Λύσις made in USA γιά τό Αιγαιο μέ πενταμερη καί διεθνη διαιτησία

Ελλάς, Κύπρος, Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη στό τραπέζι του διαλόγου σέ διεθνη διάσκεψη γιά ΑΟΖ, υφαλοκρηπιδα καί ορυκτό πλουτο 

Δεκτή η πρότασις Ερντογάν από τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη

Εφημερίδα Εστία 

Δέν μας έχουν συνηθίσει στήν Ελλάδα σέ γρήγορα αντανακλαστικά οι ηγεσίες μας ούτε σέ άμεση ανταπόκριση σέ σχέδια καί προγράμματα. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, συνήθως ειναι αποτέλεσμα έξωθεν επιρροων καί πιέσεων.

Έτσι, σέ πρώτη φάση, έκπληξη μας προεκάλεσε τό γεγονός πώς τήν μία ημέρα (προχθές) ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε στήν Βουλή τήν δημιουργία «Φόρουμ Παρακτίων Κρατων» της ανατολικης Μεσογείου καί τήν επομένη (χθές) τό Υπουργειο Εξωτερικων προχώρησε ταχέως στήν εφαρμογή της «ιδέας» αρχίζοντας διαβουλεύσεις γιά τήν διαμόρφωση ενός πενταμερους σχήματος μέ συμμετοχή της Ελλάδος, της Κύπρου, της Τουρκίας, της Αιγύπτου καί της Λιβύης.

Μάλιστα «κυβερνητικές πηγές» έσπευσαν νά ενημερώσουν ότι τά αντικείμενα πού θά συζητουνται στό «Φόρουμ» θά έχουν νά κάνουν μέ τό μεταναστευτικό, τήν προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, τήν συνδεσιμότητα (καλώδιο), τίς οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνων καί τήν πολιτική προστασία. Ειναι δέ άξιο προσοχης τό γεγονός ότι προσδιορίσθηκαν από τήν πρώτη στιγμή οι προαναφερθεισες πέντε χωρες, ενω δέν έγινε η παραμικρή μνεία περί ενδεχομένης συμμετοχης των τριων ακόμη κρατων πού ειναι «παράκτιες χωρες της ανατολικης Μεσογείου», δηλαδή του Ισραήλ, της Συρίας καί του Λιβάνου.

Όλα όμως εξηγουνται καί τό παρασκήνιο τό ειχε αποκαλύψει η «Εστία» ήδη από τίς 16 Ιουνίου μέ κύριο θέμα της υπό τόν τίλο «ΗΠΑ: Λύσις υπέρ της Τουρκίας μέ διεθνη διαιτησία στό Αιγαιο». Όπως είχαμε αναφέρει, η αμερικανική παρέμβασις ειχε ανατεθει στόν σύμβουλο του Ντόναλντ Τράμπ επιφορτισμένο μέ «ειδικές αποστολές» Ρίτσαρντ Γκρενέλ, ο οποιος εργάζεται σέ στενή συνεργασία μέ τόν πρέσβυ των ΗΠΑ στήν Άγκυρα Τόμ Μπάρακ (ο οποιος έχει αναλάβει ευρύτερο ρόλο στήν ανατολική Μεσόγειο) καί τόν Τουρκο υπουργό Εξωτερικων Χακάν Φιντάν.

Μάλιστα η «Εστία» έγραφε τότε γιά «εφιαλτικό άξονα» των τριων αυτων προσώπων

Καί, από ό,τι φαίνεται, ο άξων αυτός διεμόρφωσε τό σχέδιο της πενταμερους διασκέψεως, τήν υλοποίηση του οποίου ανέλαβε προθύμως τό ελληνικό Υπουργειο Εξωτερικων, χωρίς ίσως νά αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος φαλκιδεύσεως ζωτικων συμφερόντων της χώρας μας. Χαρακτηριστικό ειναι ότι ήδη παράγοντες του ΥΠΕΞ ομιλουν γιά τίς προοπτικές νά αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά ένα τέτοιο σχημα, θεωρωντας εκ των προτέρων δεδομένη τήν αποδοχή του. Αλλά γιατί νά μήν τήν θεωρουν δεδομένη, αφου στόν ίδιο άξονα εκινήθη καί ο Τουρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, ο οποιος, κατά τήν ομιλία του στόν ΟΗΕ, ειχε ομιλήσει πρωτος γιά «Διάσκεψη Ανατολικης Μεσογείου» μέ στόχο τήν ανάπτυξη κοινου εδάφους. Τό ερώτημα ειναι άν καί κατά πόσον υπάρχει προοπτική γιά «κοινό έδαφος»μέ τήν Τουρκία όσο ισχύει τό τουρκολιβυκό μνημόνιο, ειναι εν ισχύι η απειλή του casus belli καί εξακολουθει η Άγκυρα νά απαιτει διεθνή αναγνώριση του τουρκοκυπριακου ψευδοκράτους υπονομεύοντας τήν λύση του Κυπριακου.

