Της ζωής το μονοπάτι…

Το μονοπάτι της ζωής σε ένα γκρεμό τελειώνει
κι απού ‘χει στη ζωή φτερά τ’ανοίγει και γλιτώνει
Μην τονε κλαις το αετό απού πετά όντε βρέχει
μα να λυπάσαι το πουλί απού φτερά δεν έχει
Μου αρέσουνε οι άνθρωποι, που στο γκρεμό σαν φτάξουν
δε λένε ότι θα χαθούν, μα ότι θα πετάξουν.
Ένας δρόμος είναι η ζωή. Ένα μονοπάτι. Περνάει από πόλεις, δάση, βουνά, παραλίες, ερήμους, χωριά… από παντού. Περνάει μέσα από το μυαλό μας, από την ψυχή μας, από τη σκέψη μας, από τα συναισθήματά μας, από τις ιδέες μας… Περνάει μέσα από τις σχέσεις μας, από τις φιλίες μας, από τις έχθρες μας, από τις ξεχασμένες ευκαιρίες, από τις ευτυχίες και τις δυστυχίες μας. Ένα μονοπάτι, που κρύβει τον πειρασμό να σταματήσεις, να κάνεις μια παύση, να ξεκουραστείς. Και καλά αν είναι για λίγο… να βάλεις μια μπουκιά στο στόμα σου, να πιεις δυο στάλες νερό… Αν κάνεις το λάθος όμως και παρασυρθείς, σε πάρει ο ύπνος και αποφασίσεις να παρατείνεις το διάλειμμά σου, τότε το χάνεις το μονοπάτι… Γεμίζει λύκους, παγώνουν οι πέτρες του, αγριεύουν οι θάμνοι του, και γεμίζει ρολόγια, να χτυπάνε εκνευριστικά, να κάνουν αντίστροφη μέτρηση θυμίζοντάς σου κάθε στιγμή που περνάει πως, το χάνεις το μονοπάτι φίλε μου…. πως τώρα που διάλεξες τόσο να ξεκουραστείς, το να συνεχίσεις τον δρόμο σου, είναι πια τόσο δύσκολο, που επιλέγεις να κάτσεις εκεί καταριόμενος την μοίρα σου…¨Ετσι, όταν φτάνεις πια μεγάλος σε ηλικία και συνειδητοποιείς πόσες ευκαρίες έχασες και πόσες χάνεις, ακόμα κι αν προσπαθήσεις να κάνεις πέρα τα αγριόχορτα, θέλει την τριπλάσια προσπάθεια. Η ζωή δεν χαρίζεται, όπως ότι γράφει δεν ξεγράφει, έτσι κι ο χρόνος δεν χαρίζει πίσω τα λεπτά που πετάξαμε στον κάλαθο των αχρήστων….
Μη σταματάς ούτε λεπτό να περπατείς, μην αφήνεις τους περαστικούς και τα σκυλιά να σε τρομάζουν, μόνο εσύ συνέχισε τον ήλιο να κοιτάς, και με βήμα ακούραστο να προχωράς. Γιατί όταν θα πλησιάζεις το τέλος του, θα καταλάβεις πως κάθε φορά που παραλίγο να πέσεις μα σηκώθηκες, αντιστάθηκες στο πειρασμό να ξαποστάσεις στην σκιά του δέντρου, θα καταλάβεις πως κέρδισες ακόμα μια ευκαιρία στη ζωή σου, έχτισες λίγο παραπάνω τον εαυτό σου, πρόσθεσες κάτι ακόμα στο κουτάκι των εμπειριών σου, με αποτέλεσμα την επόμενη φορά που πήγες να πέσεις, ήταν πιο εύκολο να ισορροπήσεις. Ήταν πιο εύκολο να προσπεράσεις τον γέρο πεύκο που στέκει εκεί αγέροχα για δεκαετίες, και να συνεχίσεις να περπατάς έχοντας πίστη στον ήλιο και στο φεγγάρι.
Βλέπουμε τον κόσμο με τα μάτια ενός μικρού παιδιού. Οραματιζόμαστε την ομορφιά του κόσμου με μια μοναδική μαγική αίσθηση. Ξεσκεπάζουμε τα βαθύτερα μας αισθήματα και προσδοκίες αφοπλίζοντας τις πολιορκητικές αρνητικές δυνάμεις, που απλώνουν τα απειλητικά πλοκάμια τους. Δίνουμε πνοή και μορφή στα όνειρα μας.
Αναζητούμε την Αγάπη μέσα από άγνωστους ανθρώπους και νέες εμπειρίες. Η Αγάπη είναι ένα ζωηρό πνεύμα, μια μεγάλη ανάσα που αγγίζει, κάθε κομμάτι της ύπαρξης μας, κάθε κύτταρό μας… Η Αγάπη έχει πολλές μορφές , υπάρχει και χωράει παντού.
Κάθε πέταγμα ενός μικρού πουλιού, το φτερούγισμα της πανέμορφης πεταλούδας, οι πέτρες που βρέχονται από τα νερά ενός γαλαζοπράσινου ποταμού, τα κλαδιά των δένδρων που παιχνιδίζουν με το φύσημα του ανέμου, όλα αυτά είναι το πνεύμα της Αγάπης.
Όταν αγαπάς αληθινά, αγαπάς τα πάντα. Δεν σε ενοχλεί η φλυαρία της Φύσης, τα παράξενα των ανθρώπων. Ακούς τους ήχους της καθημερινότητας με μεγαλύτερη συνέπεια. Προσπερνάς τις μικροπρέπειες με συνέπεια και θάρρος. Αναζητάς την αληθινότητα στα μικρά πράγματα. Ζεις την κάθε στιγμή σαν να είναι μοναδική. Η ζωή είναι ταξίδι. Ταξίδι με τρένο. Επιβιβάζεσαι συχνά και αποβιβάζεσαι. Υπάρχουν ατυχήματα. Σε μερικές στάσεις ευχάριστες εκπλήξεις και βαθιά λύπη σε άλλες. Μπορεί απλά να κουνηθεί δυνατά, ή σε κάποιες περιπτώσεις να ξεφύγει από την πορεία του, ή κάποιες φορές να συγκρουστεί εξαιτίας μιας βλάβης ή μιας απροσεξίας του οδηγού. Και στη ζωή υπάρχουν στιγμές αποτυχίας, λύπης, σκαμπανεβάσματα, στιγμές που ξεφεύγεις από το στόχο σου, αλλά ποτέ δεν πρέπει να τα παρατήσεις. Αρκεί μια σωστή διαχείριση από τον πιλότο, ή μια τιμονιά στα δεξιά να σε σώσει από τον γκρεμό, αρκεί μια προσπάθεια για να συνεχίσεις το ταξίδι σου. Στην αρχή συναντάμε ανθρώπους για τους οποίους πιστεύουμε ότι θα μας συνοδεύσουν σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Αποβιβάζονται σε κάποια στάση αφήνοντάς μας ένα κενό, μια έλλειψη στοργής φιλίας και αγάπης. Μερικοί πάλι, ανεβοκατεβαίνουν ξανά και ξανά. Μας εκπλήσσει το γεγονός ότι συχνά οι αγαπημένοι μας επιβάτες κάθονται ξεχωριστά, σε διαφορετικό βαγόνι και μας αφήνουν να κάνουμε ένα μεγάλο μέρος του ταξιδιού μόνοι μας. Το μεγάλο μυστήριο του ταξιδιού είναι ότι δεν ξέρουμε πότε θα αποβιβαστούμε οριστικά, όπως ελάχιστα επίσης γνωρίζουμε για το πότε θα φύγουν οι συνταξιδιώτες μας, ούτε καν για εκείνον που κάθεται δίπλα μας. Χρειάζεται αρκετός χρόνο προετοιμασίας κάθε φορά που θέλουμε να ταξιδέψουμε κάπου, εφοδιαζόμαστε με τα απαραίτητα, έτσι ώστε να περάσουμε όσο καλύτερα μπορούμε, χωρίς να ταλαιπωρηθούμε ιδιαίτερα. Παρόλα αυτά, ας προσέξουμε να έχουμε ένα καλό ταξίδι και στο τέλος να δούμε ότι άξιζε τον κόπο. Ας προσπαθήσουμε να αφήσουμε κατά την αποβίβαση μια κενή θέση πίσω μας, η οποία να διατηρεί όμορφες αναμνήσεις και νοσταλγία σε αυτούς που θα συνεχίσουν το ταξίδι.
Ο Λέο Μπουσκάλια μέσα από το βιβλίο του «Να ζεις, ν’ αγαπάς, να μαθαίνεις» μας δίνει 10 λέξεις οδηγό για να μας συντροφεύουν στο ταξίδι της ζωής μας.
1. ΟΡΘΗ ΓΝΩΣΗ, για να μας δώσει τα απαραίτητα εργαλεία για το ταξίδι.
2. ΣΟΦΙΑ, για να χρησιμοποιήσουμε τη συσσωρευμένη γνώση του παρελθόντος με τρόπο που θα μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε την παρουσία μας, το «τώρα».
3. ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, για να δεχόμαστε τους άλλους που έχουν ίσως διαφορετικό τρόπο από το δικό μας, με λεπτότητα και κατανόηση, καθώς προχωράμε μαζί τους ή αναμεσά τους ή γύρω τους στο δρόμο της ζωής μας.
4. ΑΡΜΟΝΙΑ, για να μπορούμε να δεχόμαστε τη φυσική ροή της ζωής.
5. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ, για να συνειδητοποιήσουμε και να αναγνωρίσουμε νέες λύσεις και άγνωστα μονοπάτια στο δρόμο μας.
6. ΔΥΝΑΜΗ, για να αντισταθούμε στο φόβο και να προχωρήσουμε μπροστά, παρά την αβεβαιότητα, χωρίς εγγυήσεις ή πληρωμή.
7. ΓΑΛΗΝΗ, για να στεκόμαστε γερά στα πόδια μας.
8. ΧΑΡΑ, για να είμαστε πάντα γεμάτοι τραγούδια, γέλια και χορούς.
9. ΑΓΑΠΗ, ο σίγουρος οδηγός προς το υψηλότερο επίπεδο συνειδητότητας που είναι ικανός να φτάσει ο άνθρωπος.
10. ΕΝΟΤΗΤΑ, κι αυτό μας ξαναφέρνει εκεί απ’όπου ξεκινήσαμε, τη θέση όπου είμαστε ένα με τον εαυτό μας και με όλα τα άλλα πράγματα.
Ντίνος Ορφανός ΤΡιμίκλινη
Email: [email protected]

Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις