Μέ μιάν αἰφνιδιαστική ὅσο καί ἀπρόβλεπτη κίνηση, κατά τήν παραμονή του στό Ρυάντ, ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ ἄλλαξε τά δεδομένα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀναγνωρίζοντας οὐσιαστικῶς τόν Πρόεδρο τῆς Συρίας, τόν πρώην τζιχαντιστή Ἀμπού Μωχάμεντ ἀλ Γκολάνι (καί ὄχι Τζολάνι), πού πλέον ἐμφανίζεται μέ τό ὄνομα Ἀχμέντ ἀλ Σάρα.
Ἰδιαιτέρας σημασίας γιά τήν Ἑλλάδα ὅμως εἶναι τό γεγονός ὅτι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἔγινε ἡ ἀναγνώρισις τοῦ καθεστῶτος τῆς Δαμασκοῦ συνιστᾶ ταυτόχρονη ἀποδοχή τοῦ ρόλου τῆς Τουρκίας, ὡς παράγοντος σταθεροποιήσεως, δηλαδή ὡς μέρους τῆς λύσεως τήν ὁποία ἀπεργάζεται γιά τήν περιοχή ὁ Ντόναλντ Τράμπ.
Πράγματι, ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος συνηντήθη καί ἀντήλλαξε χειραψία μέ τόν ἀλ Σάρα στό ἀνάκτορο τοῦ Ρυάντ παρόντος τοῦ Σαουδάραβος διαδόχου Μωχάμεντ μπίν Σαλμάν καί σέ τηλεδιάσκεψη μέ τόν Τοῦρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ἐρντογάν. Δηλαδή ἡ νέα πολιτική τοῦ Τράμπ γιά τήν Μέση Ἀνατολή ἐπισφραγίσθηκε σέ μιά τετραμερῆ διάσκεψη μέ τούς ἡγέτες τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καί τῆς Συρίας, μέ τόν Ἐρντογάν νά μετέχει δικτυακῶς δίκην καταλύτου τῶν ἐξελίξεων.
Μέ τήν ὁλοκλήρωση τῆς συναντήσεως ὁ Τράμπ ἀνεκοίνωσε τήν πλήρη ἄρση τῶν κυρώσεων πρός τό καθεστώς τῆς Συρίας, κάτι πού πρακτικῶς σημαίνει καί τήν λήξη τῆς διεθνοῦς ἀπομονώσεως τῆς χώρας. Ἐξῆρε ἐπίσης τόσο τόν ἴδιο τόν ἀλ Σάρα ὅσο καί τόν Ἐρντογάν. Ὅπως εἶπε, ἡ συνάντησις πῆγε «ὑπέροχα», προσέθεσε δέ ὅτι ὁ Σῦρος ἡγέτης εἶναι ἕνας «νεαρός, ἑλκυστικός τύπος. Σκληρός τύπος. Δυνατό παρελθόν. Πολύ δυνατό παρελθόν. Μαχητής». Καί συνέχισε: «Ἔχει μιά πραγματική εὐκαιρία νά τά καταφέρει. Μίλησα μέ τόν Πρόεδρο Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος εἶναι πολύ φιλικός μαζί του. Νιώθει ὅτι ἔχει μιά εὐκαιρία νά κάνει καλή δουλειά». Ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ εἶπε ὅτι πιστεύει πώς ἡ Συρία θά ἐνταχθεῖ στίς Συμφωνίες τοῦ Ἀβραάμ κάποια στιγμή, γιά τήν ἐξομάλυνση τῶν σχέσεων μέ τό Ἰσραήλ. «Νομίζω ὅτι πρέπει νά ἔρθουν στόν ἴδιο δρόμο, τοῦ εἶπα (στόν ἀλ Σάρα), “Ἐλπίζω νά ἐνταχθεῖτε ὅταν τά πράγματα μποῦν σέ σειρά”. Συμφώνησε, ἀλλά ἔχουν πολλή δουλειά νά κάνουν»!
Ὁ Ἀχμέντ ἀλ Σάρα ἔγινε ἀπό μαχητής τῆς ἀλ Κάιντα Πρόεδρος τῆς Συρίας, σέ μιά πρωτοφανῆ πολιτική ἀναρρίχηση, ἐπιστέγασμα τῆς ὁποίας ἀποτέλεσε ἡ συνάντησίς του μέ τόν Ἀμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ. Μιά συνάντησις πού ἀποτελεῖ ὁρόσημο στήν καριέρα τοῦ Σάρα, ὁ ὁποῖος ἐντάχθηκε στήν ἀλ Κάιντα στό Ἰράκ γύρω στό 2003 —περίοδο τῆς ἀμερικανικῆς εἰσβολῆς στήν χώρα— και πέρασε χρόνια σέ ἀμερικανική φυλακή προτοῦ ἐπιστρέψει στήν Συρία γιά νά ἠγηθεῖ τῆς ἐξεγέρσεως ἐναντίον τοῦ Προέδρου Μπασάρ ἀλ Ἄσσαντ.
