Η Μέρκελ καταλογίζει ευθυνες στήν Πολωνία καί τίς χωρες της Βαλτικης για τον πόλεμο στην Ουκρανία

Ποιους θεωρεί  ηθικούς αυτουργούς

Θεωρει ηθικούς αυτουργούς τήν Πολωνία καί τίς χωρες της Βαλτικης γιά τήν εμμονή τους νά ενταχθει τό Κίεβο στό ΝΑΤΟ καί νά μήν εφαρμοσθουν οι Συμφωνίες του Μίνσκ.

Εφημεριδα Εστία 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ δέν γράφεται μέ τήν επιφανειακή ανάγνωση των γεγονότων. Έτσι όσον αφορα στόν πόλεμο της Ουκρανίας, έρχεται τώρα η Άγγελα Μέρκελ νά καταλογίσει ευθυνες στήν Πολωνία καί τίς χωρες της Βαλτικης γιά τήν εξώθηση των πραγμάτων στά άκρα. Η εμμονή των χωρων αυτων νά ενταχθει στό ΝΑΤΟ η Ουκρανία, κατά παράβασιν των Συμφωνιων του Μίνσκ, οδήγησαν εν τέλει στήν εισβολή της Ρωσσίας. Η Άγγελα Μέρκελ γνωρίζει τήν θέση τήν οποία η Μόσχα ειχε καταστήσει σαφη πρός όλους τούς δυτικούς συνομιλητές της, ότι δηλαδή: «Η Ρωσσία ειναι αυτοκρατορία ακόμη καί άν χάσει τήν επιρροή της πρός όλες τίς χωρες της πρώην Σοβιετικης Ενώσεως, πλήν Ουκρανίας. Απ’ εναντίας άν χάσει τήν Ουκρανία καί όλες τίς υπόλοιπες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες νά διατηρήσει, δέν ειναι τίποτε».

Εγνώριζαν λοιπόν όλοι στήν Δύση ότι η Ουκρανία ηταν «κόκκινη γραμμή». Καί όμως ήδη από τήν Σύνοδο του Βουκουρεστίου, τό 2008, οπότε ειχε συνταχθει ανακοινωθέν στό οποιο αναφέρετο: «Τό ΝΑΤΟ καλωσορίζει τίς ευρωατλαντικές φιλοδοξίες της Ουκρανίας καί της Γεωργίας γιά ένταξη στόν Οργανισμό Βορειοατλαντικου Συμφώνου. Συμφωνήσαμε ότι αυτές οι χωρες θά γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ. Τό ενταξιακό σχέδιο δράσεως – MAP ειναι τό επόμενο βημα γιά τήν Ουκρανία καί τήν Γεωργία στόν δρόμο τους πρός τήν ένταξη».

Η προειδοποίησις του Πούτιν

Ηκολούθησε βεβαίως η προειδοποίησις του Πούτιν πώς κάθε περαιτέρω επέκτασις του ΝΑΤΟ πρός ανατολάς θά αντιμετωπίζετο από τήν Μόσχα ως «άμεση απειλή».

Τώρα η Άγγελα Μέρκελ, σέ συνέντευξή της πρός ουγγρικό μέσο ενημερώσεως, αποκαλύπτει ότι η Πολωνία καί οι Βαλτικές χωρες απέτρεψαν τήν υιοθέτηση του πλαισίου διαλόγου μέ τήν Ρωσσία πού ειχε προτείνει η ίδια γιά τήν διευθέτηση του ουκρανικου ζητήματος πού ειχε αναζωπυρωθει μετά τήν «πορτοκαλί επανάσταση» πού ανέτρεψε τήν εκλεκτό της Μόσχας Πρόεδρο Γιαννουκόβιτς.

