Δηλαδή πρέπει σώνει και καλά να λυπηθούμε τον ιδιοκτήτη των ροτβάιλερ που σκότωσαν το αγοράκι;

Τα δάκρυα του ιδιοκτήτη, συγκλονισμένος ο ιδιοκτήτης, ελεύθερος όμως ο προύχοντας ιδιοκτήτης και τα στόματα ερμητικά κλειστά για την χαροκαμένη μάνα και το παιδάκι που δεν έφταιξε σε τίποτα. Η ομερτά της τοπικής κοινωνίας που άφησε ελεύθερο τον ανεύθυνο προύχοντα γινεται εντέχνως υποστήριξη για τον θύτη. Που αιφνιδίως εμφανίζεται ως θύμα. Μήπως να τον λυπηθούμε κιόλας; Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις