Δήλωση σοκ του Γιώργου Παπανδρέου: Δεν εμπιστεύεται πλέον τις ΗΠΑ

Ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μίλησε σε έκτακτη εκπομπή του Εuronews μαζί με τον πρώην Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και πρώην Πρωθυπουργό του Βελγίου, Σαρλ Μισέλ και τoν Διευθυντή του Euronews, Claus Strunz και εκεί σχολιάζοντας τις εκλογές στη Γερμανία προχώρησε σε μια… φοβερή αποκάλυψη.

Ο πρωθυπουργός που κατέστρεψε την Ελλάδα φέρνοντας το ΔΝΤ και τα μνημόνια στη χώρα, δήλωσε ότι πλέον δεν εμπιστεύεται τις ΗΠΑ!

Αποσπάσματα από τη συμμετοχή μου χθες βράδυ στην έκτακτη ενημερωτική
εκπομπή του Euronews, στις Βρυξέλλες, για την αποτίμηση του αποτελέσματος των γερμανικών εκλογών, μαζί με τον πρώην Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και πρώην Πρωθυπουργό του Βελγίου, Charles Michel και τoν Διευθυντή του Euronews, Claus Strunz.

Μεταξύ άλλων επεσήμανα:

«Οι ώρες είναι κρίσιμες, ιστορικής σημασίας για την Ευρώπη.
Είναι πια εμφανής η αλλαγή πολιτικής στην Αμερική. Η πολιτική της είναι «ο νόμος του
ισχυρού», όχι η ισχύς του δικαίου. Αντιθέτως, το ιστορικό εγχείρημα που λέγεται
Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει ως βάση την ενότητα σε κανονιστικό πλαίσιο αρχών και αξιών.
Πλαίσιο κανόνων κοινών για όλους. Αυτή η αντίληψη απειλείται από την πολιτική των
ΗΠΑ.
Αποτελεί υπαρξιακό ζήτημα, όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.
Καλείται και προκαλείται η Ευρώπη να προασπίσει αυτή την βασική αντίληψη. Καλείται να αποδείξει ότι η δύναμη του κράτους δικαίου θα υπερισχύσει του νόμου του ισχυρού.
Είναι ώρα να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη μιας Ευρώπης ανεξάρτητης, αυτόνομης
από τις ΗΠΑ. Ούτε την άμυνά μας, ούτε τις δημοκρατικές μας αξίες μπορούμε να
εμπιστευτούμε στις ΗΠΑ.
Είναι επιτακτική η ανάγκη να αναπτύξουμε τις δικές μας δυνάμεις.
Αυτόνομοι στην άμυνα, στην ανανεώσιμη ενέργεια, στις νέες ψηφιακές εξελίξεις, με
αναπτυξιακή προοπτική. Και η επένδυση στην άμυνα μπορεί να προχωρήσει μαζί με την
ανάπτυξη της τεχνολογικής καινοτομίας για τις οικονομίες μας.

Η ενότητά μας είναι απαραίτητη. Αλλά και αυτή δεν μπορεί παρά να βασιστεί σε μεγάλες
αλλαγές, ώστε να χτυπηθεί η αυξανόμενη οικονομική ανισότητα και αδικία, με την
εμβάθυνση της δημοκρατίας, με νέους συμμετοχικούς θεσμούς, όπως τα συμβούλια
πολιτών και με την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης για την εμπέδωση της
συμμετοχικής δημοκρατίας. Δεν μπορούν οι ολιγάρχες των social media να ορίζουν τους
κανόνες του δημοκρατικού διαλόγου και της συμμετοχής.
Για να χρηματοδοτηθούν όλα αυτά πρέπει να επανέλθει η πρόταση που έκανα προ ετών
για τα ευρωομόλογα. Κοινός δανεισμός της ΕΕ. Σήμερα η ΕΕ έχει τους απαραίτητους
μηχανισμούς, όπως ο Μηχανισμός Σταθεροποίησης που δημιουργήσαμε στην οικονομική κρίση μαζί και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Τέτοιοι μηχανισμοί, θα μπορούσαν να αποδώσουν κοντά στο 1 τρις Ευρώ για τις πολιτικές αυτές.

Όσο για τις κρίσεις που περάσαμε τις τελευταίες δεκαετίες, βγαίνουν αβίαστα
συμπεράσματα: Η Ευρώπη δεν είναι αδύναμη όταν λειτουργεί ενωμένα και δυναμικά. Επί
πανδημίας, κινηθήκαμε σχετικά γρήγορα για την κοινή αντιμετώπιση, στηρίζοντας κοινές
προμήθειες εμβολίων. Με τον πόλεμο στην Ουκρανία καταφέραμε γρήγορα και
συντονισμένα να βρούμε νέες πηγές ενέργειας, ώστε να απεξαρτηθούμε από την Ρωσία.
Αντιθέτως, στη μεγάλη ροή μεταναστών και προσφύγων αλλά και στην οικονομική κρίση
και αργήσαμε και ενότητα δεν υπήρχε και αφεθήκαμε στην εύκολη δημαγωγία. Με
αποτέλεσμα, μεγάλο κόστος για τους πολίτες μας, για την ιδέα της Ευρώπης, αλλά και
συνακόλουθο αποτέλεσμα, την άνοδο ακροδεξιών πολιτικών.

