Αν αυτό λοιπόν λέγεται χάραξη, μακροπρόθεσμης, εξωτερικής πολιτικής, τότε να διδαχτεί και στα σχολεία των Πολιτικών Επιστημών

Διατυπώνονται και σε πανηγυρικό τόνο μάλιστα σχόλια για την Ελλάδα (μεταπράτη) που κατέστη πύλη εισόδου φυσικού

από τις ΗΠΑ και όχι μόνον για την ώρα, αερίου, και εξόδου αυτού προς κεντρική Ευρώπη δηλ. διευκόλυνσης Ουκρανίας γι αυτά που τραβάει.

Και που να μην «συμβούν» ποτέ σε άλλον λαό. Όμως αυτό κάποτε θα τελειώσει, μπορεί και στο τρίμηνο. Εμείς λοιπόν εδώ στην Ελλάδα, τι προβλέψαμε και επιλέξαμε αυτή την συμπεριφορά, δεν εξηγήθηκε.

Αυτό είναι μία όχι μεγάλου, αλλά ορισμένου χρόνου διαρκείας, διαδικασία, που μπορεί να λήξει ή και να συνεχιστεί ανάλογα με τις εξελίξεις στο Ουκρανικό, και εντάσσεται στις κυρώσεις που επέβαλε ο Τραμπ στην Ρωσία του Πούτιν.

Όλοι γνωρίζουμε την αξία που έχει σήμερα το φυσικό αέριο, που όταν κάποτε εξαντληθεί, μοιραία κάποτε θα γίνει κι αυτό

και κανείς δεν τολμά να προβλέψει το τι θα συμβεί τότε στον πλανήτη.

Τότε που μόνο τα Ρωσικά κοιτάσματα, λόγω σημερινών κυρώσεων Τραμπ, θα εξακολουθούν να υπάρχουν προς διάθεση. Βέβαια σήμερα, και λόγω αυτών των κυρώσεων, ο Πούτιν ίσως να δυσκολευτεί να τα βγάλει πέρα οικονομικά, ως προς τα πολεμικά έξοδα, αλλά και είναι επίσης βέβαιο ότι λόγω ισχύος θα το ξεπεράσει, με τα «αμπάρια» του γιομάτα, και μετά; Τι; Πάλι το «κλισέ» πως μέχρι τότε θα δούμε; Αν αυτό λοιπόν λέγεται χάραξη, μακροπρόθεσμης, εξωτερικής πολιτικής, τότε να διδαχτεί και στα σχολεία των Πολιτικών Επιστημών.