Από την αρχή επιβολής των μνημονίων – απ’ όσο θυμάμαι – ένα από τα
επιχειρήματα των δανειστών μας ήταν το υψηλό κόστος των Ελληνικών
προϊόντων. Έπρεπε πάση θυσία να γινωμε ανταγωνιστικοί. Έτσι άρχισαν
με την περικοπή μισθών για να μπορεί ο κάθε επιχειρηματίας να μειώση
το κόστος των αγαθών το οποία ο καθένας από αυτούς παράγει ώστε
να πωλούνται και φθηνότερα. Αν και δεν είμαι οικονομολόγος, τον κοινό
νου διαθέτω – νομίζω – θα δεχθώ σαν βασική την προϋπόθεση αυτή παρ’
όλο που πιστεύω ότι κάθε συναφής ενέργεια και μέτρο δεν είναι αριθμοί
μονοσήμαντοι με συγκεκριμένες αρνητικές ή θετικές επιπτώσεις. Τα
πράγματα είναι πιό πολύπλοκα γι αυτό και η οικονομία σπουδάζεται σαν
επιστήμη, αλλοιώς θα τα υπολογίζαμε πάνω στο στρατσόχαρτο του παλιού
μπακάλη.
Αφού γίνεται τελικά αυτό και τα σαΐνια τα δικά μας το υιοθετούν, έρχονται
εν συνεχεία οι δανειστές μας που θέλουν να τους εξοφλήσωμε και αυξάνουν
τον ΦΠΑ σε ό,τι παράγομε και όποιες υπηρεσίες προσφέρομε που όχι μόνον δεν βοηθούν την ανταγωνιστικότητα αλλά τα καταδικάζουν να μείνουν αδιάθετα κόντρα στα επιστημονικά και μπακαλίστικα οικονομικά
δεδομένα. Και οι δικοί μας δεν αντιδρούν. Τα δέχονται. Είναι τρέλα.
Έχουν βουλιάξει τα ασφαλιστικά ταμεία και οι Ευρωαμερικάνοι ζητούν
απολύσεις. Άρα αύξηση ασφαλισμένων. Εν τω μεταξύ οι επιχειρήσεις
κλείνουν, δεν υπάρχουν εισφορές υπερ των ταμείων και όλα αυτά για να
έρθη η ανάπτυξη. Και οι δικοί μας δεν φέρνουν αντίρρηση και δεν μας
εξηγούν πως θα γίνη αυτό.Εκτός κι αν το είπαν και δεν το κατάλαβα.
Ξέρει κανείς;;;
Ευχαριστώ Γεώργιος Π.
δεν