Αλεξανδρούπολη: Ο νέος πλανητάρχης «αδειάζει» πανηγυρικά τον… σύμμαχο Μητσοτάκη, ικανοποιώντας την κοινή απαίτηση Πούτιν και Ερντογάν

Η αμερικανική κυβέρνηση διέταξε επείγουσα διενέργεια εξέτασης βιωσιμότητας και αναγκαιότητας για την εξακολούθηση λειτουργίας της βάσης της Αλεξανδρούπολης, που είχε διατεθεί από την ελληνική κυβέρνηση στην κυβέρνηση Μπάιντεν, για τους σκοπούς μεταφοράς δυνάμεων και οπλικών συστημάτων προς την Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας.

Από την Κύρα Αδάμ, εφημερίδα «κυριακάτικη δημοκρατία»

Καθώς οι απευθείας συνομιλίες των αντιπροσωπιών ΗΠΑ – Ρωσίας για την τύχη της Ουκρανίας κρίνονται θετικές και παραγωγικές, η κυβέρνηση Τραμπ δεν πρόκειται πλέον να στείλει αμερικανικό υλικό και προσωπικό στην Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας και ως εκ τούτου η αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη μπορεί να κριθεί ως μη αναγκαία.

Μια τέτοια απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης ικανοποιεί τα μέγιστα τη Ρωσία του Βλ. Πούτιν, ο οποίος υπενθυμίζεται ότι από την αρχή της ουκρανο-ρωσικής κρίσης είχε στοχοποιήσει την Αλεξανδρούπολη και για τον λόγο αυτό είχε κατατάξει και την Ελλάδα στις εχθρικές προς τη Ρωσία χώρες.

Η περίπτωση κατάργησης της αμερικανικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη θα χαροποιήσει και θα αναβαθμίσει τα μάλλα και την Άγκυρα. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση Ερντογάν κατ’ εξακολούθηση εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για τη λειτουργία της βάσης της Αλεξανδρούπολης, ζητώντας την άμεση κατάργησή της.

Η βάση στην Αλεξανδρούπολη εξουδετέρωσε σε πολύ μεγάλο βαθμό το μονοπώλιο της Τουρκίας με τα Στενά του Βοσπόρου, που ελέγχουν αυστηρά την είσοδο και την έξοδο πολεμικών και εμπορικών πλοίων από και προς τη Μαύρη Θάλασσα.

Η μη λειτουργία της βάσης της Αλεξανδρούπολης (η οποία ευνοούσε τις μεταφορές διά ξηράς προς τα βόρεια και παρέκαμπτε τα Στενά και την ισχύ της Τουρκίας) θα επαναφέρει στον απόλυτο έλεγχο της Αγκύρας την είσοδο και την έξοδο πολεμικών και εμπορικών πλοίων από και προς τη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την ελεύθερη θάλασσα, γεγονός για το οποίο δεν φαίνεται να έχουν αντίρρηση Κίεβο και Μόσχα.

Προκαλείται, βεβαίως, το πρόβλημα της ασφαλούς μεταφοράς σε ουκρανικό έδαφος των αμερικανικών δυνάμεων που θα εγγυώνται την ασφάλεια και τον έλεγχο διατήρησης της ειρήνης μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, όταν οριστικοποιηθεί η συμφωνία ειρήνης ΗΠΑ – Ρωσίας για την Ουκρανία.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η ρωσική πρόταση είναι οι αμερικανικές δυνάμεις εγγύησης της ασφαλείας να μεταφέρονται αεροπορικώς και τούτο διότι δεν θα υπάρχουν πλέον non fly zones στον εναέριο χώρο της Ουκρανίας.

Η βάση της Αλεξανδρούπολης είχε χαιρετιστεί από την ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο διότι αποτελούσε έμπρακτη συνεισφορά στον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά και γιατί η βάση αυτή αποτελούσε την έμπρακτη αναγνώριση και εμπιστοσύνη της Ουάσινγκτον στην Ελλάδα ως στενό εταίρο των ΗΠΑ και κατ’ επέκταση ισχυρό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ.

Επιπροσθέτως, η λειτουργία της αμερικανικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη αποτελούσε για την Αθήνα μια «ζωντανή ασπίδα» έναντι οποιουδήποτε πιθανού σχεδιασμού της Τουρκίας στον Έβρο εναντίον της Ελλάδας.

Σε δύσκολη θέση

Η ελληνική κυβέρνηση αλλά και η αντιπολίτευση θα βρεθούν μπροστά σε δύσκολη θέση να απαντήσουν στο δίλημμα αν η αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη εξυπηρετεί τελικώς ή όχι τα εθνικά συμφέροντα και να πράξουν αναλόγως.

