Τον Δεκέμβριο του 1977, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Κάρτερ περιέγραψε το Ιράν ως «νησί σταθερότητας σε μια τρικυμιώδη θάλασσα»
Τον Αύγουστο του 1978, μια έκθεση της CIA προς τον Λευκό Οίκο ανέφερε ότι δεν υπήρχε πιθανότητα επανάστασης στο Ιράν.
Το λάθος της CIA σύντομα έγινε εμφανές.
Και μέσα σε λίγες εβδομάδες, ξεκίνησαν διαμαρτυρίες στους δρόμους.
Ο Σάχης του Ιράν, Ρεζά Παχλεβί, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα τον Ιανουάριο του 1979 και πήγε στην Αίγυπτο.
★★★
Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί, ο οποίος ήταν εξόριστος στο Παρίσι, επέστρεψε στο Ιράν την 1η Φεβρουαρίου 1979.
Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, δύο εκατομμύρια άνθρωποι χαιρέτισαν τον Χομεϊνί.
Μεταξύ εκείνων που τους υποδέχτηκαν ήταν Ιρανοί από διαφορετικά υπόβαθρα, όπως φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι, διανοούμενοι, έμποροι, εργάτες, βιοτέχνες και θρησκευτικές προσωπικότητες.
★★★
Με την άνοδο του Χομεϊνί στην εξουσία το 1979, οι ΗΠΑ έγιναν «ο Διάβολος και ο Εχθρός» για το Ιράν.
Η μεγαλύτερη ήττα για τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή ήταν το Ιράν.
Και για τις ΗΠΑ, το Ιράν ήταν πλέον ο «Αιώνιος Εχθρός».
★★★
Οι αριστεροί έβλεπαν τον Χομεϊνί ως έναν αντιιμπεριαλιστή ηγέτη που θα μπορούσε να ενώσει την αντιπολίτευση στον Σάχη.
Οι αριστεροί και οι διανοούμενοι κύκλοι απέτυχαν να προβλέψουν τους πολιτιστικούς στόχους του «Πολιτικού Ισλάμ».
Τελικά, η ιρανική επανάσταση σηματοδότησε το τέλος τόσο της αριστεράς όσο και της διανοούμενης τάξης.
★★★
Αμέσως μετά την κατάληψη της εξουσίας από τον Χομεϊνί, ο πρωθυπουργός Ετσεβίτ έστειλε μήνυμα καλής θέλησης στον Χομεϊνί.
Ο Τουργκούτ Τουλουμέν, πρέσβης του Ιράν στην Τουρκία, απέδωσε μεγάλη σημασία στη μετάδοση αυτού του μηνύματος και στο να είναι ο πρώτος πρέσβης που συναντήθηκε με τον Χομεϊνί.
Ο Τουλουμέν έγραψε για την αποδοχή του ως εξής:
«Το βράδυ της 15ης Φεβρουαρίου 1979, ο Χομεϊνί με υποδέχτηκε σε μια αίθουσα του σχολείου που χρησιμοποιούσε ως αρχηγείο του. Με αυτόν τον τρόπο, γνωρίσαμε και το νέο καθεστώς…»
Βγάλαμε τα παπούτσια μας στην είσοδο του χώρου υποδοχής… Ο Αγιατολάχ Χομεϊνί καθόταν σταυροπόδι σε ένα λεπτό χαλάκι στο πάτωμα, στη γωνία ενός μικρού χολ, επιπλωμένου με ιρανικά και κινέζικα χαλιά…
Ο Χομεϊνί έδειξε με το χέρι του προς τα αριστερά. Καθόμασταν όλοι σταυροπόδι στο πάτωμα.
★★★
Διαισθανόμενοι ότι ο Χομεϊνί θα κατελάμβανε την εξουσία, ορισμένοι οξυδερκείς κυβερνητικοί αξιωματούχοι και ιδιαίτερα επιχειρηματίες μετέφεραν πρώτα τον πλούτο τους στο εξωτερικό και στη συνέχεια διέφυγαν οι ίδιοι.
Όσο για όσους δεν κατάφεραν να ξεφύγουν…
Κατά τη διάρκεια εβδομάδων και μηνών, εκατοντάδες άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων πρώην πρωθυπουργών, υπουργών, στρατηγών και υψηλόβαθμων γραφειοκρατών, εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού από τις στέγες των κτιρίων.
Φωτογραφίες αυτών των ανθρώπων που κείτονταν μέσα σε λίμνες αίματος εμφανίζονταν εκτενώς στις εφημερίδες για μέρες.
Η «Επανάσταση» που υποστήριζε η αριστερά ήταν επομένως αδίστακτη.
★★★
Σαράντα έξι χρόνια αφότου ο Χομεϊνί κατέλαβε την εξουσία, ξεκίνησαν εκτεταμένες διαμαρτυρίες στο Ιράν τις τελευταίες ημέρες του 2025.
Καθώς γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι διαμαρτυρίες βρίσκονταν στην έκτη μέρα τους.
Η χρονική στιγμή των διαδηλώσεων, που συμπίπτει με την επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου στις ΗΠΑ, σίγουρα δεν είναι σύμπτωση.
Ο Ρεζά Παχλεβί, ο εξόριστος γιος του έκπτωτου Ιρανού Σάχη Παχλεβί, συνεχίζει επίσης συστηματικά να μοιράζεται αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να τροφοδοτήσει τις διαμαρτυρίες.
★★★
Πριν από 25 χρόνια…
Δέκα ημέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001…
Τοποθεσία: Πεντάγωνο των ΗΠΑ…
Το άκρως απόρρητο έγγραφο
ανέφερε τα εξής:
«Εντός πέντε ετών, θα διαλύσουμε επτά χώρες, ξεκινώντας από το Ιράκ, συνεχίζοντας με τη Συρία, τον Λίβανο, τη Λιβύη, τη Σομαλία και το Σουδάν, και καταλήγοντας στο Ιράν».
Έξι χώρες έμειναν…
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν πατήσει το κουμπί για να διαλύσουν το Ιράν και να αλλάξουν το καθεστώς του.
★★★
Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ δοκιμάζουν τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν μέσω επιχειρήσεων ακριβείας τα τελευταία 10 χρόνια.
Τον Ιούνιο του 2025, το Ισραήλ ξεκίνησε μια μεγάλης κλίμακας, 12ήμερη αεροπορική επιχείρηση με στόχο ιρανικούς πυρηνικούς και στρατιωτικούς στόχους.
Οι ΗΠΑ στόχευσαν επίσης τρεις από τις κύριες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν με αεροπορικές επιδρομές στην ίδια επιχείρηση.
Τελικά, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η στρατιωτική ισχύς του Ιράν ήταν ανεπαρκής για να διατηρήσει μια παρατεταμένη σύγκρουση εναντίον του Ισραήλ.
★★★
Το Ιράν κατέχει τα τρίτα μεγαλύτερα (ή σύμφωνα με ορισμένες πηγές, τα τέταρτα μεγαλύτερα) αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο και τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου.
Η τραγική ιστορία 46 ετών υπό το καθεστώς των Μουλά: ένα νόμισμα σε κατάρρευση, πληθωρισμός, μια σοβαρή οικονομική κρίση και ένας λαός του οποίου τα όνειρα διαλύθηκαν και που βρέθηκε σε φτώχεια…
Ένα καθεστώς που δεν υπόσχεται τίποτα άλλο παρά πόνο και δάκρυα στην κοινωνία…
★★★
Σε μια χώρα όπου το «πολιτικό Ισλάμ» έχει επιρροή, ο στρατός παρεκκλίνει από την τέχνη του πολέμου.
Και κανένας στρατός, όπου επικρατούν οι θρησκευτικές αρχές αντί της τέχνης του πολέμου, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τη χώρα του.
Κανένα καθεστώς δεν μπορεί να επιβιώσει όταν το αξιοκρατικό σύστημα έχει καταρρεύσει και ο νεποτισμός είναι ανεξέλεγκτος.
Αυτού του είδους τα καθεστώτα έχουν μόνο ένα όπλο: τη διαχείριση της αντίληψης…
★★★
Ναι, ήρθε η σειρά του Ιράν…
Η κατάρρευση του Ιράν θα μπορούσε να είναι καταστροφική για την Τουρκία, αν δεν αντληθούν διδάγματα από τις πολιτικές του στη Συρία και το Ιράκ.
Είναι η Τουρκία έτοιμη για μια εισροή μεταναστών στα 476 χιλιόμετρα σύνορά της;
Γνωρίζουμε πόσοι τρομοκράτες του PKK πέρασαν από το Βόρειο Ιράκ στο Ιράν για να υποστηρίξουν το PJAK, ένα παρακλάδι του PKK;
Με την ανακήρυξη αυτονομίας από το PJAK, οι λαοί του Ιράκ, της Συρίας και του Ιράν θα είναι ολοκληρωμένοι…
Αυτό που απομένει είναι ο τουρκικός λαός.
Είναι ενήμερη η Τουρκία για αυτό;…
★★★
Αν η Τουρκία δεν ακολουθήσει μια πολιτική που βασίζεται αποκλειστικά στα εθνικά συμφέροντα και την εθνική ασφάλεια…
Η διαδικασία «Τουρκία χωρίς Τρομοκρατία» μπορεί να συνεχιστεί μόνο εάν διαλυθεί ολόκληρη η τρομοκρατική οργάνωση και καταθέσει τα όπλα της…
Τώρα είναι η σειρά της Τουρκίας…
★★★
Επειδή…
«Η ιστορία είναι ένας καθρέφτης οπισθοπορείας, ένας καθρέφτης στον οποίο πρέπει να κοιτάμε κατά καιρούς.»
Sözcü Gazetesi – Ναίμ Μπαμπούρογλου
—