Ανθεστήρια: Η Αρχαία Γιορτή του Διονύσου όπου οι Νεκροί «Επέστρεφαν»

Στήν κλασική Αθήνα, τά Ανθεστήρια αποτελουσαν μία από τίς αρχαιότερες καί σημαντικότερες εορτές του Διονύσου

(σύμφωνα μέ τόν Θουκυδίδη ηταν τά «αρχαιότερα Διονύσια»), άρρηκτα συνδεδεμένη μέ τό νέο κρασί, τήν άνοιξη καί τήν επαφή μέ τόν κόσμο των νεκρων.

Η γιορτή τελουνταν τόν μήνα Ανθεστηριώνα (τέλη Φεβρουαρίου – αρχές Μαρτίου), διαρκούσε τρεις ημέρες καί συνδύαζε αντίθετα στοιχεία: χαρά καί πένθος, ζωή καί θάνατο. Όπως καί σέ άλλες εορτές (π.χ. Θεσμοφόρια), η συμμετοχή των γυναικων, αλλά καί η κοινωνική ενσωμάτωση των παιδιων, αποδεικνύεται καθοριστική.

1. Η Τριήμερη Δομή της Εορτης

Σχόλιο – Με απλά λόγια: Τα Ανθεστήρια είχαν τρεις ημέρες με διαφορετικό, διαδοχικό χαρακτήρα.

Τά Ανθεστήρια χωρίζονταν σέ τρεις βασικές φάσεις, αντικατοπτρίζοντας τή μετάβαση από τήν απελευθέρωση της χαράς στόν φόβο του θανάτου:

Πιθοίγια (11η Ανθεστηριωνος): Άνοιγμα των πίθων καί πρώτη δοκιμή του νέου οίνου. Ηταν ημέρα γενικης χαράς, όπου ακόμα καί οι δουλοι συμμετειχαν στίς σπονδές.
- Αρχαία Μαρτυρία: Ο Πλούταρχος αναφέρει πώς οι Αθηναιοι εύχονταν προτου πιουν: “αβλαβη καί σωτήριον αυτοις του φαρμάκου τήν χρησιν γενέσθαι” (νά ειναι αβλαβής καί σωτήρια η χρήση αυτου του «φαρμάκου»).
Χόες (12η Ανθεστηριωνος): Δημόσια κατανάλωση κρασιου καί αγωνες πόσης. Κάθε πολίτης έπινε από τή δική του στάμνα (χους) σέ σιωπή. Η σιωπή αυτή συνδεόταν μυθολογικά μέ τόν καθαρμό του Ορέστη όταν έφτασε στήν Αθήνα κυνηγημένος από τίς Ερινύες.
- Αρχαίο Κείμενο: Ο Ευριπίδης στήν «Ιφιγένεια εν Ταύροις» (στ. 949-954) εξηγει τήν προέλευση του εθίμου της σιωπης:
«[…] άγγος δ’ ίσον έκαστος οινείου πόματος / έχων τέρποιτο, σιγη δ’ εμόν χρέος / προσφθεγμάτων τ’ άπειρον ειναι…» (κάθε ένας νά έχει δικό του δοχειο κρασιου καί νά τό απολαμβάνει, ενω γιά μένα έπρεπε νά υπάρχει σιωπή καί απουσία συνομιλίας).
Χύτροι (13η Ανθεστηριωνος): Ημέρα πένθιμη καί αποφράς. Αφιερωμένη στόν Χθόνιο Ερμη καί τίς ψυχές των νεκρων.

2. Η Παρουσία των Νεκρων καί ο Φόβος των «Κηρων»

Σχόλιο – Με απλά λόγια: Πίστευαν ότι οι ψυχές των νεκρών (ή τα σκοτεινά πνεύματα) επέστρεφαν στη γη εκείνες τις μέρες.

