Δημιουργία Αστάθειας
Η σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη ως αποτέλεσμα τριών πρόσφατων εξελίξεων:
1) της αυξανόμενης τουρκο-ισραηλινής αντιπαλότητας στη μετά-Άσαντ Συρία·
2) των αναφερόμενων σχεδίων του Ισραήλ για τη δημιουργία μιας δύναμης ταχείας αντίδρασης με την Κύπρο και την Ελλάδα·
και
3) των νέων στρατιωτικών δεσμών του συμμάχου της Τουρκίας, Πακιστάν, με τον στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ της ανατολικής Λιβύης.
Τα προαναφερθέντα εκτυλίσσονται εν μέσω των σχεδίων του Ισραήλ για έναν υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου EastMed προς την Ελλάδα και των θαλάσσιων διεκδικήσεων της Τουρκίας που τέμνουν ακριβώς την διαδρομή του.
Η ενδεχόμενη παρουσία του Πακιστάν
Η αναφερόμενη δύναμη ταχείας αντίδρασης θα μπορούσε κατά συνέπεια να συγκροτηθεί για να υπερασπιστεί τον αγωγό EastMed εάν ξεκινούσε η κατασκευή του, ενώ το Πακιστάν θα μπορούσε να εγκαταστήσει στρατιωτική παρουσία στην Ανατολική Λιβύη με το πρόσχημα της εκπαίδευσης των δυνάμεων του Χαφτάρ για να συμπληρώσουν τις δυνάμεις της Τουρκίας στη Δυτική Λιβύη, ώστε να βοηθήσει την Άγκυρα να το αντιμετωπίσει.
Οι ανυποψίαστοι παρατηρητές θα πρέπει να διαβάσουν αυτό το άρθρο εδώ για να μάθουν περισσότερα για την προσέγγιση μεταξύ Τουρκίας και Χαφτάρ, πρώην εχθρών, η οποία προωθεί τις προαναφερθείσες θαλάσσιες αξιώσεις του πρώτου.
Το Τουρκο-Πακιστανικό Tandem (TPT) μπορεί να μην συγκρουστεί άμεσα με το Ισραήλ για τον EastMed, τουλάχιστον όχι στην αρχή, καθώς είναι πολύ πιο πιθανό η Τουρκία να το πιέσει αρχικά στη Συρία, ενώ το Πακιστάν να προκαλέσει προβλήματα για λογαριασμό του στη θάλασσα (ίσως με drones) μέσω της πιθανής στρατιωτικής του παρουσίας στην Ανατολική Λιβύη.
Ο σκοπός θα ήταν να διατηρηθούν οι εντάσεις διαχειρίσιμες και «εύλογα αμφισβητήσιμες». Αυτό θα ήταν δύσκολο να γίνει αν στοχοποιούσαν την Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ, κάτι που θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ συσπειρώνοντας το μπλοκ γύρω της.
Για αυτόν τον λόγο, η TPT πιθανότατα θα χρησιμοποιούσε χαμηλού επιπέδου και «εύλογα αμφισβητήσιμες» υβριδικές προκλήσεις εναντίον του Ισραήλ σε πρώτο στάδιο, αν και το Ισραήλ θα αναμενόταν να τους καταγγείλει σε αυτό εάν συμβεί.
Δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί με ακρίβεια τι μπορεί να επακολουθήσει, αλλά αρκεί να προβλεφθεί ότι το Ισραήλ πιθανότατα δεν θα υποχωρήσει, καθώς σπάνια το κάνει υπό στρατιωτική πίεση .
Μια συμβατική κλιμάκωση μπορεί επομένως να είναι πιθανή και αυτό θα μπορούσε με τη σειρά του να πυρπολήσει ολόκληρη την περιοχή εάν ξεφύγει από τον έλεγχο.
Το συμφέρον της Τουρκίας να εμπλέξει το Πακιστάν σε αυτή τη διαμάχη δεν θα ήταν απλώς να απαλλάξει το Πακιστάν από την ευθύνη για οποιαδήποτε κλιμάκωση σχετικά με τις θαλάσσιες αξιώσεις του, αλλά και να έχει την υποστήριξη της μόνης μουσουλμανικής πυρηνικής δύναμης, προκειμένου να αποτρέψει το Ισραήλ από το να απαντήσει με τρόπο που θα διακινδυνεύσει έναν πόλεμο μεταξύ τους.
Από την πλευρά του, το Πακιστάν πιθανότατα θα χαιρόταν να επιτεθεί με σπαθιά εναντίον του Ισραήλ, καθώς αυτό θα είχε καλό αντίκτυπο στο εσωτερικό, αλλά είναι κατανοητό ότι δεν θα ήθελε το Ισραήλ να αναγκαστεί να εμπλακεί σε έναν συμβατικό πόλεμο ή να υποχωρήσει.
Η αμερικανική διστακτική παρέμβαση…
Οποιαδήποτε σοβαρή κλιμάκωση μεταξύ του TPT και του Ισραήλ θα οδηγούσε σίγουρα σε αμερικανική διπλωματική παρέμβαση, δεδομένου ότι και οι τρεις είναι στενοί εταίροι του.
Ωστόσο, παραμένει ασαφές ποια πλευρά θα υποστηρίξουν οι ΗΠΑ.
Ενώ το Ισραήλ είναι ένας από τους πιο ειδικούς εταίρους του, ο αγωγός EastMed θα μπορούσε να αμφισβητήσει τη νεοαποκτηθείσα ενεργειακή ηγεμονία των ΗΠΑ έναντι της ΕΕ, επομένως μπορεί να υποστηριχθεί ότι ίσως προτιμούν να επιβάλουν έναν συμβιβασμό, σύμφωνα με τον οποίο το Ισραήλ θα προμηθεύει την Τουρκία με φυσικό αέριο όπως ακριβώς είναι έτοιμο να προμηθεύσει την Αίγυπτο .
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αποκλείουν αγωγό μέσω Τουρκίας
Εάν η Συρία ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ, τότε θα μπορούσε να κατασκευαστεί ένας αγωγός κατά μήκος του εδάφους της από το Ισραήλ στην Τουρκία, ενώ και ο Λίβανος θα μπορούσε να συμμετάσχει εάν υπογράψει τις συμφωνίες.
Ακόμα και χωρίς αυτό, ένας υποθαλάσσιος αγωγός θα μπορούσε να συνδέσει τα υπεράκτια κοιτάσματα φυσικού αερίου του Ισραήλ με την Τουρκία, γεγονός που θα ενίσχυε την πολύπλοκη αλληλεξάρτησή τους για τη μείωση του κινδύνου σύγκρουσης.
Αυτό θα ήταν το καλύτερο σενάριο από την οπτική γωνία των ΗΠΑ για την επίλυση των τουρκο-ισραηλινών εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.
(Σημείωση: Το Echedoros.blog δημοσιεύει κείμενα του Andrew Korybko κατόπιν επικοινωνίας με τον γεωπολιτικό αναλυτή)
—