Μια τεράστια στρατιωτική συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ Λιβύης και Πακιστάν, γράφει σήμερα ο αραβικός Τύπος
Ο διοικητής του Εθνικού Στρατού της Λιβύης, στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ, πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στο Πακιστάν με στόχο την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας και της ασφαλείας μεταξύ των δύο χωρών, σε μια εποχή που η περιοχή βιώνει ραγδαίους μετασχηματισμούς, εν μέσω προσπαθειών της Λιβύης να ενισχύσει τις αμυντικές της δυνατότητες για να αντιμετωπίσει τις εσωτερικές της προκλήσεις και να οικοδομήσει τον στρατιωτικό της θεσμό.
Αυτή η επίσκεψη έρχεται λίγες εβδομάδες μετά την ανακοίνωση μιας τεράστιας στρατιωτικής συμφωνίας μεταξύ Λιβύης και Πακιστάν αξίας άνω των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία περιλαμβάνει προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό και εξειδικευμένη εκπαίδευση για πιλότους και μονάδες ειδικών δυνάμεων.
Αναλυτές πιστεύουν ότι η επίσκεψη του Χαφτάρ αποτελεί ένα στρατηγικό βήμα που αποσκοπεί στην ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας και της συνεργασίας ασφαλείας μεταξύ Λιβύης και Πακιστάν, στο πλαίσιο των προσπαθειών της γενικής διοίκησης του λιβυκού στρατού να ενισχύσει τις δυνατότητές της και να ανοίξει νέους διαύλους συνεργασίας.
Σύμφωνα με το Reuters, ο Εθνικός Στρατός της Λιβύης θα αγοράσει 16 μαχητικά αεροσκάφη JF-17, ένα πολυλειτουργικό πολεμικό αεροσκάφος και 12 εκπαιδευτικά αεροσκάφη Super Mushak, τα οποία χρησιμοποιούνται για βασική εκπαίδευση πιλότων.
Ποιοι είναι οι στόχοι της επίσκεψης του Χάφταρ
Ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Λίβυος πολιτικός αναλυτής, Μοχάμεντ αλ Ζουμπάιντι, πιστεύει ότι η επίσκεψη του Χάφταρ στο Πακιστάν έρχεται «στο πλαίσιο των προσπαθειών της Γενικής Διοίκησης του Λιβυκού Στρατού για διαφοροποίηση των πηγών εκπαίδευσης και των κέντρων εκπαίδευσης, εκτός από τη διαφοροποίηση των πηγών οπλισμού, προκειμένου να ενισχυθούν οι στρατιωτικές δυνατότητες της Λιβύης και να παρασχεθούν μεγαλύτερες ευκαιρίες για την ανάπτυξη του στρατού».
Ο Αλ-Ζουμπάιντι επεσήμανε ότι « το Πακιστάν είναι μια στρατιωτικά ισχυρή χώρα και έχει μακρά ιστορία στρατιωτικής συνεργασίας με τη Λιβύη που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1970. Η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών περιλαμβάνει διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής εκπαίδευσης, ιδίως στους τομείς της αεροπορίας και των ειδικών δυνάμεων, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα».
Σημείωσε ότι «ο λιβυκός στρατός επιδιώκει να αναπτύξει τις δυνατότητές του, υπό το πρίσμα της συνεχιζόμενης επιβολής εμπάργκο όπλων από το Συμβούλιο Ασφαλείας, η οποία περιορίζει την ικανότητα του κράτους να ασφαλίσει τις δυνάμεις και τον αμυντικό του εξοπλισμό. Εξ ου και η έντονη επιθυμία για αναζήτηση ποικίλων πηγών εκπαίδευσης και οπλισμού για να διασφαλιστεί η ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων».
Μια ιδανική επιλογή για συνεργασία
Ο Αλ-Ζουμπάιντι θεωρεί το Πακιστάν ως ιδανική επιλογή για στρατιωτική συνεργασία, εξηγώντας: «Η απόκτηση όπλων από τη Ρωσία μπορεί να προκαλέσει αντιρρήσεις από τις δυτικές χώρες και το ΝΑΤΟ, ενώ η απόκτηση όπλων από χώρες του ΝΑΤΟ μπορεί να εξοργίσει τη Ρωσία, καθιστώντας το Πακιστάν μια ισορροπημένη επιλογή μακριά από μεγάλες αντιπαλότητες».
Πολιτικές και στρατιωτικές επιπτώσεις
Από την πλευρά της, η Ράχμα Σιντίκα, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στο Ισλαμαμπάντ, σημείωσε ότι «η επίσκεψη του Χάφταρ έχει πολιτικές και στρατιωτικές επιπτώσεις. Σε πολιτικό επίπεδο, η επίσκεψη ανοίγει έναν άμεσο δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ του Πακιστάν και ενός σημαντικού παράγοντα στη Λιβύη, αλλά εγείρει επίσης ευαισθησίες δεδομένης της διαίρεσης της χώρας, σε μια εποχή που η επίσημη θέση του Πακιστάν επιβεβαιώνει την υποστήριξή του στην ενότητα της Λιβύης και στην πολιτική διαδικασία υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών».
Όσον αφορά τα οφέλη του Πακιστάν από τη συνεργασία στη Λιβύη, η Σιντίκα τόνισε ότι «το κύριο όφελος έγκειται στην επέκταση της διπλωματικής εμπλοκής και στην περιορισμένη αμυντική συνεργασία με τις χώρες της Βόρειας Αφρικής, παρέχοντας ευκαιρίες για εκπαίδευση, αλληλεπίδραση με την αμυντική βιομηχανία και μια ευρύτερη περιφερειακή παρουσία, χωρίς βαθιά εμπλοκή στην εγχώρια πολιτική».
Αντίθετα, η συνεργασία με το Πακιστάν θα μπορούσε να παράσχει στη Λιβύη πρόσβαση σε επαγγελματική στρατιωτική εκπαίδευση, εμπειρογνωμοσύνη στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και σχετικά χαμηλού κόστους τεχνική υποστήριξη, κάτι που θα μπορούσε να συμβάλει στην ενίσχυση των θεσμικών δυνατοτήτων, σύμφωνα με τον ερευνητή του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών στο Ισλαμαμπάντ.
—