Σήμερα η Κυριακή είναι του Θωμά – Είναι η ημέρα της επαλήθευσης μιας αλήθειας διά της ψηλάφησης του «τύπου των ήλων»
Το Κυπριακό που όλοι περιμένουμε ομοίως να επαληθευτεί η αλήθεια του, γιατί να αργεί τόσα πολλά χρόνια να έλθει και η ΔΙΚΗ του Κυριακή;
Γιατί διαρκώς και για δικούς τους «ατομικούς» τι άλλο, λόγους οι (Θωμάδες) Γενικοί Γραμματείς των Ηνωμένων Εθνών παραμένουν ανύπαρκτοι και αδιάφοροι, μιας αλήθειας ενισχύοντας έτσι τα διαρκώς αυξανόμενα, προκλητικότατα μάλιστα, κατακτητικά των Τούρκων.
Οι δε δικοί μας εκλεγμένοι εδώ απλώς παρακολουθούν το πότε (ποτέ) θα επαναρχίσουν οι συνομιλίες (από μηδενική βάση!) για την επίλυση του προβλήματος
Ενός προβλήματος, διά των όπλων, παράνομης κατοχής εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Έχουμε «φάει στη μάπα» πολλές αποτυχίες στην ακολουθούμενη πολιτική των κατά καιρούς ΥΠΕΞ, κυρίως, της χώρας μας με αποκορύφωμα το «σχέδιο» Ανάν, με «τραγική» την ευθύνη παρουσίας φιγούρα του τότε ΥΠΕΞ, ονόματα δεν λέμε. Δεν αξίζει. Ας σταματήσουμε κάποτε την συνέχεια. Δυστυχώς η κατάσταση συνεχίζεται χειροτερεύοντας σύμφωνα με όσα είπε ο Ερντογάν πρόσφατα στην Αττάλεια σε δικό του «διεθνές συνέδριο».
Το κυπριακό όμως έχει ήδη επιλυθεί αμέσως μετά την δημιουργία του, με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ο Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ, όμως, ενώ άριστα το γνωρίζει αυτό, αποφεύγει συστηματικά να το αναφέρει, παραβαίνοντας το καθήκον της, αυτό, στις Γενικές Συνελεύσεις του Οργανισμού και να καταγγείλει τις γιγαντιαίες ψευτιές της Τουρκίας από το ίδιο του ΟΗΕ βήμα. Και καλά κάνουν αφού κανένας δεν διαμαρτύρεται για την ωμή παράβαση των μη ενεργειών τους. Ίσως για να μην τους δυσαρεστήσει.
Το Κυπριακό όμως πρέπει να επιλυθεί σύντομα, με συνομιλίες σε λίγα δευτερεύοντα και αρκετά τριτεύοντα ζητήματα, αφού τα βασικά και κύρια είναι καθορισμένα. Άρα εάν δεν πιεστούν, εδώ Γκουτιέρες, οι του ΟΗΕ σε δημόσια καταγγελία μέσα στο Συμβούλιο ασφαλείας που συμμετέχουμε ή και όταν δεν συμμετέχουμε, δεν πρόκειται να γίνει κάτι, ποτέ καλύτερο.
Χειρότερο, ναι! Και έτσι το δόγμα «κείται μακράν» καθιερώνεται.
ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ
Επειδή τα θέματα της εφημερίδος που καλούμεθα να εκφέρουμε απόψεις και γνώμες ,
είναι εντελώς αντίθετα από αυτά που κάποιο κύριοι – προφανώς κληρικοί – εκθέτουν σε μακροσκελή σχόλια και δυσνόητες θεωρίες επί απλών θεμάτων . Επειδή δε μονοπωλούν κάποιους όρους -όπως θεάνθρωπος και θρησκεία – με σεντονοειδείς και ασαφείς αναφορές , θα ξεφύγω και εγώ άπαξ από το θέμα και θα απαντήσω επ’ αυτού, αρχής
γενομένης με τη διένεξη των Ιερών πατέρων του ετους {428}, που έγινε η αιτία της Συνόδου που αναφέρω κατωτέρω, και της προσπάθειάς μου να στοιχειοθετήσω τον όρο θρησκεία :
Ο όρος Θεάνθρωπος κατά τη δική μου ερμηνεία της ορθόδοξης αντίληψης είναι ατυχής . Κι’ αυτό διότι κατά την Γ’ Οικουμενική σύνοδο της Εφέσου του έτους {431}εδόθη η σαφής απάντηση ως προς τις ιδιότητες του Ιησού Χριστού. Με το κείμενο αυτό συμφώνησαν την άνοιξη του έτους {433} ο εκπρόσωπος των Ανατολικών «Ιωάννης Αντιοχείας» και ο «Κύριλλος Αλεξανδρείας». Η συμφωνία σ’ αυτό το κείμενο του έδωσε την ονομασία : «Σύμβολο Ενότητος». Τα συμφωνηθέντα ενετάχθησαν εν συνεχεία στα πρακτικά της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου της «Χαλκηδόνας». Η αρχή του σημαντικού και δογματικού αυτού για την Ορθοδοξία κειμένου είναι η κατωτέρω :
«Αναγνωρίζουμε λοιπόν πως ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός , ο μονογενής Υιός του Θεού, είναι τέλειος θεός και τέλειος άνθρωπος , αποτελούμενος από μιαν έλλογη ψυχή και ένα σώμα . Πως γεννήθηκε προ πάντων των αιώνων από τον Πατέρα ως προς τη θεία φύση του, και πως τις έσχατες ημέρες , για εμάς και για τη σωτηρία μας γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία ως προς την ανθρώπινη φύση του .
