Μια άκρως επικίνδυνη, πυκνή θολούρα γύρω από την Κάσο και το καλώδιό της έχει καλύψει την κυβέρνηση Μητσοτάκη, στέλνοντας αντιφατικά μηνύματα στην κοινή γνώμη για το αν και πόσο βλάπτονται η εθνική κυριαρχία και τα εθνικά συμφέροντα από τους χειρισμούς της κυβέρνησης και τις επιθετικές διεκδικήσεις της Τουρκίας.
Της Κύρας Αδάμ
Η κυβέρνηση αποδεικνύει ότι δεν γνωρίζει τι ποιεί η ίδια. Και τούτο, διότι με εντολή της κυβέρνησης πριν από λίγες ημέρες ο ΑΔΜΗΕ, που έχει την ευθύνη υλοποίησης του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, σήκωσε τη ρομφαία του και απαίτησε από την κυβέρνηση να βγάλει «τις επόμενες ημέρες» τη σχετική ΝΑVTEX, προκειμένου να επαναληφθούν οι εργασίες πόντισης ηλεκτρικού καλωδίου στην περιοχή της Κάσου. Η κυβέρνηση αρχικώς ανακοίνωσε ότι «εντός των ημερών» επαναλαμβάνονται οι εργασίας.
Αλλά το ξανασκέφθηκε και έβαλε τον ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά -και να τον κάψουν-, λέγοντας ότι το θέμα είναι χρονικό, κάποια στιγμή θα γίνει, αλλά προηγουμένως θυμήθηκε ότι υπάρχουν περιοχές που δεν έχουν οριοθετηθεί και υπάρχουν διεκδικήσεις της Τουρκίας, γι’ αυτό και «οι χώρες της περιοχής θα έπρεπε να οριοθετήσουν τις θαλάσσιες ζώνες τους».
Με άλλα λόγια, ο ιχνηλάτης ΥΠΕΞ εισάγει τη νέα θέση της κυβέρνησης για πιθανή οριοθέτηση ΑΟΖ στην περιοχή απ’ όπου θα περάσει το καλώδιο, δηλαδή Κάρπαθο – Κάσο – Κρήτη – Ρόδο, μέχρι να φτάσει στον 28ο Μεσημβρινό, και ατενίσει από μακριά την Κύπρο… Το ίδιο δηλαδή που λέει και η Τουρκία με την υπάρχουσα τουρκική ΑΟΖ ως τμήμα της τουρκολιβυκής ΑΟΖ. Η οριοθέτηση ΑΟΖ στην περιοχή αυτή θα είχε πάρει άλλη μορφή και θα είχε δικαίωμα η κυβέρνηση Μητσοτάκη να πιέζει γι’ αυτήν αν είχε κάνει τη δουλειά της και είχε υπερασπιστεί στην ώρα τους τα εθνικά δικαιώματα και την κυριαρχία.
Στην περίπτωση που η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε παρέμβει εγκαίρως, όπως είχε το απόλυτο δικαίωμα να καταγγείλει την τουρκολιβυκή ΑΟΖ στον ΟΗΕ, όταν αυτή κατατέθηκε, προτού εγκριθεί, η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική. Ο προκάτοχος του Γεραπετρίτη, ο τότε ΥΠΕΞ Δένδιας και ο πρωθυπουργός του ουδέν έπραξαν, η τουρκολιβυκή ΑΟΖ εγκρίθηκε ως έχει και βρίσκεται σε ισχύ.
Στην περίπτωση κατά την οποία το δίδυμο Μητσοτάκης – Δένδιας είχαν ορίσει ελληνική ΑΟΖ, με συντεταγμένες μέσα σε συνολική ελληνοαιγυπτιακή ΑΟΖ (που δεν υπάρχει, παρά μόνο μια μέση γραμμή από Α έως Ε), θα μπορούσε να αρχίσει ενδεχόμενη διαπραγμάτευση για την επικαλυπτόμενη περιοχή τουρκικής και ελληνικής ΑΟΖ, από την οποία αναγκαστικά θα περάσει το καλώδιο. Αυτή τη στιγμή ελληνική περιοχή ΑΟΖ οριοθετημένη με συντεταγμένες δεν υπάρχει κι αυτό το εκμεταλλεύεται η Τουρκία, απειλώντας με στρατιωτικά μέσα αν το καλώδιο περάσει έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα των 6 ν.μ. σε Κάσο – Κάρπαθο – Κρήτη και Ρόδο.
Μια πιθανή όσο και έωλη οριοθέτηση ΑΟΖ στην περιοχή Καρπάθου – Κάσου – Κρήτης – Ρόδου θα αφορά περιοχή 6 ν.μ., πέραν των ελληνικών χωρικών υδάτων μεταξύ Κάσου – τουρκικής ΑΟΖ, 6 ν.μ. μεταξύ Κρήτης – τουρκικής ΑΟΖ, 30 ν.μ. μεταξύ Κρήτης – Κάσου και άλλα 30 ν.μ. μεταξύ Καρπάθου – Ρόδου.
Τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά αν οι ελληνικές κυβερνήσεις εν ευθετώ χρόνω είχαν επεκτείνει τα ελληνικά χωρικά ύδατα σε 12 ν.μ. Αλλά αποτελεί όνειρο θερινής νυχτός πλέον η υλοποίηση της πάγιας θέσης όλων των κυβερνήσεων για το δικαίωμα στα 12 ν.μ. χωρικά ύδατα, καθώς αυτή τη στιγμή και στη συγκεκριμένη περιοχή η τριβή θα φτάσει σε σύγκρουση με την Τουρκία.
Με άλλα λόγια, στην περίπτωση που η Αθήνα διαπραγματευτεί με την Αγκυρα οριοθέτηση ΑΟΖ στην περιοχή πέρα από τα 6 ν.μ. χωρικών υδάτων από Κάσο – Κάρπαθο – Κρήτη – Ρόδο απεμπολεί την επέκταση των χωρικών υδάτων από τα 6 ν.μ. στα 12 ν.μ., με αποτέλεσμα το καλώδιο να συνεχίζει στην τουρκολιβυκή ΑΟΖ μόνο με την άδεια της Τουρκίας.
Οι επιλογές ανήκουν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και οι συνέπειες ομοίως.