Οσο περνάνε οι μέρες και πλησιάζει ο χρόνος των ευρωεκλογών τόσο πιο σκούρα γίνονται τα πράγματα για τη Ν.Δ. και την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα εκεί που νόμιζαν ότι θα κάνουν περίπατο άνευ αντιπάλου, τώρα να αναπροσαρμόζουν την εκλογική τους τακτική και να δίνουν διάσταση βουλευτικών εκλογών στην προεκλογική τους εκστρατεία με αντίστοιχα εκφοβιστικά διλήμματα, ώστε να αποτρέψουν την τάση της χαλαρής ψήφου και της ψήφου διαμαρτυρίας, που συνήθως επικρατεί.
Από τον Πάνο Σώκο
Για τον λόγο αυτό ο κ. Μητσοτάκης όχι μόνο έχει αρχίσει ήδη να πυκνώνει τις περιοδείες του, αλλά θέτει ως βασικό διακύβευμα των ευρωεκλογών την εκ νέου ανάγκη για πολιτική σταθερότητα, όπως είχε κάνει και στις εθνικές εκλογές Μαΐου – Ιουνίου 2023, και παράλληλα επιχειρεί να αναδείξει τη λεγόμενη «θετική ατζέντα» της πολιτικής του, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού, το εθνικό σχέδιο δράσης για το Δημογραφικό (θα παρουσιαστεί τον Μάιο), τα νέα στεγαστικά προγράμματα κ.ά. Κι αυτά σε αντιστάθμισμα του μεγάλου προβλήματος της ακρίβειας, την οποία αδυνατεί να ελέγξει.
«Η αναμέτρηση του Ιουνίου θα κρίνει αν η χώρα θα συνεχίσει να έχει πολιτική σταθερότητα, αν θα μείνει στον δρόμο των αλλαγών, αν θα πετύχει τους στόχους» υπογράμμισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν από μερικές μέρες στο προσυνέδριο της Ν.Δ.
Ενας από τους βασικούς στόχους της προεκλογικής εκστρατείας της Ν.Δ. είναι να ανακόψει τις διαρροές προς τα δεξιά της, που ενισχύονται μετά και τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, με την Ελληνική Λύση να αγγίζει διψήφιο ποσοστό και τη Νίκη να αυξάνει τις δυνάμεις της και να διατηρεί την πολιτική κυριαρχία. Για τον λόγο αυτό θα δοθεί και πάλι μεγάλο βάρος στη βόρεια Ελλάδα, που θα τεθεί στο επίκεντρο του προεκλογικού ενδιαφέροντος και αυτό διότι εκεί σημειώνει αρκετές εκροές προς τα δεξιά.
Κεντρικός στόχος είναι η κινητοποίηση των ψηφοφόρων του κόμματος και αυτό που υπογραμμίζεται από κυβερνητικά στελέχη είναι πως δεν πρέπει να υπάρξει αδράνεια, αλλά ούτε οι ευρωεκλογές να γίνουν αφορμή «τυφλής διαμαρτυρίας». Ωστόσο στα επιτελικά γραφεία της Ν.Δ. ξέρουν ότι θα υπάρξουν ούτως η άλλως απώλειες και γι’ αυτό στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τα κομματικά στελέχη δεν βάζουν ως πήχη το 41% των εθνικών εκλογών αλλά το 33%-34% των ευρωεκλογών του 2019…
Ομως η εντύπωση ότι η Ν.Δ. κινείται χωρίς αντίπαλο πλέον δεν έχει πολλούς υποστηρικτές, ανεξαρτήτως των ποσοστών που θα πάρουν τα άλλα κόμματα (κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η Ελληνική Λύση). «Κι όμως, αντίπαλος υπάρχει και όχι ένας. Είναι, πρώτον, το μεγάλο ποσοστό μας στις εθνικές εκλογές, που τηρουμένων των αναλογιών και των ιδιαιτεροτήτων των ευρωεκλογών θα πρέπει σε ένα σημαντικό βαθμό να επανεπιβεβαιωθεί στην κάλπη του Ιουνίου, αν θέλουμε να λέμε ότι είμαστε κυρίαρχοι, και, δεύτερον και σημαντικότερο, είναι τα μεγάλα προβλήματα, όπως η ακρίβεια που απορροφά το εισόδημα των πολιτών και μας απειλεί» μας έλεγαν βουλευτές της Ν.Δ. τις τελευταίες μέρες.
Με άλλα λόγια, είναι αυτό που και ο ίδιος ο πρωθυπουργός είπε στην πρόσφατη συνέντευξή του στον Σκάι πριν από λίγες μέρες: «Αισθάνομαι ισχυρή αντιπολίτευση, αλλά την αισθάνομαι από τα προβλήματα και από τις καθημερινές έγνοιες των ανθρώπων. Και πρέπει να σας πω ότι αυτή η αντιπολίτευση είναι πολύ πιο πιεστική».
Απέναντι σε αυτά τα προβλήματα και την «κοινωνική αντιπολίτευση», όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται, η κυβέρνηση για την ώρα δεν έχει αποτελεσματικές λύσεις, όπως συνομολογούν πλέον όλοι στο κυβερνών, μηδέ του κ. Μητσοτάκη εξαιρουμένου, ο οποίος βλέποντας τις δυσκολίες της κάλπης έχει κηρύξει ένα είδος «ανένδοτου αγώνα» κατά της ψήφου διαμαρτυρίας και σε κάθε δημόσια παρέμβασή του αναφέρεται σε αυτή. «Οι ευρωεκλογές δεν είναι κάλπες που προσφέρονται μόνο για κομματική καταγραφή ισχύος, ούτε για αποστολή ανέξοδων μηνυμάτων διαμαρτυρίας προς εσωτερική κατανάλωση» είχε δηλώσει στις 4 Φεβρουαρίου σε ομιλία του και το ίδιο επανέλαβε πριν από μερικές μέρες στο προσυνέδριο της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη.