ΤΑ ΦΟΒΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου 1955

Επειδή οι νεώτεροι δεν γνωρίζουν και οι παλαιότεροι … συνεχώς αποδημούν … , καλό είναι να ειπωθεί τι συνέβη στην Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη τον Σεπτέμβριο 1955 …!
Η Αγγλική Κυβέρνηση σε συνεργασία με την Αγγλική Κυβέρνηση και το εκτελεστικό της όργανο, την British Intelligence Service η οποία είχε στην Αθήνα την έδρα της στην Οδό Πλουτάρχου 5, απεφάσισαν με μια δυναμική ενέργεια να κτυπήσουν τον μαχόμενο Ελληνισμό, να τον τρομοκρατήσουν και να τον αναγκάσουν να σταματήσει να ζητά τα δίκαιά του στην Κύπρο και να αγωνίζεται γι’ αυτά!
Ο Άγγλος πρεσβευτής Σερ Τσαρλς Πηκ, είχε ήδη προειδοποιήσει την Ελληνική Κυβέρνηση πως αν δεν σταματήσει ο Κυπριακός Αγώνας, η Αγγλία επρόκειτο να ανακινήσει το «Μακεδονικό».
Επειδή όμως θα έθετε εν κινδύνω την συνεργασία της Δύσεως με τον άρτι αυτομολήσαντα από το σοβιετικό μπλοκ, τέως πράκτορα των Άγγλων και μετά των Αμερικανών, Γιόσιπ Μπροζ, αλλέως πως «Τίτο», για τον οποίο η ύπαρξη της Ελληνικής συνεργασίας ήταν απαραίτητη, δεν προχώρησαν ! Αντίθετα ακολούθησαν την άλλη οδό που είχαν ήδη δρομολογήσει μέσω της Τουρκίας, απεφάσισαν δηλαδή, κατόπιν συνεννοήσεως με την Τουρκική Κυβέρνηση, να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία σε μια προσπάθεια εκφοβισμού και καταπτοήσεως των Ελλήνων.
Η τότε τουρκική κυβέρνηση υπό τους: πρόεδρο δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ, πρωθυπουργό Αντνάν Μεντερές [πήρε το όνομα Μεντερές, διότι είχε κατασφάξει πολλούς Έλληνες και τους γενναίους έφηβους Έλληνες προσκόπους που προσπάθησαν να σταματήσουν τους Τούρκους ατάκτους στον ποταμό Μαίανδρο (τουρκιστί Μεντερές)], υπουργό Εξωτερικών Ζορλού, υπουργό Εσωτερικών Γκεντίκ, σε συνεννόηση με τους Άγγλους οργάνωσε Πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και της Σμύρνης. Πριν γίνει η επίθεση του τουρκικού όχλου, οι ιδιοκτησίες και οι κατοικίες των Ελλήνων σημαδεύτηκαν με έναν κόκκινο σταυρό και ετέθη σε λειτουργία το από καιρό οργανωμένο λεπτομερές και πλήρες σχέδιο για την καταστροφή των Ελλήνων. Ως έναυσμα του σχεδίου, χρησιμοποιήθηκε ο Τούρκος “φοιτητής” του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Οκτάν Ενγκίν, ο οποίος μετέφερε τα εκρηκτικά στην Θεσσαλονίκη, καθώς και το προσωπικό του κτηρίου του Τουρκικού Προξενείου Θεσσαλονίκης, κτήριο στο οποίο «φημολογείται» πως γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ. Εξερράγη μέρος των εκρηκτικών στο προαύλιο του Τουρκικού Προξενείου Θεσσαλονίκης τα οποία είχαν τοποθετηθεί από τους ίδιους τους υπαλλήλους του προξενείου, χωρίς να προκληθούν ιδιαίτερες ζημίες στο κτήριο.
Ο τότε Νομάρχης Θεσσαλονίκης και ο Διοικητής Χωροφυλακής, οι οποίοι ήσαν τότε ικανότατοι λειτουργοί του Ελληνικού κράτους, έδρασαν ταχύτατα. Βρέθηκε ο ένας εκρηκτικός μηχανισμός που δεν είχε εκραγεί και συνελήφθη και ομολόγησε και ο Τούρκος «φοιτητής». Όμως την άλλη μέρα, όλες οι τουρκικές εφημερίδες δημοσίευσαν φωτογραφίες τροποποιημένες με φωτομοντάζ, στις οποίες το εν λόγω κτήριο φαινόταν σχεδόν κατεστραμμένο, συνοδεύοντας τις με εμπρηστικά άρθρα κατά της Ελλάδος και των Ελλήνων της Κύπρου.
Ο τουρκικός όχλος είχε ήδη πριν από την έκρηξη οργανωθεί και προετοιμασθεί κατάλληλα από την τότε ηγεσία της Τουρκίας ! Επί τη βάση οργανωμένου σχεδίου, ο όχλος κινήθηκε και κατέστρεψε και καταλεηλάτησε τα Ελληνικά καταστήματα τις Ελληνικές περιουσίες, έκαψε τις εκκλησίες, βίασε Ελληνίδες και … Έλληνες, σκότωσε ¨Ελληνες, επίσης ανέσκαψε ακόμη και τα Ελληνικά νεκροταφεία πετώντας έξω από τους τάφους τα κόκκαλα των νεκρών!
Στην Σμύρνη, οργανωμένα στίφη Τουρκαλάδων επετέθησαν κατά του Ελληνικού Προξενείου όπου έκαψαν την Ελληνική σημαία και κατέστρεψαν το κτήριο, αλλά επετέθησαν και κατά των κατοικιών των Ελλήνων Αξιωματικών του Ελληνικού κλιμακίου του ΝΑΤΟ και των οικείων τους, στους οποίους διέπραξαν αίσχη! Ο τουρκικός στρατός και η τουρκική αστυνομία παρακολουθούσαν τα εγκλήματα του όχλου χωρίς να παρεμβαίνουν!
Ελέχθη ότι, αν τότε ο Παπάγος ήταν υγιής, θα είχαμε επιτεθεί στην Τουρκία – τότε είχαμε στρατό, ναι μεν με όχι τόσο σύγχρονο οπλισμό, όμως εμπειροπόλεμο με πείρα δύο πολέμων, του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του αποκαλουμένου σήμερα σκληρότατου «Εμφυλίου».
Εν τέλει τι απέγινε ;
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζων Φόστερ Ντάλλες, αδελφός του Άλεν Ντάλλες αρχηγού της CIA, έστειλε τελεσιγραφικό μήνυμα στην Ελληνική Κυβέρνηση, βάζοντας στην ίδια μοίρα Ελλάδα και Τουρκία όσον αφορά το Κυπριακό. Με το τελεσίγραφό του ο Ντάλλες καλούσε …… την Ελλάδα να αποκαταστήσει την ενότητα του ΝΑΤΟ ! Ο Παπάγος πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1955 και η νέα κυβέρνηση που ανέλαβε υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, δέχθηκε την συγνώμη της επίσημης Τουρκίας στην Σμύρνη όπου τουρκικό στρατιωτικό άγημα απέδωσε τιμές στην Ελληνική σημαία και στους πέντε Έλληνες αξιωματικούς που είχαν κακοποιηθεί και ούτε γάτα ούτε ζημιά …!!!
Αργότερα, εξεδηλώθη στην Τουρκία στρατιωτικό κίνημα. Ο πρόεδρος δημοκρατίας Τζελαλ Μπαγιάρ, ο πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές , ο υπουργός Εξωτερικών Ζορλού δικάστηκαν και βρέθηκαν ένοχοι για την οργάνωση και εκτέλεση του Πογκρόμ κατά των Ελλήνων και καταδικάστηκαν στο δια της αγχόνης θάνατο! Ο Μπαγιάρ γλύτωσε με ισόβια αλλά ο Μεντερές και ο Ζορλού εκτελέστηκαν στην αγχόνη, δηλαδή τους εκρέμασαν σαν σκύλους!Τους δύο πρωταγωνιστές της διαλεύκανσης της προβοκάτσιας της έκρηξης στο τουρκικό προξενείο, τους μετέθεσε η Κυβέρνηση Καραμανλή. Τον μεν Νομάρχη στην Ρόδο και δε τον Διοικητή της Χωροφυλακής αλλού!
Τον Τούρκο «φοιτητή», τον παρέδωσαν οι Ελληνικές αρχές στους Τούρκους οι οποίοι τον έκαμαν τμηματάρχη της μυστικής των υπηρεσίας της ΜΙΤ.Εκείνη την εποχή ήμουν νεαρούλης μαθητής Γυμνασίου, έτσι τους δύο πρώτους, Μπαγιάρ και Μεντερές τους τίμησα, μαζί με τους μαθητές όλων των σχολείων των Αθηνών, που τα είχε κατεβάσει η τότε Ελληνική Κυβέρνηση στην αρχή της Λεωφόρου Συγγρού, για να υποδεχθούν τους Τούρκους επίσημους κρατώντας μια Ελληνική και μια Τουρκική σημαία εις επιβράβευση της ….. «Ελληνοτουρκικής φιλίας» … !!!
…..Τότε ακόμη δεν γνώριζα ακόμη πολλά πράγματα για την «Ελληνοτουρκική φιλία» … αλλιώς θα είχα αρνηθή την συμμετοχή μου (ειρρήσθω εν παρόδω: για τον Τζελαλ Μπαγιάρ, είχαν κατασκευάσει και μια αψίδα με την αναγραφή «HOS GELDINIS» ήγουν «καλώς ήρθατε» και είχαν φέρει, για μπούγιο (?) και ….. τα σκουπιδιάρικα αυτοκίνητα του Δήμου Αθηναίων (sic!)!