Κατά τή διάρκεια των Χύτρων, οι Αθηναιοι πίστευαν ότι οι ψυχές (Κηρες) επέστρεφαν στόν κόσμο των ζωντανων, ανεβαίνοντας από τόν Κάτω Κόσμο. Γι’ αυτόν τόν λόγο, η ημέρα ειχε χαρακτήρα μιαρό (ημέρα αποφράς):

Έκλειναν (περίδεναν) τά ιερά των θεων μέ σχοινιά γιά νά μήν μιανθουν.
Μασουσαν ράμνο (αγκάθι) καί άλειφαν τίς πόρτες μέ πίσσα γιά νά κρατήσουν μακριά τά κακά πνεύματα.
Πρόσφεραν τροφές (χυτρούς μέ εφθά σπέρματα / βρασμένους καρπούς) στόν Χθόνιο Ερμη γιά νά εξευμενίσουν τίς ψυχές.

Στό τέλος της εορτης, γιά νά διώξουν τίς ψυχές πίσω στόν Άδη, φώναζαν τήν περίφημη παροιμιώδη φράση (διασωσμένη στό λεξικό Σουδα καί στόν Ζηνόβιο):

«Θύραζε Κηρες, ουκέτ’ Ανθεστήρια» (Βγειτε έξω, ψυχές, δέν ειναι πιά Ανθεστήρια). (Σημείωση Βιβλιογραφίας: Υπάρχει καί η παραλλαγή «Θύραζε Καρες», αναφερόμενη στούς Κάρες δούλους, αλλά η επικρατέστερη ακαδημαϊκή άποψη του W. Burkert υποστηρίζει ότι αφορα τίς Κηρες/ψυχές).

Φωτογραφία ενός αρχαίου ελληνικού ερυθρόμορφου αγγείου (χοή), μαύρο με ερυθρόμορφες φιγούρες. — Αρχαίο ελληνικό ερυθρόμορφο αγγείο, πιθανώς μια *χοή* που χρησιμοποιούταν στα Ανθεστήρια, με μια πτερωτή φιγούρα που τρέχει με ένα καρότσι.

3. Ο ρόλος των Γυναικων καί η Ιερή Ένωση (Ιερός Γάμος)

Σχόλιο – Με απλά λόγια: Υπήρχε ένας τελετουργικός, μυστικός γάμος στον οποίο συμμετείχε η γυναίκα του άρχοντα της πόλης με τον ίδιο τον θεό.

Ένα από τά πιο σημαντικά καί μυστικά στοιχεια των Ανθεστηρίων ηταν η τελετουργική ένωση του θεου Διονύσου μέ τή σύζυγο του Άρχοντα Βασιλέως, τήν Βασίλιννα. Η ιερή αυτή τελετή λάμβανε χώρα στό Βουκολειον, ένα αρχαιο κτίριο κοντά στήν Αγορά.

Η πράξη αυτή:

Ειχε χαρακτηρα ιερό καί συμβολικό (Ιερός Γάμος).
Συνδεόταν άμεσα μέ τή γονιμότητα της πόλης καί της γης.
Αναδείκνυε τόν ύψιστο ρόλο της γυναίκας στή θρησκευτική ζωή, αφου η Βασίλιννα καί 14 σεβαστές γυναικες της Αθήνας (οι Γεραραί) τελουσαν τίς μυστικές θυσίες στο ιερό του Διονύσου εν Λίμναις.
Αρχαίο Κείμενο: Ο Αριστοτέλης στήν «Αθηναίων Πολιτεία» (3.5) διασώζει τήν πληροφορία γιά τό πού γινόταν ο γάμος:

«[…] σύμμειξις ενταυθα εγίγνετο τω Διονύσω καί ο γάμος της του βασιλέως γυναικός». (…εκει [στό Βουκολειον] γινόταν η ένωση καί ο γάμος του Διονύσου μέ τή γυναίκα του βασιλια).

4. Μύηση, Παιδεία καί Κοινωνία

Σχόλιο – Με απλά λόγια: Τα παιδιά συμμετείχαν για πρώτη φορά σε κοινωνικές τελετές, κάνοντας το πρώτο τους βήμα προς την ενηλικίωση.