Ειδικά για την Ελλάδα, η εύκολη δημαγωγία για τους «τεμπέληδες Έλληνες» από την
Γερμανία – τα στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α. δείχνουν ότι οι Έλληνες δουλεύουν περισσότερες
ώρες από σχεδόν όλους τους Ευρωπαίους -, όπως και η εύκολη δημαγωγία ότι δεν
χρειάζονται αλλαγές στην Ελλάδα και μπορούμε να σκίσουμε τα μνημόνια, υπονόμευσαν
την αναγκαία συζήτηση και τη δυναμική να γίνουν σοβαρές αλλαγές στους ευρωπαϊκούς
θεσμούς και τις πολιτικές στην Ευρωζώνη, ενώ φρέναραν και τις θεσμικές αλλαγές που
ξεκινήσαμε εμείς ως κυβέρνηση στην Ελλάδα.
Η Γερμανία επαναπαύθηκε στις δάφνες της με ένα ισχυρό κατεστημένο των λεγόμενων
legacy industries, των παραδοσιακών βιομηχανιών αυτοκινήτων και χημικών, χωρίς να
μπει στην νέα εποχή, την ψηφιακή και την πράσινη. Επίσης, εξαρτήθηκε από το ρωσικό
φυσικό αέριο. Και βέβαια, έχοντας το φρένο στους προϋπολογισμούς της, δεν μπόρεσε
να επενδύσει σε υποδομές, έρευνα, νέες τεχνολογίες και εκπαίδευση. Αφήνοντας έτσι και
την ίδια και την Ευρώπη πίσω στον παγκόσμιο αγώνα μετάβασης.

Για τους σοσιαλιστές της Γερμανίας, πιστεύω ότι έκανε σοβαρή δουλειά ο Σολτς.
Προτείνω όμως στην Ευρώπη, στις επόμενες εκλογές, ο spitzen kandidat, ο υποψήφιός
μας, να εκλέγεται με άμεση εκλογή από όλα τα μέλη όλων των σοσιαλιστικών κομμάτων
της Ένωσης. Κινητοποιώντας τους προοδευτικούς πολίτες πανευρωπαϊκά. Και βέβαια, με πιο τολμηρές πολιτικές απέναντι στην αυξανόμενη δύναμη των ολιγοπωλίων και των ολιγαρχών, που κυριαρχούν στην πολιτική και υπονομεύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς.
Πρέπει να κατανοήσουν οι πολιτικές δυνάμεις της Γερμανίας ότι βρισκόμαστε σε μια
ιστορική καμπή. Άρα, χρειαζόμαστε ταχύτητα και σοβαρές πολιτικές που προωθούν όλα
τα παραπάνω ώστε η Ευρώπη να έχει φωνή.
Είναι αδιανόητο να συζητείται η ασφάλεια της Ευρώπης χωρίς την Ευρώπη. Είναι
αδιανόητο να διαπραγματεύονται την ειρήνη στην Ουκρανία, χωρίς την Ουκρανία.

Η Ευρώπη, ενωμένη, δυναμικά, αυτό μπορεί να το αλλάξει.
Όσο για το ζήτημα της μετανάστευσης, ούτε κλειστά ούτε ανοιχτά σύνορα είναι η λύση.
Υπάρχουν πραγματικά διλήμματα. Χρειαζόμαστε εργατικά χέρια, αλλά ούτε γκέτο
θέλουμε, ούτε διαιρέσεις στην κοινωνία μας. Δεν μπορεί η Μεσόγειος να είναι
νεκροταφείο ψυχών.
Ούτε βέβαια, βοηθά η δημαγωγία της Ακροδεξιάς, που λατρεύει να υπάρχει το πρόβλημα για να το εργαλειοποιεί για τους δικούς της μικροπολιτικούς στόχους.
Απαιτούνται λύσεις. Αυτές θα έρθουν με σοβαρή κοινή προσπάθεια, αντί της δημαγωγικής
αντιπαράθεσης που υπονομεύει την ικανότητα μας να σκεφτούμε σοβαρά και
αποτελεσματικά.

Τέλος, για την Κίνα. Υπάρχουν πολλοί τομείς όπου μπορούμε να βρούμε συνεργασίες.
Μια περιοχή είναι η Αφρική. Η γειτονιά μας, από όπου θα υπάρξουν εκρήξεις εξόδου
πληθυσμών αν δεν υπάρχει βιώσιμη ανάπτυξη. Αντί να αντιταχθούμε στις κινεζικές
επενδύσεις στην Αφρική, ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε κοινές επενδύσεις,
ευρωπαϊκές και κινεζικές, σε συνεργασία με τους λαούς της Αφρικής.»