Ταξιδεύοντας με τρένο από το Σινικό Τείχος και το Πεκίνο μέχρι τη Μόσχα και την Αγ. Πετρούπολη
Πρέπει να αγαπά πολύ τα τρένα ή να είναι έτοιμος για μια μοναδική εμπειρία και περιπέτεια κάποιος που θα αποφασίσει να κάνει ένα ταξίδι με τον υπεσιβηρικό σιδηρόδρομο, ένα ταξίδι χιλιάδων χιλιομέτρων με το τρένο. Ο Βαγγέλης Πρωτόπαπας πάντως έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και μπήκε στο τρένο του υπερσιβηρικού για να κάνει «ένα ταξίδι ζωής» όπως δηλώνει στο ΑΠΕ ΜΠΕ. «Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία σε πολλά επίπεδα. Πέρα από το ενδιαφέρον που είχε η κάθε χώρα χωριστά, μου δόθηκε η ευκαιρία να δω πώς η Ασία γίνεται σιγά σιγά Ευρώπη όχι μόνο μέσα από την εναλλαγή τοπίων, αλλά ζώντας την όσμωση της κουλτούρας και των πολιτισμών καθώς και της νοοτροπίας των ανθρώπων».
Ο κ. Πρωτόπαπας μιλά για τις εντυπώσεις του, τις εικόνες που έμειναν πιο έντονα χαραγμένες στην μνήμη του. «Διασχίζοντας τη Σιβηρία με το τρένο έντονα έχουν χαραχτεί μέσα μου τα νοικοκυρεμένα ξύλινα σπιτάκια με τους λαχανόκηπους, τα ατέλειωτα δάση και οι ελώδεις εκτάσεις καθώς και οι χορωδίες και ορχήστρες παιδιών σε μικρές επαρχιακές πόλεις που περίμεναν τους επιβάτες να κατέβουν στις ενδιάμεσες στάσεις για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους όσο διαρκούσε η στάση». Όπως περιγράφει, «το ταξίδι ξεκίνησε από το Σινικό τείχος και το Πεκίνο με κατεύθυνση βόρειοδυτικά προς Ντάτονκ, μια πόλη με εξαιρετικά αξιοθέατα. Μετά διασχίσαμε όλη τη Μογγολία και περάσαμε στη Ρωσία, στη λίμνη Βαϊκάλη. Από εκεί κάναμε όλη τη γραμμή του υπερσιβηρικού μέχρι τη Μόσχα με τελικό προορισμό την Αγία Πετρούπολη (Λένινγκραντ) διανυχτερεύοντας σε αρκετές πόλεις τις Σιβηρίας. Συνολικά το ταξίδι είχε διάρκεια ένα μήνα, με 10 διανυχτερεύσεις μέσα στο τρένο».