Τά Ανθεστήρια αποτελουσαν μία σπουδαία γιορτή μύησης γιά τά μικρά αγόρια. Στήν ηλικία των 3-4 ετων (όταν περνουσαν τό στάδιο της βρεφικης θνησιμότητας), τά παιδιά στεφανώνονταν μέ λουλούδια καί συμμετειχαν στή γιορτή των Χοων.

Τούς χάριζαν τούς «μικρογραφικούς χόες» (μικρά πήλινα κανατάκια πού η αρχαιολογική σκαπάνη έχει βρει κατά χιλιάδες, συχνά διακοσμημένα μέ παιδικές σκηνές).
Έπιναν κρασί γιά πρώτη φορά, συμβολίζοντας τήν ένταξή τους στήν ευρύτερη κοινότητα.
Αυτή η τελετή διάβασης (rite of passage) υποδείκνυε ότι η γιορτή λειτουργουσε ως μηχανισμός κοινωνικης ενσωμάτωσης (κοινωνικοποίησης) των νέων πολιτων της Αθήνας.

5. Η Διπλή Φύση του Διονύσου

Σχόλιο – Με απλά λόγια: Ο Διόνυσος δεν είναι μόνο θεός του κρασιού, αλλά συνδέεται βαθιά και με τη ζωή και με τον θάνατο.

Ο Διόνυσος στά Ανθεστήρια αποκαλύπτει τό πολυσχιδές πρόσωπό του. Δέν ειναι μόνο θεός του κρασιου, της έκστασης καί της χαρας. Εμφανίζεται ταυτόχρονα ως:

Θεός των νεκρων καί του Κάτω Κόσμου (ως Ζαγρεύς).
Θεός της μετάβασης (από τόν χειμώνα στήν άνοιξη, από τή νηφαλιότητα στή μέθη).
Θεός της ανατροπης, όπου τά κοινωνικά όρια καταργουνται (δουλοι καί ελεύθεροι πίνουν μαζί τη πρώτη ημέρα).

Σύμφωνα μέ τόν Θουκυδίδη (2.15.4), τό αρχαιότερο ιερό του θεου ηταν τό «εν Λίμναις» Διονύσιον, τό οποιο άνοιγε μόνο μία φορά τόν χρόνο, τή 12η ημέρα του Ανθεστηριωνος, γεφυρώνοντας συμβολικά τόν κόσμο των ζωντανων μέ τό χθόνιο στοιχειο.

6. Κοινωνικές Προεκτάσεις καί Συμπέρασμα

Σχόλιο – Με απλά λόγια: Η γιορτή δείχνει πώς η αρχαία κοινωνία διαχειριζόταν συλλογικά τη ζωή, την ενηλικίωση και τον θάνατο.

Τά Ανθεστήρια αποτελουσαν μία σύνθετη εορτή πού:

Ένωνε τήν κοινότητα μέσω της κοινης κατανάλωσης οίνου καί της συμμετοχης σέ πατροπαράδοτα έθιμα.
Ενίσχυε τή συνοχή της πόλης, επιτρέποντας μάλιστα τήν προσωρινή άρση των κοινωνικων διακρίσεων.
Επέτρεπε τήν επαφή μέ τό άγνωστο (τόν θάνατο), παρέχοντας ένα ασφαλές, τελετουργικό πλαίσιο γιά τήν αντιμετώπιση του φόβου των ψυχων.

Φωτογραφία ενός αρχαίου ελληνικού ερυθρόμορφου αγγείου με φθορά και επισκευές, που δείχνει μια σκηνή μεταξύ γυναίκας και άνδρα. — Αρχαίο ελληνικό ερυθρόμορφο αγγείο, πιθανώς μια *χοή* από τα Ανθεστήρια, που δείχνει μια σκηνή μεταξύ μιας γυναίκας και ενός γυμνού άνδρα με ένα ραβδί.

