Διαρροή αρχείων δείχνουν ότι ένας ανώτερος αξιωματούχος της ΕΕ εργαζόταν σιωπηλά, ήδη από το 2019
πάνω σε ένα σχέδιο οργάνωσης και συντονισμού της αντιπολίτευσης κατά του Βίκτορ Όρμπαν.
Δεν μιλάμε για «θεωρητική» αντίσταση. Μιλάμε για πραγματική δομή. ΜΚΟ, συνδικάτα, χρηματοδοτικά μέσα, χρονοδιαγράμματα εκλογών. Όλο το κιτ εκκίνησης.
Ο τύπος, ο Μάρτον Μπένεντεκ, ενώ βρισκόταν μέσα στα θεσμικά όργανα της ΕΕ ενώ σχεδίαζε έναν οδικό χάρτη για διαμαρτυρίες, μηνύματα, συγκέντρωση χρημάτων, ακόμη και κάτι που μοιάζει πολύ με σκιώδη κυβέρνηση.
Μιλάει ανοιχτά για την οικοδόμηση ενός μόνιμου κέντρου συντονισμού για την αμφισβήτηση της διακυβέρνησης του Όρμπαν.
Αυτός τύπος ήταν ένας αξιωματούχος της ΕΕ για τη μετανάστευση και την ασφάλεια, με βαθιά πρόσβαση και όχι απλώς κάποιος ακτιβιστής του δρόμου.
Η αρχική προσπάθεια απέτυχε. Το κόμμα που βοήθησε να χτιστεί εκπροσωπήθηκε εκλογικά αλλά απέτυχε.
Ξαφνικά μια ολοκαίνουργια προσωπικότητα, ο Peter Magyar, εμφανίζεται από το πουθενά, κερδίζει την απόλυτη αγάπη των δυτικών μέσων ενημέρωσης, διεξάγει μια εκστρατεία με πολλά χρήματα, διατηρεί την ιδεολογία του ασαφή, παραμένει επιθετικά φιλοευρωπαϊκή και εκτοξεύεται στην κορυφή των δημοσκοπήσεων.
Δεν υπάρχει ξεκάθαρη πορεία χρηματοδότησης. Δεν υπάρχει πραγματική πολιτική ραχοκοκαλιά.
Το άβολο για τις Βρυξέλλες δεν είναι αν ο Orban είναι καλός ή κακός. Είναι ότι αυτό επιβεβαιώνει αυτό που λένε οι υποστηρικτές του εδώ και χρόνια:
Η ΕΕ δεν πιέζει απλώς τις κυβερνήσεις. Εργάζεται ενεργά παρακάμπτοντάς τες όταν δεν συμμορφώνονται.
Η υπεράσπιση του κράτους δικαίου είναι μονάχα ο φερετζές.
Αν αυτό το έκανε η Ρωσία, οι τίτλοι στα πρωτοσέλιδα θα ούρλιαζαν για «ξένη παρέμβαση».
Όταν όμως το πραξικόπημα υποκινείται από τις Βρυξέλλες, βαπτίζεται «συνεργασία».
Πηγή: @ZeroHedge