Γράφει ο Αναστάσιος Καζαντζίδης*
Πρόσφατα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας στην Τουρκία εκπληκτικά στοιχεία ( η δικογραφία είναι τεράστια) για τη δράση της παρακρατικής οργάνωσης ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ.
Της οργάνωσης του φασιστικού κατεστημένου της γείτονος χώρας, που προσπαθεί – σε διασύνδεση με το στρατό και τη μαφία – να αποσταθεροποιήσει την όποια δημοκρατία πάει να γεννηθεί εκεί και μέσω της δημιουργίας χάους να οδηγήσει τη χώρα στην επιθυμητή κατεύθυνση: την αποδυνάμωση της κυβέρνησης και αντίστοιχα ισχυροποίηση του κεμαλικού φασισμού, το μέλλον του οποίου κινδυνεύει.
Της οργάνωσης που προωθεί την ιδεολογία του νεοοθωμανισμού, που στοχεύει στην ενδυνάμωση της επιρροής της Τουρκίας αφενός μεν στις τουρκόφωνες πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας, αφετέρου στις χώρες που βρίσκονταν στην επικράτεια της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέσω της εκπαίδευσης και της οικονομίας.
Στα δημοσιευθέντα στην Τουρκία στοιχεία, υπάρχει και μεγάλο ελληνικό ενδιαφέρον.
Εκτός των άλλων αναφέρεται έρευνα των μυστικών υπηρεσιών, στην οποία είναι καταγεγραμμένα όλα τα εδάφια των βιβλίων ιστορίας των χωρών αυτών (παλαιών Οθωμανικών κτήσεων) που έχουν αρνητικές αναφορές για τους Οθωμανούς και τους Τούρκους και πρέπει να αλλάξουν.
Αν συνδυαστεί αυτό το δεδομένο με την πείσμονα επιμονή των γνωστών Πανεπιστημιακών στην Ελλάδα, των κρατικοδίαιτων (και αμερικανοδίαιτων, βλ. άρθρο του Μιχάλη Ιγνατίου από τις ΗΠΑ) Μ.Κ.Ο., των γνωστών δημοσιογράφων και κάποιων διπλωματών για αλλαγή των βιβλίων ιστορίας στην δημόσια εκπαίδευση, τότε οι συνειρμοί είναι αναπόφευκτοι.
Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον, αν μελετούσε συστηματικά κάποια κρατική υπηρεσία της χώρας μας – υπόθεση εργασίας κάνουμε και αναφερόμαστε σε κάποιο κράτος που ενδιαφέρεται για την υπεράσπιση των συμφερόντων του, δυστυχώς όχι το δικό μας κράτος – τις διασυνδέσεις πολλών Ελλήνων Πανεπιστημιακών και άλλων επιστημόνων με Πανεπιστήμια και μέσω αυτών με ομάδες συμφερόντων της Αγγλίας, της Τουρκίας και των ΗΠΑ.
Αν μελετούσε την προέλευση των πόρων των Μ.Κ.Ο. και των στόχων τους (όπως πχ την προώθηση της υπερψήφισης του σχεδίου Ανάν για την Κύπρο ). Αν μελετούσε τα κοινά επιστημονικά προγράμματα και κυρίως τους στόχους αυτών των προγραμμάτων και τους χορηγούς τους (όπως πχ το 4πλό βιβλίο για τις βαλκανικές χώρες του CDRSΕE του Σόρος και των Καρρά , Λιάκου, Κουλούρη κλπ).
Θα μαθαίναμε πιστεύω εκπληκτικά πράγματα, που θα συντάραζαν την ελληνική κοινή γνώμη.
Θα κατανοούσαμε για παράδειγμα καλύτερα, γιατί έγινε η προσπάθεια όχι απλώς αθώωσης, αλλά εξιδανίκευσης του οθωμανικού και κεμαλικού καθεστώτος από το γνωστό βιβλίο ιστορίας (και πόσο αυτό είναι υπέρ του λαού ή του κεμαλικού φασισμού, με άλλα λόγια τι λιγότερο έκανε από την Εργκένεκον;).
Θα είχε επίσης και μεγάλο – στατιστικό ίσως…- ενδιαφέρον να δίνονταν στην δημοσιότητα τα αριθμητικά στοιχεία στα διδακτορικά στην Ιστορία που δίνουν τα διάφορα Πανεπιστήμια στη χώρα μας…(Να μαθαίναμε για παράδειγμα για ποιον σοβαρό λόγο το Τμήμα Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας ενώ έδινε 4 με 5 διδακτορικά το χρόνο, εντελώς ξαφνικά έφτασε να δίνει πάνω από 100; Βλέπε τις καταγγελίες του Καθηγητή κ. Μικρογιαννάκη) Έτσι θα κατανοούσαμε καλύτερα τον τρόπο που οι μηχανισμοί αυτοί δημιουργούν στη χώρα μας στρατό υπεράσπισης αλλότριων συμφερόντων.
Αυτά όμως όπως προανέφερα, θα γίνονταν σε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος που σέβεται τους πολίτες του, αλλά πάνω από όλα σέβεται την ιστορία του και τους αγώνες που δόθηκαν για την εθνική του αξιοπρέπεια.
Δυστυχώς το μέλλον του τόπου μας – όπως αποδείχθηκε περίτρανα πριν από 2-3 χρόνια, με το γνωστό βιβλίο ιστορίας – για μια ακόμη φορά επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.-
*Εκπαιδευτικός – Αρθρογράφος