Επέστρεψαν στους δικούς τους ευρισκόμενοι ανάμεσα σε χαρές και πανηγύρια
Ελευθερώθηκαν λοιπόν σήμερα ζωντανοί και έπειτα από δύο χρόνια και οι τελευταίοι 20 πολίτες Ισραηλινοί, κρατούμενοι ως όμηροι στα λαγούμια της Χαμάς, που βρίσκονταν και ακόμα βρίσκονται κάτω από την πόλη της Γάζας. Επέστρεψαν στους δικούς τους ευρισκόμενοι ανάμεσα σε χαρές και πανηγύρια.
Πόσο αίμα, χύθηκε σε αυτά τα δύο χρόνια
Κανένας όμως εκεί στο Ισραήλ δεν ανιστορεί το τι αγώνας μεσολάβησε για να υπάρξει αυτή η πανηγυρική κατάληξη, και το πόσο αίμα, Ισραηλινό αίμα, χύθηκε σε αυτά τα δύο χρόνια.
Έπεσαν στρατιώτες του Ισραήλ στις τόσες μάχες που διεξήχθησαν κατά την διάρκεια των δύο αυτών χρόνων, και πουθενά δεν αναφέρθηκαν ούτε και αναφέρονται, ούτε και πρόκειται να αναφερθούν ως ήρωες με τα πεπραγμένα που τους έριξαν στα πεδία της τιμής.
Ούτε τα ονόματα δεν τίμησαν των Ισραηλινών αυτών ηρώων. Ούτε ένα τύποις προσκλητήριο απόντων δεν διεξήχθη, λες και ποτέ δεν υπήρξαν. Έρεβος.
Από την απέναντι μεριά, και για να φτάσουν οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι ελεύθεροι άπαντες, σε αντίθεση με τους ομήρους, που δεν γύρισαν όλοι, αφού από εκεί δεν αναφέρθηκαν υπάρξεις «σωρών».
Επίσης δεν αναφέρθηκαν στις υποδοχές αυτών από τους δικούς τους, ή τουλάχιστον δεν μεταδόθηκαν αναφορές για τους μαχητές της Χαμάς, ότι και να ήταν, αυτοί που έπεσαν μαχόμενοι τους Ισραηλινούς. Έρεβος και από εκεί. Αυτά είναι και τα κάνει όλα, ο πόλεμος. Και όλα αυτά πέραν των απωλειών των αμάχων όλων των ηλικιών και από εκεί, και από εδώ.
Συνετισμός θα υπάρξει; Αν ναί, αυτός δεν φαίνεται.