Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο Εμπορίου των ΗΠΑ (US Court of International Trade) έκρινε ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπερέβη τα όρια της εξουσίας του επιβάλλοντας σειρά δασμών σε εισαγόμενα προϊόντα, αποφασίζοντας την ακύρωση αυτών των μέτρων και την οριστική απαγόρευση της εφαρμογής τους.
Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση, οι συγκεκριμένοι δασμοί παραβίαζαν τις προβλέψεις του Νόμου περί Διεθνών Οικονομικών Εξουσιών Έκτακτης Ανάγκης (IEEPA), ο οποίος δεν δίνει στον Πρόεδρο την εξουσία να ρυθμίζει τις εισαγωγές μέσω γενικευμένων δασμών.
«Οι επίδικες διαταγές δασμών υπερβαίνουν κάθε εξουσία που έχει παραχωρηθεί στον Πρόεδρο από τον IEEPA… Οι εν λόγω διαταγές ακυρώνονται και η εφαρμογή τους παύει οριστικά», ανέφερε το δικαστήριο.
Η απόφαση αφορά, μεταξύ άλλων:
Δασμούς 30% σε κινεζικά προϊόντα,
Δασμούς 25% σε επιλεγμένες εισαγωγές από Μεξικό και Καναδά,
καθώς και καθολικούς δασμούς 10% σε εισαγόμενα προϊόντα από δεκάδες χώρες.
Ωστόσο, εξαιρούνται από την απόφαση οι δασμοί που είχαν επιβληθεί βάσει του άρθρου 232 του Νόμου για την Επέκταση του Εμπορίου (Trade Expansion Act), οι οποίοι καλύπτουν τα αυτοκίνητα, τα ανταλλακτικά, τον χάλυβα και το αλουμίνιο.
Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Κους Ντεσάι, σχολίασε την απόφαση δηλώνοντας: «Η μη αμοιβαία μεταχείριση των ΗΠΑ από ξένες χώρες έχει οδηγήσει σε ιστορικά και διαρκή εμπορικά ελλείμματα. Πρόκειται για μια εθνική κρίση που έχει πλήξει κοινότητες, εργαζόμενους και τη βιομηχανική βάση άμυνάς μας. Το Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε αυτά τα στοιχεία, όμως δεν είναι δουλειά μη εκλεγμένων δικαστών να αποφασίζουν πώς να αντιμετωπιστεί μια εθνική έκτακτη ανάγκη.»
Ο Τραμπ είχε υπογράψει την εκτελεστική εντολή για τους δασμούς στις 2 Απριλίου, θεσπίζοντας βασικό δασμό 10% για τις περισσότερες εισαγωγές, με αυξημένα ποσοστά για 57 χώρες με υψηλό εμπορικό έλλειμμα έναντι των ΗΠΑ. Στις 9 Απριλίου, ανακοινώθηκε ότι οι δασμοί θα επεκτείνονταν για 90 ημέρες σε περισσότερες από 75 χώρες — με εξαίρεση την Κίνα.
Πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι περισσότεροι από τους μισούς Αμερικανούς πιστεύουν ότι οι δασμοί είχαν αρνητική επίδραση στον οικογενειακό τους προϋπολογισμό, ενισχύοντας τις πιέσεις για επανεξέταση της εμπορικής πολιτικής.