Στήν Σαουδική Ἀραβία ὅμως, ὁ Ντόναλντ Τράμπ ἐξεφώνησε μιά σημαντική ὁμιλία, κατά τήν ὁποία ἔδωσε τό στῖγμα μιᾶς πολιτικῆς πού ἀπορρίπτει τίς παγκοσμιοποιητικές ἰσοπεδώσεις τῶν ἐθνικῶν ὀντοτήτων καί καλεῖ σέ ἐπάνοδο στίς ἐθνικές παραδόσεις. Ἀπευθυνόμενος πρός τούς ἀραβικούς λαούς εἶπε: «Ἡ εἰρήνη, ἡ εὐημερία καί ἡ πρόοδος δέν ἦρθαν μέσα ἀπό μιά ριζική ἀπόρριψη τῆς κληρονομιᾶς σας, ἀλλά μέσα ἀπό τήν ἀποδοχή τῶν ἐθνικῶν σας παραδόσεων καί αὐτῆς ἀκριβῶς τῆς κληρονομιᾶς πού ἀγαπᾶτε τόσο βαθιά».
Ἀπέρριψε ἀκόμη τήν λογική τῶν δυτικῶν παρεμβάσεων, καθώς καί τόν ρόλο τῶν ΜΚΟ, λέγοντας:
«Εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιά τόν ὑπόλοιπο κόσμο νά παρατηρήσει ὅτι αὐτός ὁ μεγάλος μετασχηματισμός δέν προῆλθε ἀπό δυτική παρέμβαση ἤ μέ τό νά φέρνουν ἀνθρώπους σέ ὄμορφα ἀεροπλάνα γιά νά σᾶς κάνουν διαλέξεις γιά τό πῶς νά ζεῖτε καί πῶς νά κυβερνᾶτε τίς δικές σας ὑποθέσεις. Ὄχι! Τά λαμπερά θαύματα τοῦ Ρυάντ καί ἄλλων πόλεων δέν δημιουργήθηκαν ἀπό “κατασκευαστές ἐθνῶν” (“nation-builders”) ἤ προοδευτικές ΜΚΟ σάν αὐτές πού ξόδεψαν τρισεκατομμύρια δολλάρια ἀποτυγχάνοντας νά φέρουν τήν ἀνάπτυξη στήν Καμπούλ, στήν Βαγδάτη καί τόσες ἄλλες πόλεις.
Ἀντιθέτως, ἡ γέννησις μιᾶς σύγχρονης Μέσης Ἀνατολῆς προῆλθε ἀπό τούς ἴδιους τούς ἀνθρώπους τῆς περιοχῆς — τούς ἀνθρώπους πού εἶναι ἐδῶ, πού ἔζησαν ἐδῶ ὅλη τους τή ζωή, ἀναπτύσσοντας τά δικά τους κυρίαρχα κράτη, ἀκολουθῶντας τά δικά τους μοναδικά ὁράματα καί χαράζοντας τίς δικές τους πορεῖες μέ τόν δικό τους τρόπο. Εἶναι ἀπίστευτο αὐτό πού ἔχετε καταφέρει».
Ἀκόμη ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος ὁμίλησε γιά τίς καταστροφικές συνέπειες τοῦ παρεμβατισμοῦ στίς διεθνεῖς σχέσεις καί ἐτόνισε ὅτι μιά χώρα μπορεῖ νά ἀναπτυχθεῖ μόνο ἄν ἀκολουθήσει τόν δικό της δρόμο καί στηριχθεῖ στίς δικές της παραδόσεις: «Μπροστά στά μάτια μας, μιά νέα γενιά ἡγετῶν ὑπερβαίνει τίς παλιές συγκρούσεις καί τίς διαιρέσεις τοῦ παρελθόντος καί διαμορφώνει ἕνα μέλλον ὅπου ἡ Μέση Ἀνατολή ὁρίζεται ἀπό τό ἐμπόριο καί ὄχι τό χάος, ὅπου ἡ Μέση Ἀνατολή ἐξάγει τεχνολογία καί ὄχι τρομοκρατία· καί ὅπου ἄνθρωποι ἀπό διαφορετικά ἔθνη, θρησκεῖες καί πεποιθήσεις χτίζουν μαζί πόλεις, ἀντί νά βομβαρδίζονται μέχρι ἀφανισμοῦ…». Βεβαίως ἀκόμη ἐξάγεται τρομοκρατία καί οἱ βομβαρδισμοί συνεχίζονται ἀμείωτοι. Ἀλλά ὁ Τράμπ προσδιόρισε σέ ποιᾶς μορφῆς ἐξελίξεις προσβλέπει.