Προμηθέας Δεσμώτης
Ω! Ιώ εσύ
Ανθόσπερμο κάλλος
Της γης των Ατρειδών
Η Ουράνια λάγνα ματιά σου
Πόθος
Του Κοσμοκράτορα Δία και
Της δικής μου αγνότητας
Στα λεμονόσχημα στήθη σου
Άνοιξης μοσχομύριστο γιασεμί
Αγκαλιασμένοι χόρευαν
Ο οίστρος του Δία
Με τον πόνο της άρνησής σου
Πιότερο του Προμηθέα
Σφικτά του οίστρου τα δεσμά
Πυρωμένα καρφιά
Σε σπλάχνα νεανικά
Σμίλη
Στα χέρια Πρωτομάστορα
Σμίλεψε
Το φιλήδονο κορμί σου
Κυψέλη μελόκοπης ηδονής
Καρπερή της Άνοιξης Γη
Ο Έρωτας να βλαστήσει
Σε αυτό να πλαγιάσει ρέχτηκε
Της βίας η εξουσία
Του Δία η απληστία
Το βροντερό
Της άσπιλης παρθενίας σου
Όχι
Αντίλαλος στον Καύκασο
Ρίγωσε
Τη συμπόνια του Προμηθέα
Όχι
Δεν είμαστε στη χώρα των Σκυθών
Μα στη δουλεία της διπλοβάρδιας
Στη ληστεία
Του μόχθου της Νιότης
Για ένα κεραμίδι
Ένα λυχνάρι ηλεκτρικό
Μια μπουκιά δίχως ψωμί
Έρωτας Δεσμώτης
Να ανθίσει
Στη δροσιά της Νιότης
Δεν μπορεί
Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας
03 Ιουλίου 2025