σσΟ: Και όλοι ξέχασαν τη νόσο των τρελλών αγελάδων και ασχολούνται με πουλερικά και χοιρινά. Cow boy rules.
Το ασυνήθιστο, ας αναζητήσουμε το ασυνήθιστο. Κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν σε όλον τον κόσμο από γρίπη. Από καιρό σε καιρό, η γρίπη γίνεται πανδημία και οδηγεί σε μεγάλες ανθρώπινες απώλειες. Όμως δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να δείχνει πειστικά πως η λεγόμενη γρίπη των χοίρων, που μέχρι τώρα είχε σχετικά μικρές ανθρώπινες απώλειες, θα μετατραπεί σε πανδημία.
Οι αρμόδιοι των υπηρεσιών υγείας δεν έχουν βρει μέχρι τώρα γουρούνια μολυσμένα από τη γρίπη πουθενά στο Μεξικό. Γιατί λοιπόν την ονομάζουμε γρίπη των χοίρων; Επειδή το τελευταίο στέλεχος γρίπης που μοιάζει γενετικά με αυτήν βρέθηκε κάποτε σε γουρούνια.
Όμως δεν είναι υποχρεωτικό να την ονομάζουμε γρίπη των χοίρων. Μάλιστα το Ισραήλ αποφάσισε να μην την ονομάζει έτσι, αλλά μεξικάνικη γρίπη. Κι είναι αυτό κάτι που δείχνει πως το όνομα που δίνουμε και η εικόνα που σχηματίζουμε για μια αρρώστια επηρεάζεται περισσότερο από τη φαντασία μας παρά από την επιστήμη.
Όμως, όπως επισημαίνει ο κοινωνιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Ο πολιτισμός του φόβου» Φρανκ Φιουρέντι, η επιστήμη σήμερα διαθέτει όλους τους πόρους και την τεχνολογία που απαιτούνται για την καταπολέμηση της γρίπης των χοίρων.
Σε σχέση με άλλες εποχές, οι αρχές είναι σήμερα σε θέση να πάρουν όλες τις απαιτούμενες προφυλάξεις. Και μολονότι δεν υπάρχει ακόμη εμβόλιο για το συγκεκριμένο στέλεχος του ιού, υπάρχουν αρκετά αποτελεσματικά φάρμακα.
Οι ανησυχίες μας όμως δεν λένε να σβήσουν. Ο όρος «πανδημία» έχει μπει πια για τα καλά στο καθημερινό μας λεξιλόγιο και χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο για να εκφράζει τα άγχη και τους φόβους μας.
Τρομολάγνοι δεν παύουν να μας υπενθυμίζουν ότι ο αφανισμός του ανθρώπινου είδους είναι κάτι πολύ πιθανό. Αυτή η τάση να υπερβάλλουν τους κινδύνους, λέει ο Φιουρέντι, είναι από μόνη της μια άλλη, πραγματικά ολέθρια αρρώστια, στην οποία συχνά δεν έχουν ανοσία ούτε οι πιο αρμόδιοι άνθρωποι.
Στη μελέτη τους «Η γρίπη των πτηνών», οι Μπ. Νέρλιχ και Σ. Χάλιντεϊ υπενθυμίζουν πως, με μια ρητορική του τρόμου, επιστήμονες είχαν συμβάλει πριν από μερικά χρόνια στον πανικό, συνδέοντας τη γρίπη με άλλες ιστορικές καταστροφές, «μολονότι δεν είχε σκοτώσει παρά μόνο ένα σχετικά μικρό αριθμό ανθρώπων που είχε έρθει σε άμεση επαφή με πουλερικά». Καμιά φορά δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε την πραγματικότητα από τη χολιγουντιανή φαντασία. Όπως η Επιτροπή Ασφάλειας για τον Εικοστό Πρώτο Αιώνα, που με έκθεσή της προειδοποιούσε πέρυσι για τον κίνδυνο να πέσουν σε χέρια τρομοκρατών «γονίδια παθογόνου παράγοντα από τον οποίο θα μπορούσε να παρασκευαστεί το στέλεχος ενός εξαιρετικά φονικού ιού».
Η φαντασία των ανθρώπων φαίνεται πως είναι πιο ευάλωτη στον ιό της γρίπης των χοίρων από όσο είναι το σώμα τους. Αρρωσταίνει πριν από αυτό. Και δίνει μορφή και υπόσταση στους καθημερινούς φόβους μας. Ας αφήσουμε λοιπόν τα γουρούνια στην ησυχία τους.