Στην περίπτωση, ύστερα από ψύχραιμη εκτίμηση, που τα ελληνικά πολιτικά κόμματα εκτιμήσουν ότι είναι αναγκαία η διατήρηση της βάσης στην Αλεξανδρούπολη οφείλουν να στηρίξουν με αδιάσειστα επιχειρήματα τον λόγο διατήρησης της ύπαρξης της βάσης αυτής, ανεξάρτητα από το αν είναι αμερικανική ή ευρωπαϊκή βάση.

Επιπροσθέτως, θα πρέπει να συνεκτιμηθεί πολύ σοβαρά η περίπτωση σε επόμενο χρόνο οι ΗΠΑ του Ντ. Τραμπ να αποφασίσουν την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από το ΝΑΤΟ, με τον Καναδά μάλλον να ακολουθεί.

Σε μια τέτοια περίπτωση, η μετατροπή της Ατλαντικής Συμμαχίας σε ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ θα αλλάξει ισορροπίες και δεδομένα, με την Ελλάδα να μπορεί να προσφέρει στους Ευρωπαίους συμμάχους και εταίρους βάσεις, δυνάμεις και εμπειρία πολλών δεκαετιών προκειμένου να αντιμετωπίσει επιτυχώς την Τουρκία, η οποία, λόγω δυνάμεων και προσωπικού, θα παρουσιαστεί αυτοβούλως ως υπαρχηγός τουλάχιστον της νέας Συμμαχίας…

Ο Μακρόν στην Ουάσινγκτον με αποστολή να διαπραγματευθεί με τον νέο πλανητάρχη

Ο «διαπραγματευτής της ειρήνης», όπως αρέσκεται να αυτοαποκαλείται ο Αμερικανός πρόεδρος Ντ. Τραμπ, θα δεχθεί τη Δευτέρα, στην Ουάσινγκτον, ύστερα από πρόσκλησή του, τον πρόεδρο της Γαλλίας Ε. Μακρόν, σε μια προσπάθεια να «ξεκαθαρίσουν» τους λογαριασμούς τους ΗΠΑ και Ευρώπη τώρα, καθώς εδραιώνεται η ταύτιση απόψεων Τραμπ – Πούτιν και οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ρωσίας οδεύουν προς επιβολή ειρήνης στην Ουκρανία, με πλήρη απουσία του Κιέβου από τη διαδικασία.

Σύμφωνα με ασφαλέστατες πληροφορίες, η αμερικανική κυβέρνηση αναμένεται αύριο να επισημάνει στον Γάλλο πρόεδρο ότι «με τις βλακείες Μπάιντεν» η Ευρώπη έχει ήδη δαπανήσει χωρίς αποτέλεσμα 170 δισ. ευρώ για την Ουκρανία και είναι έτοιμη η Ε.Ε. να χορηγήσει άλλα 6 δισ. ευρώ στο Κίεβο για εξοπλισμούς σε βάρος της Ρωσίας.

Η κίνηση αυτή της Ε.Ε. κατά τον κ. Τραμπ αποτελεί τορπίλη στην ειρηνευτική διαδικασία που έχει αρχίσει και στρέφεται προσωπικώς εναντίον του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος ως «διαπραγματευτής της ειρήνης» είναι υποχρεωμένος να προασπίσει τα συμφέροντα των Αμερικανών πολιτών, διότι «βλακωδώς ο Μπάιντεν» στοίχισε 300 δισ. δολάρια σε ατελέσφορη βοήθεια προς την Ουκρανία.

Καμία εμπλοκή του ΝΑΤΟ

Ο Αμερικανός «διαπραγματευτής της ειρήνης» κ. Τραμπ αναμένεται να ξεκαθαρίσει στον πρόεδρο Μακρόν ότι «απαγορεύεται» οποιαδήποτε εμπλοκή του ΝΑΤΟ, στρατιωτική, πολιτική, αλλά και στη διαπραγμάτευση.

Δι’ αυτού του τρόπου, ο κ. Τραμπ αναμένεται να δείξει στον Γάλλο ομόλογό του και κατ’ επέκταση στην Ευρωπαϊκή Ενωση ότι είναι πλήρως αντίθετος με οποιαδήποτε ευρωπαϊκή προσπάθεια συγκέντρωσης ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων για την ειρήνη στην Ουκρανία, όπως επιχείρησε ανεπιτυχώς μέσα στην τελευταία εβδομάδα ο πρόεδρος Μακρόν.

Ο πρόεδρος Τραμπ αναμένεται να διαβεβαιώσει τον πρόεδρο Μακρόν ότι η Ευρώπη δεν κινδυνεύει από τη Ρωσία και να του εξηγήσει ότι «όσον αφορά την επικινδυνότητα και την απειλή από τη Ρωσία προς την Ευρώπη, την εξασφαλίζουν οι δυνάμεις των ΗΠΑ σε συνεργασία με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις».

