Βασίλης Βιλιάρδος
Σε καμία περίπτωση δεν τέθηκε στις εκλογές το θέμα της διευθέτησης, της συνεκμετάλλευσης δηλαδή του Αιγαίου με την Τουρκία – ενώ σήμερα η κυβέρνηση βρίσκεται πολύ μακριά από το 41%, ακριβώς επειδή έχει προωθήσει θέματα που δεν είχαν αναφερθεί προεκλογικά.
Για παράδειγμα, ανοιχτά για υποχωρήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω Χάγης, αναφέρθηκε ο ΠΘ σε συνέντευξη του μετά τις εκλογές – χωρίς όμως να πει τι ακριβώς υποχωρήσεις εννοεί, (σημειώνοντας πως ΑΟΖ μπορούμε να ανακηρύξουμε μόνοι μας, οπότε η μοναδική διαφορά μας με την Τουρκία είναι η υφαλοκρηπίδα) και ποιόν εξυπηρετούν.
Εάν τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ, όπου τώρα λειτουργούμε (Σούδα) μαζί με την Κύπρο ως βάση υποστήριξης του, παρά το ότι το Ισραήλ δεν μας στήριξε στο θέμα του East Med, ενώ είχε τη δυνατότητα με το πανίσχυρο λόμπι του στις ΗΠΑ, θεωρούμε πως είναι καλύτερα να μην εμπλακούμε – όπως δεν έπρεπε στην Ουκρανία, παραχωρώντας όπλα που τελικά δημιούργησαν κενά στην άμυνα μας.
Από την άλλη πλευρά, εάν η κυβέρνηση είναι υπέρ της πολιτικής του κατευνασμού με την Τουρκία, θα ήταν καλά να θυμηθεί τη ρήση του Τσώρτσιλ – σύμφωνα με τον οποίο αυτός που κατευνάζει, είναι σαν αυτόν που ταΐζει έναν κροκόδειλο, ελπίζοντας να τον φάει τελευταίο.
Επίσης του Κονδύλη, κατά τον οποίο «Η ΕΕ δεν πρόκειται να υπερασπιστεί την Ελλάδα αλλά, αντίθετα, επειδή δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Τουρκίας, θα επιδιώκει να την κατευνάζει με ελληνικά έξοδα – πιέζοντας δηλαδή την Ελλάδα να δεχθεί τις τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο και στην Κύπρο».