Οι ευθύνες των ΗΠΑ είναι τεράστιες. Ανέχονται την επέλαση της ισλαμικής τρομοκρατίας η οποία πλέον υποστηρίζεται ανοιχτά από την Τουρκία και το Πακιστάν. Όχι απλώς υποστηρίζεται σε ιδεολογικό – θεωρητικό επίπεδο, αλλά πλέον όπως μας διδάσκουν τα παραδείγματα στην Συρία, την Λιβύη και την Αρμενία, ισλαμιστές τρομοκράτες χρησιμοποιούνται ως στρατός για τις πολεμικές επιχειρήσεις των δύο κρατών.
Πλέον τα θύματα τους δεν είναι μόνο άπιστοι στη μέση Ανατολή και το Πακιστάν. Είναι σε θέση να χτυπήσουν ακόμα και στην καρδιά των Ηνωμένων Πολιτειών, ακριβώς επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν μία αυτοκτονική διπλωματία θεωρώντας την Τουρκία και το Πακιστάν ως «συμμαχίες χώρες».
Πριν από λίγο οι αμερικανικές αρχές, η τοπική αστυνομία του Κόλεΐβιλ στο Τέξας και το FBI ανακοίνωσαν την λήξη της καταστασης ομηρίας στη συναγωγή της πόλης.
Δράστης ήταν ο Khalid Sheikh Muhammad, πακιστανός τρομοκράτης, του οποίου η συζυγος του θείου του είχε συλληφθεί για επικίνδυνη τρομοκρατική δράση στο Αφγανιστάν και κρατείται σε αμερικανικές φυλακές, εκτίοντας ποινή φυλάκισης 86 ετών.
Η νέα αυτή υπόθεση πακιστανικής τρομοκρατίας στην καρδιά της Αμερικής, δείχνει ότι έχει έρθει η ώρα να χαρακτηριστεί το Πακιστάν ως κράτος που υποθάλπει την τρομοκρατία.
Η σημερινή τρομοκρατική ενέργεια μπορεί εντέλει να μην είχε θύματα εκτός του δράστη, αλλά το γεγονός ότι ο τρομοκράτης ήταν ο αδερφός της Aafia Siddiqui δείχνει πόσο βαθιά ριζωμένη έχει γίνει η τρομοκρατία στο Πακιστάν.
Στο Dancing with the Devil, μια ιστορία της αμερικανικής διπλωματίας με αδίστακτα καθεστώτα, ο κορυφαίος αμερικανός αναλυτής Μάικ Ρούμπιν είχε αναφερθεί στην υπόθεση της Aafia: Τον Ιούλιο του 2008, οι αμερικανικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν συνέλαβαν την Aafia Siddiqui—μια Πακιστανή υπήκοο που ήταν νευροεπιστήμονας με σπουδές στις ΗΠΑ και σύζυγος του ανιψιού του δράστη, Khalid Sheikh Muhammad. — με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια της ανάκρισής της αφού φέρεται να άρπαξε ένα τουφέκι φρουρού και στη συνέχεια εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου καταδικάστηκε σε ογδόντα έξι χρόνια φυλάκιση.
Στο Πακιστάν, η Siddiqui έγινε εθνική ηρωίδα. Ο Πρόεδρος, ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν έθεσαν την υπόθεσή της στους Αμερικανούς ομολόγους τους και η πακιστανική Γερουσία κάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να την αφήσουν ελεύθερη. Ενώ η είδηση της σύλληψης της Siddiqui «έπαιξε» ελάχιστα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η καταδίκη της οδήγησε σε εκτεταμένες αντιαμερικανικές διαδηλώσεις στο Πακιστάν και σε απειλές από τις πακιστανικές αρχές να αναστείλουν την παράδοση των προμηθειών για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Η φυλάκισή της απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα στο Πακιστάν για μήνες.
Με την επίθεση του συγγενή της στη συναγωγή του Μπεθ Ισραήλ, η προβολή της υπόθεσής της θα αυξηθεί. Ενώ ομάδες όπως η Αλ Κάιντα ή το Ισλαμικό Κράτος είναι γεμάτες με πολίτες άλλων χωρών των οποίων οι κυβερνήσεις τους καταγγέλλουν, η Aafia Siddiqui είναι διαφορετική περίπτωση: Πακιστανοί αξιωματούχοι σε όλα τα επίπεδα της κυβέρνησης την υποστηρίζουν και την αντιμετωπίζουν σαν ήρωα. Αναπόφευκτα, πολλοί στο Πακιστάν θα χαρακτηρίσουν τον τρομοκράτη ως «ήρωα» ή θα δικαιολογήσουν τις πράξεις του.
Αναπόφευκτα, ο Λευκός Οίκος θα καταδικάσει τις σημερινές ενέργειες. Όμως, οι δηλώσεις δεν αρκούν πλέον. Η στήριξη του Πακιστάν στην Aafia είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η πακιστανική κυβέρνηση συνεχίζει να αφήνει τους υπεύθυνους για τις επιθέσεις στη Βομβάη του 2008 -τρομοκρατικές επιθέσεις που σκότωσαν Αμερικανούς- να περιφέρονται ελεύθεροι. Η υπηρεσία πληροφοριών του Πακιστάν εν γνώσει της παρείχε στον ηγέτη της Αλ Κάιντα, Οσάμα Μπιν Λάντεν, ασφαλές καταφύγιο. Και, ενώ η κυβέρνηση Μπάιντεν θεωρεί ότι οι Ταλιμπάν κατέλαβαν το Αφγανιστάν μόνοι τους, η πραγματικότητα είναι ότι η επέλαση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν αυτό το καλοκαίρι ήταν στην πραγματικότητα μια πακιστανική εισβολή.
Μπορεί η κατάσταση ομηρίας στο Colleyville να έληξε χωρίς απώλειες ζωών αθώων, από την πλευρά των ομήρων δηλαδή. Αλλά, θα πρέπει επίσης να είναι μια ευκαιρία αφύπνισης: Το να επιτραπεί η διπλωματική αυταπάτη σχετικά με τον πραγματικό προσανατολισμό του Πακιστάν έχει πολύ υψηλό κόστος, που μετριέται όλο και περισσότερο με ζωές Αμερικανών. Ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο υπουργός Εξωτερικών Antony Blinken θα πρέπει επιτέλους να κατανοήσουν ότι η Aafia και ο Muhammad Siddiqui δεν είναι «ακραίοι», αλλά επίσημα και τιμημένα «προϊόντα» της κρατικής πολιτικής του Πακιστάν.