Αφιερωμένο στο ξεκίνημα μιας νέας σχολικής χρονιάς (2ο μέρος. Γλωσσική… πολυδιάσπαση).

του    Χρυσόστομου   Τσιρίδη.

.

Καιρός  να   ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ   την  διδασκαλία  της  ΕΝΙΑΙΑΣ (!) Ελληνικής γλώσσας,   ΩΣ   ΜίΑΣ (!!!)  γλώσσας.

.

Ή    ξαναβάζουμε   την  ομιλούμενη  Ελληνική   γλώσσα,   δυναμικό  πρωταγωνιστή   στο παιχνίδι,  όπως λ.χ  στην   Αλεξανδρινή   εποχή (δες  σημείωση)   ή την  προσφέρουμε    “βοηθητική”  στις    Ξένες   γλώσσες  και στις  αριστουργηματικές μελέτες των ξένων  κι  εμείς κρατάμε  την βολική  “περηφάνια”  του… ραγιά. (σπουδαίοι  οι  πρόγονοί μας, δείτε  τί γράφει  ο…Lesky).

.

δεύτερο    “ΕΥΡΗΚΑ”:

Η   π ί σ τ η    στην    ΟΜΙΛΟύΜΕΝΗ   γλώσσα, δεν σημαίνει   “κατάργηση”   των   αρχαίων   καταβολών  της.   Σημαίνει    την  ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ   διαρκή   α ν α δ η μ ι ο υ ρ γ ί α    και   ΑΣΦΑΛή    ΣΥΝΕΧΕΙΑ   της    ΕΝΙΑίΑΣ   Ελληνικής   μας   γλώσσας”.

.

Άπαιχτες  οι  αρχαίες  καταβολές  της Ελληνικής  μας  γλώσσας.  Α Λ Λ Α:

.

Ποιο  είναι  το  ΣΗΜΕΡΙΝΟ  δικό  μας  ομιλούμενο   “σκιόωντο  άπασαι  αι αγυιαί” / Ποιο  είναι  το  σημερινό  δικό  μας  ομιλούμενο   “παρά  θιν’ αλός”/  Ποιο  είναι  το  σημερινό  δικό  μας  ομιλούμενο   “μή  περιοράσθε” κλπ  κλπ.

.

ΑΡΚΕΙ  η  “μετάφραση”  από   τις   παλιότερες   μορφές  ή   μήπως  οι ομιλούμενες, σε  κάθε εποχή, γλώσσες  είναι πολύ πέραν  ΑΥΤΟΝΟΜΑ και ΑΥΤάΡΚΗ  γλωσσικά “εποικοδομήματα”;

.

Ενδεικτικά:

Ο  ΡΗΓΑΣ  ΔΕΝ θα  “μεταφράσει”, ούτε   και  θα…  “αποδώσει  ελεύθερα” (όπως  συνηθίζουμε  να  λέμε  εναλλακτικά)  το  “εύδαιμον  το  ελεύθερον…”,  ΑΛΛΑ  θα ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ την  ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΗ  του  γλώσσα:  “Καλύτερα  μιας  ώρας  ελεύθερη ζωή…”.

.

Θα  ΕΜΠΝΕΥΣΤΕΙ  από την…  “αρχαία αξία”, αλλά θα  ΕΚΦΡΑΣΤΕΙ στην ομιλούμενη  δική  του γλώσσα,   με  όρους   ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ,  όχι  τυπολατρικής (!)   ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ.

.

Κατά  την  ταπεινή   μου   άποψη,  αυτό   είναι  ίσως   που  ΔΕΝ   θέλουμε   να   καταλάβουμε.

.

Ας   πούμε   ένα  δυο   ακόμη.

.

Έχει  νόημα ΣΗΜΕΡΑ  η   εξαντλητική  (γραμματική  και  συντακτική)  “επεξεργασία” (=ανάλυση- αναγνώριση) μιας  “αρχαίας” λέξης  ή ενός  “αρχαίου  λεκτικού συνόλου”;

.

Αν  όχι, γιατί  να  διδαχθεί  σε βάρος  της  ζωντανής ομιλούμενης,  πάντα και μόνο  Ελληνικής,  γλώσσας;

.

Και  είναι  αυτό   “κατάργηση”;;;; Θα  το  ονομάσουμε  τόσο  ανεύθυνα  “κατάργηση”;  Σαν  τί  καταργούμε  δηλαδή.  Την… ημιαπόθεσιν;;

.

Ελάχιστα  ενδεικτικά   και  ας   απαντήσει ο καθένας.

.

Τί  προσφέρει  στην  σημερινή  ομιλούμενη, η  διδασκαλία  του “καταληκτικού  ή ακατάληκτου” / του αφωνόληκτου  ή  ημιφωνόληκτου / του… ενρινόληκτου ή του υγρόληκτου  στις κλίσεις των  ονομάτων;

.

Σε  τί βοηθάει  στην  σημερινή  ομιλούμενη, η  αγχωτική-κοπιαστική απομνημόνευση: πᾶς, ἅπας, σύμπας, ὅλος, μόνος, ἕκαστος, αὐτός, ἄκρος, μέσος, ἔσχατος, χωρίς άρθρο είναι “κατηγορηματικοί προσδιορισμοί”;

.

Αν   πράγματι    ΑΓΑΠΑΜΕ   την   Ελληνική   μας   γλώσσα, αυτό θα φανεί   από τον      ΣΕΒΑΣΜΟ   μας   στην    δ ι δ α σ κ α λ ί α    της    ΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗΣ, που  έχει  τα  ΠΑΝΤΑ  και…συμφέρει…

.

Βεβαίως   και τα   αρχαία  Ελληνικά  θα έχουν   την   θέση   τους   (!).

.

όχι  όμως  στην  βάση   της  διγλωσσικής- διασπαστικής  λογικής:  ΠΡΩΤΑ  αρχαία  Ελληνικά,   μέχρις…  εξαντλήσεως (τας  ρίζας  και τα.. σπέρματα  των ριζών  του  “αγλαός”)   και    ΜΕΤΑ   ό, τι…. περισσέψει  σε   χρόνο  και  διάθεση,   αφιερώνεται    στην    ομιλούμενη.

.

Ουδέν   λαθέστερον. Τίποτε   πιο  λάθος,  κατά  την   γνώμη  μου.

.

Σε  επόμενο σημείωμα:  Η  γλωσσική…  πολυδιάσπαση  και   η σύγχυση  που προκαλεί  στο  Ελληνόπουλο  εποχής  internet. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις