Οι διαδηλωτές φώναξαν συνθήματα κατά της κυβέρνησης Ντμπέιμπα και κατήγγειλαν την υποβάθμιση των υπηρεσιών και τις πιέσεις της καθημερινής ζωής
Οι διαμαρτυρίες εξαπλώθηκαν σε όλη τη δυτική Λιβύη το βράδυ της Παρασκευής και το Σάββατο, σε τουλάχιστον τέσσερις πόλεις, καταγγέλλοντας την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης και εκφράζοντας δυσαρέσκεια για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, εν μέσω εκκλήσεων για την αποχώρηση όλων των εμπλεκομένων προσώπων.
Οι φόροι πυροδότησαν την κρίση
Στην πρωτεύουσα, Τρίπολη, διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Αλγερίας, ενώ άλλοι οργάνωσαν πορείες που περιόδευσαν σε διάφορους δρόμους, φωνάζοντας συνθήματα κατά της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας και καταγγέλλοντας την υποβάθμιση των υπηρεσιών και τις πιέσεις διαβίωσης, ειδικά μετά την κατάρρευση της αξίας του λιβυκού δηναρίου και την έναρξη της εφαρμογής νέων φόρων στα εισαγόμενα αγαθά.
Παρόμοιες διαμαρτυρίες πραγματοποιήθηκαν στις πόλεις Ζλίτεν και Ζαουίγια, όπου οι διαδηλωτές απαίτησαν την πτώση όλων των πολιτικών φορέων στην ανατολή και τη δύση και αλλαγή της πολιτικής κατάστασης, θεωρώντας τους υπεύθυνους για την αποτυχία διαχείρισης της χώρας και υψώνοντας συνθήματα που ζητούσαν λογοδοσία.
Δυνάμεις της κυβέρνησης του Ντμπέιμπα προσπάθησαν κατά τις διαδηλώσεις στην Τρίπολη να διαλύσουν τα πλήθη με πυροβολισμούς στο κέντρο της πόλης.
Ένας από τους συμμετέχοντες σε αυτές τις διαδηλώσεις δήλωσε σε βίντεο κλιπ: «Η σημερινή κατάσταση είναι φυσικό αποτέλεσμα ετών παραποίησης των δημόσιων πόρων και αγνόησης των δεινών του λαού», τονίζοντας ότι η εμφάνιση όλων αυτών των ανθρώπων στους δρόμους «είναι ένα μήνυμα οργής ενάντια στη φτώχεια, τις υψηλές τιμές, την κατάρρευση της αξίας του δηναρίου και ενάντια σε όλα τα πολιτικά σώματα», τονίζοντας ότι ο πολίτης δεν πρέπει να επιβαρύνεται με το αποτέλεσμα της παραποίησης, της σύγκρουσης και της διαφθοράς όσων ελέγχουν τη σκηνή.
Πρωτοφανής οικονομική κρίση
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Λιβύη διέρχεται μια άνευ προηγουμένου οικονομική και βιοτική κρίση, η οποία επιδεινώνεται από την απότομη κατάρρευση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του τοπικού νομίσματος έναντι του δολαρίου και την επακόλουθη σημαντική αύξηση των τιμών των τροφίμων και των καταναλωτικών αγαθών, καθώς και την εξαφάνιση ορισμένων από αυτά από τις αγορές, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη έλλειψη ρευστότητας.
Εν μέσω όλων αυτών των κρίσεων, απουσιάζουν λύσεις και ο πολιτικός και θεσμικός διχασμός συνεχίζεται.