Η Κυπριακή Δημοκρατία συναίνεσε να παρευρεθεί ο Τούρκος ΥΠΕΞ στο Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. που θα πραγματοποιηθεί στις 29 τρέχοντος αντί να απαγορεύσει την παρουσία του.
- Του πρέσβεως επί τιμή Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, εφημερίδα «Εστία»
Στο προηγούμενο μας άρθρο εξηγήσαμε γιατί η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να σταματήσουν κάθε προενταξιακή οικονομική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Τουρκία, από τη στιγμή που η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσειτην Κυπριακή Δημοκρατία που είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. Η προϋπόθεση αυτή ορίζεται σαφώς στη Δήλωση της Ε.Ε. της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005 για την έκδοση της οποίας αγωνίστηκε σκληρά τότε η Ελληνική Αντιπροσωπεία, και το πέτυχε.
Χθες μάθαμε ότι η Λευκωσία συναίνεσε στο να παρευρεθεί ο Τούρκος ΥΠΕΞ στο Άτυπο Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες στις 29 τρέχοντος. Μιλώντας στην εφημερίδα «Πολίτης» ο Κύπριος ΥΠΕΞ Κωνσταντίνος Κόμπος έκανε λόγο για εποικοδομητική στάση της Λευκωσίας ενώ ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης την χαρακτήρισε ως κίνηση υψίστης πολιτικής σημασίας.
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το Συμβούλιο αυτό πραγματοποιείται στις Βρυξέλλες κι όχι στη Βουδαπέστη για να τιμωρηθεί ο Ούγγρος πρωθυπουργός Ορμπαν επειδή διεξήγαγε συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν που εισέβαλε στην Ουκρανία. Κατ’ αντιστοιχία λοιπόν, η Κυπριακή Κυβέρνηση επιτρέπει στον εισβολέα της Κύπρου να παρευρεθεί στο εν λόγω Συμβούλιο!
Εάν η κίνηση αυτή υψίστης πολιτικής σημασίας έχει σαν στόχο την ένωση της Κύπρου με την Τουρκία, τότε πράγματι η χειρονομία αυτή έχει μεγάλη πολιτική σημασία. Εάν όμως δεν έχει αυτόν το στόχο, το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει ο κ. Κόμπος είναι να παραιτηθεί και να μην εμφανιστεί ούτε ο ίδιος ούτε ο Τούρκος ΥΠΕΞ στο Άτυπο Συμβούλιο των Βρυξελλών της 29ης τρέχοντος μηνός.
Σχόλιο της Εστίας:
Μέσα σε λίγες γραμμές, ο έμπειρος Έλλην διπλωμάτης Λεωνίδα Χρυσανθόπουλος αναδεικνύει το γεγονός ότι οι χειρισμοί της κυβερνήσεως της Λευκωσίας οδηγούν το Κυπριακό σε αδιέξοδο.
Ευθύνες φέρει βεβαίως και η ελληνική Κυβέρνησις, η οποία σιωπηρώς συναινεί στην κατάσταση που διαμορφώνεται. Και μπορεί για κάποιους στην Αθήνα η Κύπρος να είναι «ξένη χώρα» όμως για την μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων πατριωτών η Κύπρος είναι Ελλάδα. Όπως και για τους Κυπρίους που από το 1955 αγωνίζονται για την Ένωση (και όχι για μια κίβδηλη «επανένωση»), η Αθήνα είναι το Εθνικό Κέντρο στο οποίο προσβλέπουν.
Στο χθεσινό φύλο της «Εστίας» παρουσιάσθηκε το ίδιο θέμα με την προσέγγιση του πρώην πρέσβεως της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα κ. Κυριάκου Κενεβέζου ο οποίος πολύ εύστοχα επισημαίνει ότι η «αλλαγή πλεύσεως» που διαφαίνεται συνιστά «παρέκκλιση από τις δεσμεύσεις».
Από τις δεσμεύσεις των Αθηνών απέναντι στους Ελλαδίτες, από τις δεσμεύσεις της Λευκωσίας απέναντι στις προσπάθειες 50 ετών και παρέκκλιση του Προέδρου της Κύπρου από τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει απέναντι στους ψηφοφόρους, οι οποίοι τον στήριξαν έχοντας μεγάλες προσδοκίες από αυτόν.
Να θυμίσουμε λοιπόν μία μόνον από τις χθεσινές επισημάνσεις του κ. Κενεβέζου:
«Ο Νίκος Χριστοδουλίδης εξελέγη Πρόεδρος με σαφή και εκδηλωμένη πρόθεση για μια πολιτική στο Κυπριακό που απέχει από νοοτροπίες ηττοπάθειας και αποδοχής της επιβολής της ισχύος ως καταλυτικού παράγοντα στις εξελίξεις. Στηρίχθηκε κατά βάση από το κεντρώο μπλοκ της κοινωνίας, και κυρίως από το τμήμα εκείνο με πιο έντονες εθνοκεντρικές αναφορές. Όλα αυτά έπρεπε να αποτελούν προτεραιότητα στις πολιτικές του και να μην λησμονηθούν.
Σήμερα, ωστόσο, παρατηρείται το αντίθετο. Δεν είναι κακό να αλλάζεις στρατηγική ή να αναθεωρείς επιλογές, αλλά αυτό πρέπει να συνοδεύεται τουλάχιστον από ειλικρίνεια και παραδοχή αυτής της επιλογής . Ειδικά όταν έχεις κερδίσει την υποστήριξη της κοινωνίας με βάση ένα συγκεκριμένο προφίλ και υπό συνθήκες που ορθώς χαρακτηριστήκαν ως κοινωνική ανατροπή».