Αρα αναγνωρίζουμε ένα μόνο Χριστό, ένα μόνο Υιό, ένα μόνο Κύριο, υπό αυτήν της
«ασυγχύτου ενώσεως» έννοιαν. Αναγνωρίζουμε πως η Παρθένος Μαρία είναι Θεοτόκος
αφού ο Θεός Λόγος σαρκώθηκε και ενανθρωπίστηκε. Από τη στιγμή δε της συλλήψεώς
του ενώθηκε μαζί του ο ναός που πήρε από αυτήν».
Αυτή είναι η επίσημη εκδοχή της Ορθόδοξης Θρησκείας περί τέλειου Θεού και τέλειου
Ανθρώπου. Κατά την άποψη των Ιερών Πατέρων ο όρος «Θεάνθρωπος» που θυμίζει τον
ελληνικό «Ημίθεος» δεν υφίσταται . Κι’αυτό διότι ο όρος Θεάνθρωπος έχει διττή έννοια ,
όπως και ο ημίθεος που είναι κατά το ήμισυ θεός και κατά το ήμισυ άνθρωπος . Ομως η
δογματική τοποθέτηση της εν λόγω Ιεράς Συνόδου, διευκρινίζει ότι : Ως προς τη φύση του Ιησού την τελειότητα τόσο του θεού όσο και του ανθρώπου, και όχι την ημιτελή φύση του Θεανθρώπου !
Θρησκεία σημαίνει ότι συσχετίζω τον εαυτό μου με κάτι .Αυτό είναι το νόημά της. Βασίζεται δε στον αρχαίο λατινικό όρο «RELIGIO», που σημαίνει δέσιμο . Το έμβλημα της αρχαίας Ρώμης ήταν ένα μάτσο ραβδιά και εννοούσε το εξής : Να δένω μαζί διάφορα πράγματα , να παίρνω ξεχωριστά γεγονότα και να τα συνδέω με τη βοήθεια μιας θεωρίας ή ενός νόμου. Μπορούμε έτσι να πούμε ότι δεν υπάρχει κάτι πιό απλό. Δηλαδή η κάθε θρησκεία παρουσιάζεται σαν δέσμη πολυάριθμων στοιχείων, που βρίσκονται άλλα πιό κοντά και άλλα πιο μακριά από το κέντρο της . Η θρησκεία δημιουργείται και αναπτύσσεται μεσα σε ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες , με τις οποίες πολλές φορές έρχεται σε σύγκρουση και αντιμετωπίζει την εύνοια ή και την εχθρότητα ης εξουσίας , αλλά και της κοινής γνώμης . Εδράζεται δε πάνω σε ιδρυτικά κείμενα και σε παραδόσεις και θεσπίζει κανονισμούς και δικαιώματα .
Η φιλοσοφία της θρησκείας είναι ο κλάδος που εξετάζει το αντικείμενό της , την υπερβα-
τική δηλαδή πραγματικότητα του Θεού, στη σχέση του με τον άνθρωπο και τη λύτρωση
ή την ελευθερία του, ως μέσο για τη διαμόρφωσή του από απλό άτομο σε πρόσωπο, σε
ξεχωριστή προσωπικότητα . Εξετάζει επίσης την παραπέρα ανάπτυξη και ολοκλήρωση αυτής της πνευματικής ζωής και του πολιτισμού, ιδιαίτερα με τη φιλοσοφία που από τη σχέση αυτή πηγάζει και το βασικό πρόβλημα για τη δική της αλήθεια , η οποία σε αντίθεση με τη φιλοσοφική αλήθεια ως αντικείμενο γνώσης , απαιτεί την τυφλή πίστη του ανθρώπου. Επομένως υπάρχει διάσταση ανάμεσα στην πίστη και στη γνώση.
Διάσταση υπάρχει επίσης και μεταξύ της θρησκείας με την επιστήμη, η οποία υιοθετεί αποδεδειγμένες θεωρίες και απεχθάνεται τη θρησκευτική τοποθέτηση , δηλαδή : «Πίστευε και μη ερεύνα».
Δημοσιευτηκε στην εφημεριδα ΤΑ ΝΕΑ στις 01-12-2008 απο τον Φ.Π {Φιλιππινέζο Παρατηρητη – Ανδρεα Γουλα}.