοί…
Η εμπάθεια των νεόκοπων άθεων, που κομπάζουν ότι ανακάλυψαν επί τέλους την “αλήθεια” της ανυπαρξίας του Θεού, είναι εμφανέστατη από τα γραφόμενά τους και είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να τους εκμαιεύσεις ψήγματα κοινής λογικής. Το προσπάθησα πρόσφατα, μπαίνοντας σ’ ένα αθεϊστικό ιστολόγιο, φορώντας προσωρινά τη μάσκα της ανωνυμίας, αλλά δεν απέσπασα ούτε μια ομολογία που να έχει σχέση με τη λογική. Είναι εγκλωβισμένοι στη δική τους θρησκεία της αθεΐας και δεν μετακινούνται ούτε με σεισμό δέκα ρίχτερ. Στη συνέχεια άλλαξα ηλεκτρονική κουκούλα, παίρνοντας ένα από το προσωνύμια του Βεελζεβούλ, και με χιούμορ προσπάθησα για μία ακόμη φορά να εκμαιεύσω κάτι από τον άγραφο ηθικό νόμο που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο. Και τούτη τη φορά χτύπησα σε βράχο. Και επειδή ένιωθα πολύ άσχημα στην ανωνυμία, επανήλθα μετά από μερικές ημέρες και τους αποκάλυψα το αληθινό μου όνομα.
Το τραγελαφικό είναι ότι, αφού με “στόλισαν” κανονικά επειδή φόρεσα δύο μάσκες, έστω και για λίγες εμφανίσεις – προφανώς μόνο αυτοί έχουν δικαίωμα στην ανωνυμία – στη συνέχεια βρήκαν στο ιστολόγιό μου όλα τα άρθρα που έκανα σκληρή κριτική σε “ορθόδοξα” σκάνδαλα και τα παρέθεσαν λέγοντας ότι κι εγώ τα ίδια λέω! Δε μπορούσαν να διακρίνουν ότι η δική μου κριτική αναφερόταν σε ανθρώπους και όχι στο Θεό που δεν είχε καμία ευθύνη για τα έκτροπα. Δε μπορούσαν να διακρίνουν ότι εγώ καταδίκαζα τα “ορθόδοξα” σκάνδαλα ακριβώς επειδή οδηγούν πολλούς στο να βλασφημούν το Θεό και ν’ απορρίπτουν την ύπαρξη της Αρχικής Αιτίας, του Δημιουργού των πάντων, ορατών τε και αοράτων, του Υπέρτατου Νου και της Απόλυτης Νοημοσύνης, του Συμπαντικού Πνεύματος που “εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν”, της συνεκτικής Ουσίας-Ενέργειας-Νόμου που διέπει τα πάντα όσα υπάρχουν.
Στο άρθρο αυτό δεν θα επιχειρηματολογήσω για την ύπαρξη του Θεού, διότι είναι χαμένος χρόνος. Όποιος δε μπορεί να διακρίνει τη Θεότητα-Νόμο στην τάξη του υπέρλαμπρου Σύμπαντος, όποιος σε μια καθαρή καλοκαιρινή νύχτα δε μπορεί να νιώσει δέος και απόλυτο θαυμασμό ατενίζοντας τον έναστρο ουρανό και τους μακρινούς γαλαξίες, όποιος δε μπορεί να διακρίνει τη σιγανή φωνή της συνείδησης – άγραφου ηθικού νόμου που ο Μέγας Νομοθέτης εμφύσησε μέσα στον άνθρωπο – είναι αδύνατο να πειστεί με δικά μου λόγια, ή με τα λόγια του μεγαλύτερου Μύστη ή φιλόσοφου. Έχει επιλέξει να εθελοτυφλεί και η αντιθρησκευτική του εμπάθεια έχει συσκοτίσει το νου του. Είναι κρίμα, όμως, νέοι άνθρωποι να πέφτουν στ’ απατηλά πλοκάμια της αθεΐας, μόνο και μόνο επειδή είναι αηδιασμένοι από τα παιδαριώδη δόγματα και την προκλητική ζωή των θρησκευτικών ταγών και άλλων ρασοφόρων. Και είναι κρίμα, έντιμοι άθεοι να χάνουν πολύτιμο χρόνο και ενέργεια προπαγανδίζοντας την αθεΐα τους, πιστεύοντας ότι έτσι προσφέρουν πολύτιμη υπηρεσία στην κοινωνία.