Από ό,τι φαίνεται λοιπόν, η πενταμερής θά ειναι η δικαιολογία γιά τήν διεθνη διαιτησία στήν οποία κινδυνεύει νά συρθει η Ελλάς. Καί νά υποχρεωθει νά δεχθει λύσεις πού θά της υποδειχθουν, όχι μόνον γιά τήν συνδιαχείριση του Αιγαίου, αλλά καί γιά τήν λύση του Κυπριακου. Τό πρωτο βημα, βεβαίως, ειναι τό τραπέζι του διαλόγου. Στό οποιο ευκολώτερα θά δικαιολογηθει η συμμετοχή της Ελλάδος εάν μετέχουν πέντε χωρες καί όχι μόνον δύο. Τονίζοντας ότι τό σχέδιο Γκρενέλ γιά διάλογο ηταν ακόμη υπό διαμόρφωσιν, η «Εστία» ανέφερε στίς 16 Ιουνίου: «Ο Γκρενέλ φέρεται νά έχει ήδη συζητήσει τό θέμα τόσο μέ τόν Αμερικανό πρέσβυ στήν Άγκυρα (πού ειναι αρκετά δραστήριος καί στήν Συρία) Τόμ Μπάρακ όσο καί μέ τήν αναμενομένη στήν Αθήνα πρέσβυ Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ, καθώς καί μέ τόν Τουρκο υπουργό Εξωτερικων Χακάν Φιντάν.

Οι δύο πρέσβεις αναφέρεται ότι έχουν, επί της αρχης, αντιμετωπίσει θετικά τήν πρωτοβουλία, θεωρωντας ότι η τρέχουσα συγκυρία της σχετικης αποκλιμακώσεως στίς διμερεις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας επιτρέπει τήν διερεύνηση του ενδεχομένου ενός πιό δομημένου διαλόγου μεταξύ Αθηνων καί Αγκύρας. Άν καί τό ακριβές περιεχόμενο των ενδεχομένων συνομιλιων δέν έχει ακόμη προσδιορισθει, οι πρωτες σκέψεις φαίνεται πως περιλαμβάνουν τήν έναρξη μιας διαδικασίας πού θά μπορουσε νά οδηγήσει στήν λύση της διεθνους διαιτησίας γιά τήν οριοθέτηση θαλασσίων ζωνων. Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από τήν διαδικασία του Διεθνους Δικαστηρίου της Χάγης μέ όλα τά ενδεχόμενα “λύσεως” ανοικτά, χωρίς κάν τήν θεωρητική δέσμευση της ευθυγραμμίσεως μέ τά θέσμια του Διεθνους Δικαίου της Θαλάσσης, τά οποια η ελληνική πλευρά θεωρει ότι πρέπει νά διέπουν οιαδήποτε διευθέτηση της οριοθετήσεως των θαλασσίων ζωνων στό Αιγαιο.

Η προώθησις της λύσεως της διεθνους διαιτησίας, στήν παρουσα χρονική συγκυρία καί ιδιαιτέρως μετά τίς επιθέσεις του Ισραήλ κατά του Ιράν, αποτελει μέρος των “ιδεων” που αναπτύσσονται στήν αμερικανική πρωτεύουσα γιά μία συνολική διευθέτηση στήν Μέση Ανατολή, μέ τήν Τουρκία νά αναλαμβάνει τόν κεντρικό ρόλο, υποκαθιστωντας καί τό Ιράν, καθώς άλλως τε ήδη έχει επεκτείνει τήν επιρροή της στήν τελευταία σύμμαχο της Τεχεράνης, Συρία».

Ακόμη τονίζαμε: «Ειναι γεγονός ότι η πολιτική των ΗΠΑ θεωρει επιβεβλημένο νά εξευρεθει μιά λύσις στά ελληνο-τουρκικά, τά οποια θεωρει “αγκάθι” γιά τίς συμμαχικές σχέσεις. Αλλά ενω σέ εποχές σχετικης σταθερότητος η διευθέτησις των ελληνο-τουρκικων δέν ειναι ζήτημα προτεραιότητος, σέ περιόδους γενικωτέρας διαταράξεως της ομαλότητος οι διαδικασίες επιταχύνονται». Καί αυτήν τήν στιγμή οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στήν ευρύτερη περιοχή καθιστουν γιά τίς ΗΠΑ ζήτημα προτεραιότητος τήν διευθέτηση των ελληνο-τουρκικων, δεδομένου μάλιστα ότι «επιφυλάσσουν γιά τήν Τουρκία έναν σημαντικό ρόλο γιά τήν επομένη ημέρα», οπότε «μαλλον έχουν ήδη αποφασίσει πρός ποίαν πλευρά θέλουν νά κλίνει η πλάστιγγα καί ποιόν θά υποχρεώσουν σέ επώδυνες υποχωρήσεις». Ειναι προφανές ότι στήν ατραπό των επωδύνων υποχωρήσεων εισερχόμεθα εκουσίως.