Σημειώνεται ότι ο πρόεδρος Τραμπ μετέθεσε για τις επόμενες ημέρες την επίσκεψη του Βρετανού πρωθυπουργού Στάρμερ στην Ουάσινγκτον, ο οποίος, ματαίως καθώς φαίνεται, ήθελε να πέσει τον κ. Τραμπ για την αναγκαιότητα συμμετοχής βρετανικών στρατιωτικών ειρηνευτικών δυνάμεων στην Ουκρανία.

Η αποφασιστικότητα με την οποία η αμερικανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει την Ευρωπαϊκή Ενωση απέναντι στην Ουκρανία βασίζεται στο γεγονός ότι οι συνομιλίες ΗΠΑ – Ρωσίας και για την ακρίβεια οι συνεννοήσεις Τραμπ – Πούτιν πάτησαν ευθύς εξ αρχής σε στερεό έδαφος συνεννόησης, γι’ αυτό και η συνάντηση των δύο ΥΠΕΞ Ρούμπιο και Λαβρόφ στο Ριάντ μπορεί να κράτησε 4,5 ώρες, όμως έληξε με συμφωνία και των δύο πλευρών.

Ο «κορμός» συμφωνίας

Το έργο των δύο ΥΠΕΞ διευκολύνθηκε από τον «κορμό συμφωνίας», στον οποίο κατέληξαν οι δύο ηγέτες ευθύς εξ αρχής των συνεννοήσεων τους:

Η Ουκρανία δεν θα μπει ποτέ στο ΝΑΤΟ.
Η Ρωσία δεν θα κάνει ούτε βήμα πίσω από τα ρωσόφωνα εδάφη που κατέλαβε.
Η Ε.Ε. και ο Ζελένσκι δεν θα γίνουν μέρος των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία λήξης του πολέμου.
Στρατιωτικές δυνάμεις της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ αποκλείονται να εμπλακούν στην ειρηνευτική διαδικασία (σ.σ.: το περίγραμμα αυτό της λύσης έχει καταγραφεί αναλυτικά από την «κυριακάτικη δημοκρατία» στο φύλο της Κυριακής 2/2/2025).

Ο πρόεδρος Τραμπ δεν είχε δυσκολία να πετύχει συμφωνία ότι οι δυνάμεις ασφαλείας και ελέγχου των κρίσιμων υποδομών της Ουκρανίας (συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου πολιτικών και στρατιωτικών αεροδρομίων) θα είναι αμιγώς αμερικανικές.

Οι πληροφορίες θέλουν τη Μόσχα να συναινεί, αν δεν το πρότεινε ή ίδια, να αναλάβουν οι ΗΠΑ την ασφάλεια και της Ουκρανίας και της Ρωσίας και τον πλήρη έλεγχο στο έδαφος της Ουκρανίας.

Η ρητή προϋπόθεση της Ρωσίας ήταν ότι την ασφάλεια του ελέγχου και την εγγύηση της ειρήνης σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να αναλάβουν ευρωπαϊκές ή νατοϊκές δυνάμεις.

Η Μόσχα όμως δέχθηκε -αν δεν πρότεινε- τη συμμετοχή ουγγρικών στρατιωτικών δυνάμεων, υπό την ηγεσία και τον έλεγχο των ΗΠΑ, ενώ στον ορίζοντα φαίνεται ότι ούτε η Ουάσινγκτον ούτε η Μόσχα ούτε το Κίεβο θα διαφωνήσουν με την πιθανή συμμετοχή και τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων, υπό την ηγεσία και τον έλεγχο των ΗΠΑ, στο έδαφος της Ουκρανίας.

Η μοιρασιά του κόσμου

Ο επιχειρηματίας-πλανητάρχης Τραμπ έσπευσε να βάλει ως δικό του όρο ότι οι ΗΠΑ είναι αυτές που θα αναλάβουν την εξόρυξη και την εκμετάλλευση των σπάνιων γαιών της Ουκρανίας, αρνούμενος κάθε συζήτηση με τον πρόεδρο Ζελένσκι, τον οποίο ο πρόεδρος Τραμπ στολίζει σε κάθε ευκαιρία με όλα τα περιφρονητικά κοσμητικά επίθετα, λίγο προτού του δείξει την πόρτα της εξόδου από το Κίεβο.

Στις προθέσεις των Τραμπ – Πούτιν είναι η αμερικανο-ρωσική συμφωνία ειρήνης για την Ουκρανία να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του μήνα.

Και πίσω από τη συμφωνία ειρήνης ΗΠΑ – Ρωσίας, με αφορμή την Ουκρανία, ανοίγει το μεγάλο κεφάλαιο για μια νέα «μοιρασιά του κόσμου», αυτή τη φορά στον εμπορικό, στον επιχειρηματικό και τον τεχνολογικό τομέα, έτσι ώστε η Αμερική να «ξαναγίνει μεγάλη» και απόλυτη ηγεμών στον δυτικό κόσμο και η Ρωσία στον ανατολικό κόσμο, συνεργαζόμενη αλλά και συγκρατώντας την Κίνα απέναντι στην Ουάσινγκτον…