Οι απόστολοι της αθεΐας πρέπει να κατανοήσουν ότι η θρησκεία δε μπορεί να καταργηθεί εντελώς. Το προσπάθησαν τα κομμουνιστικά καθεστώτα, αλλά όταν ο Υπαρκτός (ανύπαρκτος) Σοσιαλισμός κατέρρευσε, οι δήθεν άθεοι επανήλθαν εκεί που έφτυναν πρώτα, και μάλιστα με περισσότερη θέρμη. Δε μπορείς ν’ αφαιρέσεις το μπαστούνι ενός τυφλού χωρίς να το αντικαταστήσεις με κάποιο άλλο καλύτερο. Το έχει ανάγκη!
Εκείνο που χρειάζεται η θρησκεία μας είναι ένας σταδιακός εκσυγχρονισμός των δογμάτων της ώστε να γίνουν φιλικότερα προς τη λογική, αφαίρεση των προκλητικών μύθων που έχει ενσωματώσει, αναθεώρηση και αποεβραιοποίηση του υμνολογίου και των κειμένων των διαφόρων ακολουθιών, αφού είναι βλασφημία ν’ αναφερόμαστε στο Θεό όλων των ανθρώπων ως το “Θεό του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ”, ή ως το “Θεό του Ισραήλ”. Πολύ περισσότερο, όταν ο Τριαδικός Θεός στον οποίο πιστεύουν οι Ορθόδοξοι έχει απορριφθεί από τα ίδια τα τέκνα του Αβραάμ!
Επίσης πρέπει να γίνει πραγματική κάθαρση από τα προκλητικά σκάνδαλα και οριστική απομάκρυνση-καθαίρεση των άσωτων ιερωμένων από τους κόλπους της Εκκλησίας. Επιπλέον η τεράστια περιουσία της Εκκλησίας να επανέλθει σταδιακά στο λαό, από τον οποίο είχε άλλωστε υπεξαιρεθεί με απατηλές υποσχέσεις για μια θέση στον παράδεισο. Ευχής έργον θα ήταν να καταργηθεί το μαύρο ράσο και η γενειάδα, αφού ούτε το ράσο ούτε τα γένια κάνουν τον παπά. Ίσως, αν γίνουν όλα τα ανωτέρω, να μειωθούν οι καινούργιες στρατιές προσήλυτων που προσέρχονται στη θρησκεία της αθεΐας με τις όποιες αρνητικές συνέπειες έχει αυτό για τα ίδια τα άτομα και την κοινωνία.
Χωρίς αμφιβολία, ο μηδενισμός της Θεότητας, με όποιες δικαιολογίες, διαβρώνει τις συνειδήσεις και οδηγεί την κοινωνία στον εκφυλισμό. Βάζω στοίχημα ότι η πλειοψηφία εκείνων που επιλέγουν την αδικία, την εκμετάλλευση, την εγκληματικότητα και το κοινωνικό χάος είναι άθεοι, άσχετα αν διακηρύττουν πως πιστεύουν. Πολλοί απ’ αυτούς, δυστυχώς, βρίσκονται σε υψηλές βαθμίδες της εξουσίας… Όταν κάποιος αρνείται το Θεό, στην ουσία αρνείται την ίδια την πνευματική του διάσταση, τη συνείδηση, τον άγραφο ηθικό νόμο μέσα του, δηλαδή το στοιχείο εκείνο που εν δυνάμει τον διαφοροποιεί από τα κτήνη.