Μιχάλης Ψύλος Από την έντυπη έκδοση της naftemporiki.gr
Μειωμένες οι προσδοκίες της Αθήνας εν όψει της αυριανής συνάντησης του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Δεν θα λείψουν φυσικά τα ωραία λόγια και οι αναφορές στο καλό κλίμα και τα ήρεμα νερά. Άντε και να επαναβεβαιωθεί η διεξαγωγή του πολυθρύλητου πλέον Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στις… αρχές του 2025 στην Άγκυρα.
Δεν είναι τυχαίο πως ο πρωθυπουργός δεν είπε λέξη στο καθιερωμένο κυριακάτικο μήνυμά του για την προγραμματισμένη συνάντηση με τον Ερντογάν.
Γνωρίζει, άλλωστε, ότι ο Τούρκος πρόεδρος δεν θα κάνει πίσω ούτε στις ανιστόρητες και προκλητικές διεκδικήσεις του στο Αιγαίο, ούτε στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, ούτε στην απαράδεκτη από πλευράς διεθνούς δικαίου «λύση» των δύο κρατών στην Κύπρο.
Η νέα «έξοδος» του Πίρι Ρέις και η πρόσφατη αναμόχλευση του καθεστώτος των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου δεν προοιωνίζονται ανέφελους ορίζοντες στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Όταν, μάλιστα, η νεο-οθωμανική εξωτερική πολιτική του Ερντογάν δυστυχώς αποδίδει, όπως δείχνουν τόσο η σχέση της Άγκυρας και με τις δύο πλευρές στη Λιβύη όσο και η προσέγγιση με το Κάιρο, με την πραγματοποίηση των κοινών τουρκοαιγυπτιακών ασκήσεων στη Μεσόγειο.
Ήταν «στραβό το κλήμα, το έφαγε και ο γάιδαρος», όμως, με την ανακοίνωση του προέδρου Τραμπ για τη συνάντηση με τον Ερντογάν στο Οβάλ Γραφείο την Πέμπτη.
Μια συνάντηση με ατζέντα όσα θέλει να αποτρέψει η Αθήνα, με πρώτο στη λίστα την αγορά F-35 από την Τουρκία. Κάτι που αν δεν μπλοκαριστεί από το εβραϊκό, κυρίως, και το ελληνικό λόμπι, κατά δεύτερον, στο Κογκρέσο, θα αλλάξει αρνητικά για τη χώρα μας την ισορροπία δυνάμεων.
Η κυβέρνηση, δυστυχώς, «κατάφερε» να βρίσκεται στο περιθώριο της συνάντησης Τραμπ – Ερντογάν στο Οβάλ Γραφείο. Να μην ασκεί οποιαδήποτε επιρροή, εμμένοντας στα ευφυολογήματα περί «απομονωμένου Ερντογάν».
Με την Άγκυρα να προσπαθεί να μας αντιμετωπίσει ως τον «μικρότερο εταίρο», σε μια «φινλανδοποιημένη» εξωτερική πολιτική.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση περί άλλα τυρβάζει: Πώς θα πειστούν οι Έλληνες για το πόσo καλά είναι τα φορολογικά μέτρα που ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ. Και, κυρίως, πώς θα επιτευχθεί μια νέα αυτοδυναμία, όταν τα πραγματικά δημοσκοπικά ποσοστά απέχουν πολύ από το 30%.