Ο Δρ. Χασάν Αχμαντιάν, καθηγητής Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης
δήλωσε, στην ανάλυσή του για τη σχέση μεταξύ Ιράν και Ρωσίας και τις διαστάσεις της στρατιωτικής υποστήριξης κατά τη διάρκεια των αντιπαραθέσεων με το Ισραήλ, ότι το ζήτημα της απουσίας ρωσικών στρατιωτικών τεχνολογιών στην υποστήριξη του Ιράν παραμένει έντονα επίκαιρο, ειδικά στο πλαίσιο του πρόσφατου πολέμου.
Έλλειψη αεροπορικής δύναμης
Διευκρίνισε ότι το πιο σημαντικό πράγμα που επιδίωκε το Ιράν σε προηγούμενα στάδια στρατιωτικής συνεργασίας με τη Ρωσία ήταν κυρίως τα προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη, αλλά αυτή η πορεία δεν έχει επιτευχθεί κατά τη διάρκεια των δεκαετιών και δεν σχετίζεται μόνο με την πρόσφατη κλιμάκωση, αλλά ανάγεται σε ευρύτερες σκέψεις που σχετίζονται με τους ρωσικούς υπολογισμούς σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων της με τη Δύση και των ευαίσθητων στρατηγικών ισορροπιών που διέπουν τις αποφάσεις της για την εξαγωγή προηγμένων όπλων.
Επεσήμανε ότι η ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ιράν και Ισραήλ χαρακτηρίζεται κυρίως από την ισραηλινή αεροπορική υπεροχή έναντι σημαντικών ιρανικών πυραυλικών δυνατοτήτων και ότι η εισαγωγή προηγμένων ρωσικών μαχητικών όπως το «Su-35» θα αναδιαμόρφωνε -αν συνέβαινε- αυτήν την ισορροπία υπέρ του Ιράν, μειώνοντας το αεροπορικό χάσμα με το Ισραήλ.
SU-35
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία, ως διεθνής δύναμη που επιδιώκει να διατηρήσει μια ευαίσθητη ισορροπία στην περιοχή, δεν ήταν πρόθυμη να προχωρήσει πολύ στον εξοπλισμό του Ιράν με συστήματα ικανά να αλλάξουν ριζικά την ισορροπία δυνάμεων, ειδικά όσον αφορά τα μαχητικά αεροσκάφη που θα μπορούσαν να ισοβαθμήσουν ή να πλησιάσουν τις δυνατότητες του ισραηλινού F-35.
Υπήρχαν περιορισμοί στην στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία
Πρόσθεσε ότι παρόλο που η Μόσχα παρείχε υποστήριξη στον τομέα της αεράμυνας κατά τη διάρκεια αυτών των αντιπαραθέσεων, η αποτελεσματικότητα αυτών των συστημάτων δεν ήταν τόσο αποφασιστική ή αποτελεσματική όσο αναμενόταν, αντανακλώντας τα όρια και την ποιότητα της ρωσικής τεχνικής υποστήριξης που παρείχε στην Τεχεράνη σε αυτό το στάδιο.
Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτή η πραγματικότητα μπορεί να υποδηλώνει διαρθρωτικούς περιορισμούς στο επίπεδο της ρωσο-ιρανικής στρατιωτικής συνεργασίας και ίσως μια αμοιβαία απροθυμία να αναβαθμιστεί αυτή η συνεργασία σε υψηλά στρατηγικά επίπεδα υπό τις τρέχουσες συνθήκες, γεγονός που επηρεάζει άμεσα τη φύση των στρατιωτικών ισορροπιών στην περιοχή.
Δεν υπήρξε συμφωνία αεροπορικής υποστήριξης
Natanz
Τα τελευταία χρόνια, έχουν εμφανιστεί συχνές αναφορές που δείχνουν ότι το Ιράν έχει καταλήξει σε συμφωνία με τη Ρωσία για την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών Su-35, στο πλαίσιο των προσπαθειών του να εκσυγχρονίσει την πολεμική αεροπορία του και να αντισταθμίσει τη γήρανση του στόλου παλαιών αμερικανικών και ρωσικών αεροσκαφών που κατέχει εδώ και δεκαετίες.
Αυτές οι αναφορές δείχνουν ότι η συμφωνία, η οποία συζητείται ευρέως από το 2022 και μετά, συνδέθηκε εν μέρει με μια σαφέστερη στρατιωτική προσέγγιση μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης υπό το πρίσμα των δυτικών κυρώσεων σε αμφότερες τις χώρες, δεν υλοποιήθηκε.
Έτσι, η πορεία της συμφωνίας παρέμεινε εντελώς ασαφής.
Διάφορες πηγές έκαναν λόγο για πιθανή παράδοση, εκπαίδευση πιλότων ή την έναρξη των αρχικών φάσεων υλοποίησης, ενώ δεν εκδόθηκαν διαφανείς επίσημες επιβεβαιώσεις από την ιρανική ή τη ρωσική πλευρά σχετικά με τον αριθμό των αεροσκαφών ή τα τελικά χρονοδιαγράμματα παράδοσης.
Έτσι, το ζήτημα του «Su-35» παραμένει για το Ιράν ένα εκκρεμές αρχείο μεταξύ ανεπίσημης ανακοίνωσης και περιορισμένης ή καθυστερημένης πρακτικής εφαρμογής, υπό το πρίσμα των πολιτικών και στρατιωτικών περιπλοκών που σχετίζονται με την ικανότητα εξαγωγής της Ρωσίας και τους υπολογισμούς της που σχετίζονται με την ευρύτερη σύγκρουση με τη Δύση και τις ισορροπίες της Μέσης Ανατολής.
Arab Defense