Υπενθυμίζεται πώς επί της θητείας της, η Μέρκελ –πού απεχώρησε από τήν καγκελλαρία στό τέλος του 2021 μετά από 16 συναπτά έτη στήν εξουσία– μεσολάβησε γιά τίς συμφωνίες του Μίνσκ τό 2014 καί τό 2015. Στόχος των δύο συμφωνιων ηταν νά τερματιστουν οι μάχες ανάμεσα στό νέο ουκρανικό καθεστώς καί τίς φιλορωσσικές δυνάμεις στό Ντονμπάς (Λουγκάνσκ καί Ντονέτσκ), οι οποιες κήρυξαν τήν ανεξαρτησία τους κατά τόν εμφύλιο πού πυροδότησε η αιματηρή εξέγερσις των φιλοευρωπαϊκων δυνάμεων, μέ τήν υποστήριξη της Δύσεως, καί η οποία οδήγησε στήν βίαιη ανατροπή του τότε Προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Η πρώην Καγκελλάριος ανέφερε σέ συνέντευξή της στό ουγγρικό κανάλι «Partizan», ότι «ήδη από τόν Ιούνιο του 2021 αντιλαμβανόμουν ότι ο [Ρωσσος Πρόεδρος Βλαντιμήρ] Πούτιν δέν έπαιρνε πιά στά σοβαρά τή συμφωνία του Μίνσκ, καί γι’ αυτό ήθελα ένα νέο πλαίσιο τότε, ώστε νά μπορουμε νά μιλήσουμε μαζί του απ’ ευθείας ως ΕΕ.» Καί συνέχισε: «Κάποιοι [στό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο] δέν τό στήριξαν. Κυρίως οι χωρες της Βαλτικης (Λεττονία, Λιθουανία καί Εσθονία), αλλά καί η Πολωνία ηταν αντίθετη, επειδή φοβουνταν ότι δέν θά καταφέρναμε νά έχουμε κοινή πολιτική απέναντι στή Ρωσσία».

Σύμφωνα μέ τήν Μέρκελ, δέν υπηρχε διάθεσις εντός της Ενώσεως νά διαμορφωθει μιά τέτοια πολιτική προσεγγίσεως, καί έτσι η πρότασίς της απερρίφθη. Τό αποτέλεσμα της στάσεως της Πολωνίας καί των κρατων της Βαλτικης, όπως ανέφερε, ηταν νά επέλθει τελικως η ρηξις των διπλωματικων σχέσεων μεταξύ Ρωσσίας καί Ευρωπαϊκης Ενώσεως –εξέλιξις πού, όπως τόνισε, οδήγησε λίγους μηνες αργότερα καί στόν πόλεμο στήν Ουκρανία.

Σύμφωνα μέ όσα ειπε, η άρνησις της Πολωνίας καί των Βαλτικων χωρων νά στηρίξουν τίς Συμφωνίες του Μίνσκ –τίς δύο καίριες διεθνεις συμφωνίες ανάμεσα στήν Ρωσσία καί τήν ΕΕ– αλλά καί ένα νέο πλαίσιο διαλόγου, εξώθησε τόν Πούτιν νά προχωρήσει στήν εισβολή στήν Ουκρανία τό 2022. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε: «Σέ κάθε περίπτωση, δέν προχώρησε. Έπειτα αποχώρησα από τό αξίωμα –καί τότε ξεκίνησε η επιθετικότης του Πούτιν».

Η ίδια ειχε αντιταχθει στά σχέδια των υπόλοιπων νατοϊκων συμμάχων

Η ίδια, όπως έχει αναφέρει καί στά απομνημονεύματά της, ειχε αντιταχθει στά σχέδια των υπόλοιπων νατοϊκων συμμάχων, τονίζοντας πώς η προοπτική εντάξεως της Ουκρανίας στήν Συμμαχία –έστω καί ως υπόσχεσις μέ τήν μορφή χρονοδιαγράμματος– θά πυροδοτουσε καταστροφικές εξελίξεις, οι οποιες δύσκολα θά μπορουσαν νά ανατραπουν στήν συνέχεια.

«Θά ηταν πρωτοφανές γιά μιά υποψήφια χώρα εντάξεως στό ΝΑΤΟ νά ειναι τόσο μπλεγμένη μέ τίς ρωσσικές στρατιωτικές δομές. Επί πλέον μόνον μιά μειοψηφία του ουκρανικου πληθυσμου υποστήριζε τήν ένταξη στό ΝΑΤΟ εκείνη τήν εποχή. Η χώρα ηταν διχασμένη»…

Στήν Πολωνία σήμερα Πρωθυπουργός παραμένει ο «ευρωπαϊστής» Ντόναλντ Τούσκ, ο οποιος ηταν Πρόεδρος του Ευρωπαϊκου Συμβουλίου όταν άρχισε ο πόλεμος καί επιμένει νά συνεχίζει τήν πολιτική της αντιπαραθέσεως, παρά τό γεγονός ότι αυτή απεδοκιμάσθη από τό εκλογικό σωμα κατά τίς πρόσφατες προεδρικές εκλογές.