Ο Ερντογάν “παίζει” ξανά με τον Μπάιντεν τώρα με τα F-16…
Τόσο ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζέικ Σάλιβαν όσο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επαίνεσαν την Τουρκία, για την πλήρη αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων “Αυτή η κίνηση θα φέρει αυξημένη ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία στους λαούς τους καθώς και στην περιοχή», έγραψε ο Σάλιβαν στο Twitter .
Ο Σάλιβαν μιλάει πολύ νωρίς και παίζει στην ουσία το παιχνίδι του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν. Ενώ ο Ερντογάν προσποιείται τον μετριοπαθή και λαμβάνει σε αντάλλαγμα την καλή θέληση του Λευκού Οίκου, ο Τούρκος πρόεδρος παραμένει διπρόσωπος.
Λίγες ώρες πριν ο Σάλιβαν επαινέσει τον Ερντογάν, ο ρωσικός Τύπος ανακοίνωσε ότι η Τουρκία είχε υπογράψει νέο συμβόλαιο, τόσο για την αγορά πρόσθετων S-400 από τη Ρωσία όσο και για την παραγωγή ανταλλακτικών τοπικά για το σύστημα S-400. Αυτό είναι ουσιαστικά “το μεσαίο δάκτυλο” προς την κυβέρνηση Μπάιντεν, αφού ο Λευκός Οίκος και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιχείρησαν να κερδίσουν την Τουρκία εγκρίνοντας την πώληση σε αυτήν αναβαθμισμένων F-16.
Η διπροσωπία του Ερντογάν εκπλήσσει λιγότερο από την ευπιστία όσων έχουν την τάση να δουν την καλή του θέληση. Στην καρδιά του ο Ερντογάν είναι ιδεολόγος. Παραμένει βαθιά αντισημίτης, αντι-ισραηλινός και αντιαμερικανός. Ενώ επιδιώκει να επωφεληθεί από την ένταξη στο ΝΑΤΟ, δείχνει την αληθινή του στάση απέναντι στην αμυντική συμμαχία με τις συλλήψεις αξιωματικών, των οποίων η μόνη αμαρτία είναι η μακροχρόνια υπηρεσία στα γραφεία του ΝΑΤΟ και η προθυμία του να συμμετάσχει σε συναλλακτικούς πολέμους προσφορών με τους αντιπάλους του.
Σήμερα, ο Σάλιβαν και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μπορεί να βλέπουν μια νέα μετριοπάθεια στην Τουρκία, αλλά αυτό είναι μόνο για επίδειξη. Με τον πληθωρισμό να ξεπερνά το 80%, ο Ερντογάν συνειδητοποιεί ότι χρειάζεται εξωτερική υποστήριξη. Μετά από χρόνια οικονομικής κακοδιαχείρισης, τα συναλλαγματικά αποθέματα της Τουρκίας είναι σχεδόν μηδενικά. Η δημιουργική λογιστική δεν μπορεί πλέον να καλύψει τα ελλείμματα και το Κατάρ, το πλούσιο εμιράτο του Περσικού Κόλπου που χρηματοδότησε τον Ερντογάν από την αρχή έχει φτάσει στα όριά του.
Ο Ερντογάν ελπίζει ότι ένα πιο μετριοπαθές πρόσωπο μπορεί να του επιτρέψει να επισπεύσει τα δάνεια έκτακτης ανάγκης από διεθνείς δανειστές, χωρίς άλλες χώρες να επιδιώξουν να χρησιμοποιήσουν τα απελπισμένα στενά της Τουρκίας για να αποσπάσουν παραχωρήσεις.
Ο Λευκός Οίκος και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προσεγγίζουν επίσης την Τουρκία μέσα από το φακό του ευσεβούς πόθου: Αγνοούν τη συστηματική αλλαγή που έχει κάνει ο Ερντογάν εδώ και δύο δεκαετίες και πιστεύουν ότι η Τουρκία μπορεί να επιστρέψει στο status quo μετά τον Ερντοάν. Και οι δύο ελπίζουν ότι οι εκλογές του επόμενου έτους μπορεί να ανατρέψουν τον Ερντογάν και αντιστρόφως, ανησυχούν ότι οποιαδήποτε τιμωρητική ενέργεια μπορεί να αποτύχει, αναζωπυρώνοντας εθνικιστικές φλόγες. Αυτό είναι λανθασμένο για δύο λόγους:
Πρώτον, δεν υπάρχει τίποτα στον χαρακτήρα του Ερντογάν που να υποδηλώνει ότι θα συμμορφωνόταν με το αποτέλεσμα μιας πραγματικά δημοκρατικής εκλογής. Είτα θα κάνει απάτη ή όπως το 2016, θα προσποιηθεί κρίση και θα επιβάλει νόμο έκτακτης ανάγκης.
Δεύτερον, η άρνηση να λογοδοτήσει ο Ερντογάν για τις πράξεις του επιτρέπει στον Τούρκο ηγέτη να προβάλει δύναμη, ταυτόχρονα υπονομεύει την αντιπολίτευση και ενθαρρύνει τη συνέχιση του διπλού παιχνιδιού.
Είναι καλό να επικροτούμε την αποκατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να βαθμονομήσουν την πολιτική με βάση την πραγματικότητα και όχι την ελπίδα.
Είναι καιρός να σταματήσουμε να πέφτουμε στην μπλόφα του Ερντογάν. Οι πλήρεις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ δεν θα φέρουν «ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία», όπως παρατήρησε ο Σάλιβαν. ‘
Αντίθετα, ο Σάλιβαν θα πρέπει να απαιτήσει να σταματήσουν οι στρατιωτικές συναλλαγές της Τουρκίας με τη Μόσχα, η υποστήριξή της στη Χαμάς, το Ισλαμικό Κράτος και την Αλ Κάιντα, να δοθεί τέλος στις υπερπτήσεις της Τουρκίας στα ελληνικά νησιά. Παραβιάσεις τύπου Κίνας των θαλάσσιων υδάτων και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών των γειτόνων της και ρωσικού τύπου καταλήψεις άλλων γειτόνων.
Ο Λευκός Οίκος και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μπορεί να πιστεύουν ότι η διπλωματία και η ηθική σαφήνεια είναι έξυπνα μέσα, αλλά η πολιτική τέχνη είναι κάτι περισσότερο από αλγόριθμος ή σκόπιμη παραμέληση της αληθινής συμπεριφοράς μιας χώρας.
Είναι καιρός να βγουν τα F-16 από το τραπέζι και να επιβληθούν κυρώσεις ως απάντηση στη νέα συμφωνία για τους S-400.