Πριν διαβάσετε και αυτό το εκπληκτικό αφιέρωμα της ομάδας Παυσανίας, να πούμε ότι σε αντίθεση με το Βρεταννικό Μουσείο, το Λούβρο πραγματικά αναδεικνύει τις αρχαιότητες που κατέχει και είναι πραγματική διαφήμιση για τον τόπο και τον πολιτισμό.
Παρίσι, γνωστό και ως η Πόλη του Φωτός (Ville lumière), από τότε που φωτίστηκαν οι κύριες λεωφόροι του με φανούς γκαζιού το 1828, είναι η πρωτεύουσα της Γαλλίας και της περιφέρειας Île-de-France και μία από τις ιστορικότερες πόλεις της Ευρώπης.
Το παγκοσμίως γνωστό μουσείο του Λούβρου, το οποίο άνοιξε τις πύλες του το 1793, περιλαμβάνει πάνω από 30.000 εκθέματα, από την αρχαιότητα μέχρι τον 19ο αιώνα. Πριν γίνει μουσείο ήταν βασιλική κατοικία και σήμερα είναι το μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου. Βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του Παρισιού.
….Αλήθεια πόσες ιστορίες αρπαγής πολιτισμού να κρύβονται πίσω από αυτό το μουσείο; Για αιώνες όλοι αυτοί οι ”μεγάλοι εξερευνητές” -τυχοδιώκτες, ιστορικοί, περιηγητές λεηλατούσαν χώρες αδύναμες, χώρες υποδουλωμένες, χώρες φτωχές παίρνοντας αλλά και αρπάζοντας βίαια κομμάτια ιστορίας και πολιτισμού της κάθε χώρας. Και έτσι μάζεψαν πολύ ”φως” ικανό να φωτίσει το δικό τους σκοτάδι…
Αναρωτιέμαι πολλές φορές πως γίνεται και αυτή η γη που πατάμε έχει ακόμα τόσο μεγάλο πλούτο ιστορίας μετά από αιώνες λεηλασίας….Ίσως κάποια κομμάτια μας σώθηκαν γιατί κρύφτηκαν βαθιά μέσα στη γη….Κάποια αλλά προσπάθησαν να κρυφτούν μέσα στις θάλασσες, αλλά εκεί πνίγηκαν…Και κάποια λίγα κομμάτια άνοιξαν τα φτερά τους και προσπάθησαν να πετάξουν μακριά σε άλλους κόσμους αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφεραν….Ένα κομμάτι αυτής της μικρής ιστορίας ήταν και Νίκη της Σαμοθράκης….
Η Νίκη της Σαμοθράκης είναι αναμφισβήτητα μαζί με την Αφροδίτη της Μήλου και τον πίνακα Μόνα Λίζα του Λεονάρντο ντα Βίντσι από τα πιο σημαντικά εκθέματα του μουσείου του Λούβρου.
Βρέθηκε το Μάρτιο του 1863 κοντά στο Ιερό των Καβείρων στο τουρκοκρατούμενο τότε νησί της Σαμοθράκης από Έλληνες εργάτες που δούλευαν στις ανασκαφές που πραγματοποιούσε εκεί ο πρόξενος της Γαλλίας στην Ανδριανούπολη Σαμπουαζώ (Champoiseau). Ο πρόξενος ενημέρωσε μετά την εύρεσή του τη Γαλλική Πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη και σύντομα το άγαλμα μεταφέρθηκε με γαλλικό πολεμικό πλοίο στο Παρίσι, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Στην αρχαία Ελλάδα η θεά Νίκη λατρευόταν ως προσωποποίηση της “νίκης” τόσο στα στάδια όσο και στα πεδία των μαχών. Ο Δίας την έστελνε, σύμφωνα με το μύθο, στη γη για να στεφανώνει τους νικητές. Η ιστορική έρευνα έχει δείξει ότι η θεά Νίκη παρουσιαζόταν πάντα ιπτάμενη, γεμάτη κίνηση και δυναμισμό και η οποία κατέβαινε από τον ουρανό είτε για να εξυμνήσει μια νίκη, είτε για να προσφέρει σπονδές, είτε για να στεφανώσει ένα νικητή.
Η Νίκη της Σαμοθράκης ήταν αφιέρωμα του Δημητρίου του Πολιορκητή μετά τη θαλάσσια νίκη του στη Κύπρο ενάντια στον Αντίοχο ΙΙΙ. της Συρίας και είχε τοποθετηθεί πάνω στη πλώρη ενός πλοίου με ανοιχτά φτερά σαλπίζοντας τη νίκη. Η βάση του αγάλματος, που είναι η πλώρη ενός πλοίου, δείχνει ότι ήταν ένα άγαλμα τρόπαιο. Κατά τις πρώτες αλλά και μεταγενέστερες ανασκαφές δεν βρέθηκε δυστυχώς το κεφάλι του αγάλματος.
“…,στο νησί με την Παλαιάπολη, που βρήκαν την πάγκαλη,
πολύτιμη Νίκη, κουτσουρεμένη από τα χρόνια τα βάρβαρα,
και την άρπαξαν ξένοι στα ξένα κ’ εύρηκαν τα θέμελα
πεσμένων ναών και τοίχους, τείχη πελασγικά, ελληνικά και
ρωμαϊκά και τοίχους βυζαντινούς και πύργους βυζαντινούς
και γενοβέζικους, -στο νησί όλων των καιρών,…”
Ιωάννης Δραγούμης, από το πεζογράφημα του “Σαμοθράκη”
Δείτε εδώ και τις υπόλοιπες φωτογραφίες. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις