Το διεθνές γίγνεσθαι στέκεται μακριά από αυτά τα κλισέ εδώ και χρόνια. Μόνο στην Ελλάδα η Εξωτερική Πολιτική γίνεται με όρους branding και όχι ουσίας. Αντιγράφουμε από το εξαιρετικό Ταχάλια:
Ακόμη κι ο Καρατζαφέρης, εντάχθηκε στην κατηγορία “πολιτικώς ορθός” και ανασκεύασε τις δηλώσεις Βελόπουλου. Βλέπετε, ότι όταν πλησιάζει η ώρα της κρίσης και βαραίνει η ευθύνη, σταματά κανείς τους παληκαρισμούς και “κάθεται στα αβγά του”.
Η θέση της Ελλάδας, υπαγορεύεται από το φόβο. Η Ελλάδα δεν καταρρίπτει, ούτε πρόκειται να καταρίψει τουρκικό μαχητικό, ακόμη κι αν προσγειωθεί στην Ακρόπολη, επειδή φοβάται αυτό που θα ακολουθήσει: δηλαδή τις φάπες των Τούρκων. Τα περί Ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, που θα κινδυνέψει είναι στρουθοκαμηλισμός και “παρηγοριά”. Βαφτίσαμε αναγκαστικά, το ραγιαδισμό, “σωφροσύνη”. Οι πολιτικοί μας ξέρουν ότι η Τουρκία, δεν φοβάται τις απειλές μας για αναστολή της ενταξιακής της πορείας. Απλά κρύβονται από την αλήθεια, που φοβούνται να δουν κατάματα. Ο “λαός” στηρίζει, από λανθάνον ένστικτο αυτοσυντήρησης, τους πολιτικούς που στηρίζουν τα “Ρεπούσια” διδάγματα, γιατί φοβάται. Έχει μπει στο πετσί του ο φόβος. Προτιμά την υποχωρητικότητα. Το ζήτημα βεβαίως είναι για πόσο καιρό ακόμη η υποχωρητικότητα θα διασφαλίζει την ειρήνη.
Κι αν οι Τούρκοι βαρεθούν να μας βλέπουν να υποχωρούμε και μας πουν ότι θέλουν επιτέλους να πλακωθούμε;
Η απόδειξη ότι απλά φοβόμαστε (για την ακρίβεια, τα κάνουμε επάνω μας) είναι ότι με την Τουρκία, δεν τολμάμε να χαράξουμε την κόκκινη γραμμή. Ρωτήσαμε πολλές φορές: καλή η “σωφροσύνη”, αλλά μέχρι ποιού σημείου; Αν δηλαδή σήμερα πετάξουν 150 τουρκικά μαχητικά (150 όχι 15) πάνω από την Πρέβεζα και μετά πάνω από την Πάτρα, τι θα κάνουμε;
Φυσικά τ
ουμπεκί !
ΑΠΟΔΕΙΞΗ;
Με τα στρατιωτικώς αδύναμα Σκόπια, χαράξαμε “κόκκινη γραμμή”, την οποία με την άνεση του ισχυρού, πολλάκις χρησιμοποιούν λεκτικά οι πολιτικοί μας. Εκεί βλέπετε δεν πέφτει ξύλο. Με την Τουρκία ποιά είναι η κόκκινη γραμμή μας;
Απλά δεν υπάρχει. Κι ακόμη μια βραχονησίδα να καταλάβουν, πάλι θα δείξουμε σωφροσύνη. Και τη Μυτιλήνη να καταλάβουν, πάλι θα δείξουμε …σωφροσύνη. Έτσι δεν είναι; Αν δεν είναι, ας τολμήσει κανείς πολιτικός, να εκστομίσει τη λέξη πόλεμος. Όχι αρλούμπες περί προστασίας των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και “δεν παραχωρούμε σπιθαμή εδάφους” και άλλες φλυαρίες. Πείτε μας, πότε θα απαντήσει η Ελλάδα;
Θέλουμε πόλεμο; Όχι βέβαια! Καλοκαιριάτικα, να αφήσουμε τις παραλίες…. Θέλουμε να μην ταλαιπωρούμαστε με φανφάρες. Κάθε φορά, που τα πράγματα αγριεύουν κρυβόμαστε πίσω από την εύκολη επίκληση της “σωφροσύνης” και κατηγορούμε εαυτούς, ως “πολεμοκάπηλους” προσπαθώντας να κατευνάσουμε τον βιαστή.
Και γιατί όλο αυτό το καραγκιοζλίκι;
Γιατί να μην πούμε την αλήθεια; ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ! Τόσο απλά !
Κι αν κάποιος πιλότος μας, “τρελλαθεί” και απαντήσει στρατωτικά, θα τον περάσουμε από στρατοδικείο και θα τον εκτελέσουμε, σε ένδειξη καλής θέλησης, απέναντι στο θηρίο. Δε φταίμε εμείς αφέντη, αυτός ο τρελός, που προέβη σε “μεμονωμένη ενέργεια” φταίει. Έτσι δεν είναι; Δε νομίζω να αμφιβάλλει κανείς.
Όποιος πάλι δεν φοβάται ας το πει ! Από θέση ευθύνης όμως και ξεκάθαρα. Να μας πει ποιά είναι η κόκκινη γραμμή με την Τουρκία; Με ένα πρακτικό παράδειγμα. Όποιος έχει τα κότσια, να μας δώσει ένα πρακτικό παράδειγμα, για το πού αρχίζει η “κόκκινη γραμμή”, έχει δικαίωμα να μας κρίνει και να μας επικρίνει. Οι υπόλοιποι, που δεν μπορείτε να μας πείτε ποια είναι η “κόκκινη γραμμή” ρουφάτε το αβγουλάκι σας και σκύψτε…..
Το παιχνίδι το χάσαμε, οι Τούρκοι μας παίζουν για πλάκα, δεν μας επιτίθενται επειδή έτσι κι αλλιώς, υποχωρούμε συνεχώς και βαριούνται (ενώ εμείς φοβόμαστε), δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτε, αν ενοχλεί τους πασάδες (δεν πρόκειται ποτέ ας πούμε να ψάξουμε για πετρέλαιο στο Αιγαίο!) και οι Έλληνες πολιτικοί θα λένε πάντα τις ίδιες μαλακίες: αυτοί που είναι στην κυβέρνηση, θα λένε στους Τούρκους ότι θα τους μαλώσει η Ε.Ε. (στα αχαμνά των Τούρκων τέτοιες προειδοποιήσεις) και η αντιπολίτευση θα καταγγέλει με την ίδια γελοιότητα, ανύπαρκτες αιτίες (“διαλύσατε το στρατό με τον κομματισμό”, “ανέχεστε την προκλητικότητα” -δηλαδή τι να κάνουν;- κ.λ.π.).
Ακόμη κι ο Καρατζαφέρης, εντάχθηκε στην κατηγορία “πολιτικώς ορθός” και ανασκεύασε τις δηλώσεις Βελόπουλου. Βλέπετε, ότι όταν πλησιάζει η ώρα της κρίσης και βαραίνει η ευθύνη, σταματά κανείς τους παληκαρισμούς και “κάθεται στα αβγά του”.
Η θέση της Ελλάδας, υπαγορεύεται από το φόβο. Η Ελλάδα δεν καταρρίπτει, ούτε πρόκειται να καταρίψει τουρκικό μαχητικό, ακόμη κι αν προσγειωθεί στην Ακρόπολη, επειδή φοβάται αυτό που θα ακολουθήσει: δηλαδή τις φάπες των Τούρκων. Τα περί Ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, που θα κινδυνέψει είναι στρουθοκαμηλισμός και “παρηγοριά”. Βαφτίσαμε αναγκαστικά, το ραγιαδισμό, “σωφροσύνη”. Οι πολιτικοί μας ξέρουν ότι η Τουρκία, δεν φοβάται τις απειλές μας για αναστολή της ενταξιακής της πορείας. Απλά κρύβονται από την αλήθεια, που φοβούνται να δουν κατάματα. Ο “λαός” στηρίζει, από λανθάνον ένστικτο αυτοσυντήρησης, τους πολιτικούς που στηρίζουν τα “Ρεπούσια” διδάγματα, γιατί φοβάται. Έχει μπει στο πετσί του ο φόβος. Προτιμά την υποχωρητικότητα. Το ζήτημα βεβαίως είναι για πόσο καιρό ακόμη η υποχωρητικότητα θα διασφαλίζει την ειρήνη.
Κι αν οι Τούρκοι βαρεθούν να μας βλέπουν να υποχωρούμε και μας πουν ότι θέλουν επιτέλους να πλακωθούμε;
Η απόδειξη ότι απλά φοβόμαστε (για την ακρίβεια, τα κάνουμε επάνω μας) είναι ότι με την Τουρκία, δεν τολμάμε να χαράξουμε την κόκκινη γραμμή. Ρωτήσαμε πολλές φορές: καλή η “σωφροσύνη”, αλλά μέχρι ποιού σημείου; Αν δηλαδή σήμερα πετάξουν 150 τουρκικά μαχητικά (150 όχι 15) πάνω από την Πρέβεζα και μετά πάνω από την Πάτρα, τι θα κάνουμε;
Φυσικά τουμπεκί !
ΑΠΟΔΕΙΞΗ;
Με τα στρατιωτικώς αδύναμα Σκόπια, χαράξαμε “κόκκινη γραμμή”, την οποία με την άνεση του ισχυρού, πολλάκις χρησιμοποιούν λεκτικά οι πολιτικοί μας. Εκεί βλέπετε δεν πέφτει ξύλο. Με την Τουρκία ποιά είναι η κόκκινη γραμμή μας;
Απλά δεν υπάρχει. Κι ακόμη μια βραχονησίδα να καταλάβουν, πάλι θα δείξουμε σωφροσύνη. Και τη Μυτιλήνη να καταλάβουν, πάλι θα δείξουμε …σωφροσύνη. Έτσι δεν είναι; Αν δεν είναι, ας τολμήσει κανείς πολιτικός, να εκστομίσει τη λέξη πόλεμος. Όχι αρλούμπες περί προστασίας των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και “δεν παραχωρούμε σπιθαμή εδάφους” και άλλες φλυαρίες. Πείτε μας, πότε θα απαντήσει η Ελλάδα;
Θέλουμε πόλεμο; Όχι βέβαια! Καλοκαιριάτικα, να αφήσουμε τις παραλίες…. Θέλουμε να μην ταλαιπωρούμαστε με φανφάρες. Κάθε φορά, που τα πράγματα αγριεύουν κρυβόμαστε πίσω από την εύκολη επίκληση της “σωφροσύνης” και κατηγορούμε εαυτούς, ως “πολεμοκάπηλους” προσπαθώντας να κατευνάσουμε τον βιαστή.
Το παιχνίδι το χάσαμε, οι Τούρκοι μας παίζουν για πλάκα, δεν μας επιτίθενται επειδή έτσι κι αλλιώς, υποχωρούμε συνεχώς και βαριούνται (ενώ εμείς φοβόμαστε), δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτε, αν ενοχλεί τους πασάδες (δεν πρόκειται ποτέ ας πούμε να ψάξουμε για πετρέλαιο στο Αιγαίο!) και οι Έλληνες πολιτικοί θα λένε πάντα τις ίδιες μαλακίες: αυτοί που είναι στην κυβέρνηση, θα λένε στους Τούρκους ότι θα τους μαλώσει η Ε.Ε. (στα αχαμνά των Τούρκων τέτοιες προειδοποιήσεις) και η αντιπολίτευση θα καταγγέλει με την ίδια γελοιότητα, ανύπαρκτες αιτίες (“διαλύσατε το στρατό με τον κομματισμό”, “ανέχεστε την προκλητικότητα” -δηλαδή τι να κάνουν;- κ.λ.π.).
Και γιατί όλο αυτό το καραγκιοζλίκι;
Γιατί να μην πούμε την αλήθεια; ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ! Τόσο απλά !
Κι αν κάποιος πιλότος μας, “τρελλαθεί” και απαντήσει στρατωτικά, θα τον περάσουμε από στρατοδικείο και θα τον εκτελέσουμε, σε ένδειξη καλής θέλησης, απέναντι στο θηρίο. Δε φταίμε εμείς αφέντη, αυτός ο τρελός, που προέβη σε “μεμονωμένη ενέργεια” φταίει. Έτσι δεν είναι; Δε νομίζω να αμφιβάλλει κανείς.
Όποιος πάλι δεν φοβάται ας το πει ! Από θέση ευθύνης όμως και ξεκάθαρα. Να μας πει ποιά είναι η κόκκινη γραμμή με την Τουρκία; Με ένα πρακτικό παράδειγμα. Όποιος έχει τα κότσια, να μας δώσει ένα πρακτικό παράδειγμα, για το πού αρχίζει η “κόκκινη γραμμή”, έχει δικαίωμα να μας κρίνει και να μας επικρίνει. Οι υπόλοιποι, που δεν μπορείτε να μας πείτε ποια είναι η “κόκκινη γραμμή” ρουφάτε το αβγουλάκι σας και σκύψτε…..