Τά Ανθεστήρια δέν ηταν απλως μιά γιορτή κρασιου. Ηταν μία εξαιρετικά βαθιά τελετουργική διαδικασία πού ένωσε τή ζωή καί τόν θάνατο, μύησε νέα μέλη (παιδιά) στήν κοινωνία καί ανέδειξε τόν ιερό ρόλο των γυναικων στήν ευημερία της Πόλης. Όπως συμβαίνει στά Αδώνια, τά Αλωα καί τά Θεσμοφόρια, η κατανόηση της εορτης αυτης περνα μέσα από τήν ίδια τήν κοινωνία — καί κυρίως από τούς ανθρώπους, μικρούς καί μεγάλους, πού τήν βίωναν ως μέσο κάθαρσης καί αναγέννησης.

Βιβλιογραφία – Πηγές

Αρχαίες Πηγές:
- Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία (Κεφ. 3.5).
- Θουκυδίδης, Ιστορίαι (Βιβλίο Β’, 15.4).
- Ευριπίδης, Ιφιγένεια η εν Ταύροις (στ. 949 κ.ε.).
- Πλούταρχος, Συμποσιακά Προβλήματα (Βιβλίο Γ’, 7).
- Σουδα (Λεξικόν), λήμμα «θύραζε Κηρες…».
Σύγχρονη Βιβλιογραφία:
- Burkert, W. (1993). Αρχαία Ελληνική Θρησκεία (Μτφρ. Ν.Π. Μπεζαντάκος – Α. Αβαγιανού). Αθήνα: Εκδόσεις Καρδαμίτσα. (Σημαντική ανάλυση για τη φύση των “Κηρών” και τον Ιερό Γάμο).
- Parke, H. W. (1977). Festivals of the Athenians. London: Thames and Hudson. (Κεντρικό έργο για την τριήμερη δομή της γιορτής).
- Simon, E. (1983). Festivals of Attica: An Archaeological Commentary. University of Wisconsin Press. (Εξαιρετική ανάλυση για τους μικρογραφικούς χόες και τον ρόλο των παιδιών).
- Deubner, L. (1932). Attische Feste. Berlin. (Το κλασικό γερμανικό έργο αναφοράς για τις αττικές εορτές).
- Garland, R. (2001). The Greek Way of Death. Cornell University Press. (Για την προσέγγιση του θανάτου και των ψυχών κατά τους Χύτρους).

ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ
Αξιοτιμοι κυριοι επειδη πρεπει να γνωριστουμε καλυτερα θα σας κανω μια προταση. Ειμαι πολθ ηλικιωμενος για εμπορικες εργασιες . Εχω ενα πλουσιο συγγραφικο εργο με αρκετα αδαμαντινα ιστορηματα . Πλην ομως ενταυθα ειναι ανυπαρκτη η Ελληνικη παροικια αλλα παρουσια. Επειδη δενμπορω να το αξιολογξσω λογω ηλικιας αλλα και πενιας. Ο σκοπος μου ειναι να διαδωσω αυτο το εΡγο μου στη νεολαια της Ελλαδος που δεν θελω να εκφρασθω αλλα βρικεται σε βαθυ σκοτος.
Σας εστειλα ενα δειγμα γραφης που θα υποστει διωξη διοτι οι δηθεν Μεγαλοδημοσιογραφοι ειναι πολεμιοι μου, γιατι οπως ο Χιτλερ εκαψε στις πλατειες της Γερμανια υπο τοΝ ηχο ναζιστικων ασματων τα βιβλια των αντιπαλων του. Δυστυχως Το ιδιο συμβαινει και στην Ελλαδα , απο το κατεστημενο της τεταρτης εξουσιας. Οσο για τους αρθρογραφους υμων ειναι πολυ μακρια απο το ηθος , το υφος την αναγνωστικοτητα και την ποιοτητα των γραπτων μου. Ουτω θα σας στειλω και ενα ακομα δειγμα γραφης μου και θα σας προτεινω να αναλαβετε τη διαθςση των γραπτων μου που θα γινουν ΒΕΣΤ SELLER ! KAI ΠΟΥ EXΩ POLLA ΒΕΛΗ ΣΤΗ ΦΑΡΕΤΡΑ ΜΟΥ ! Δεν νομιζω οτι θα σας διεβιβασαν οι λογοκριτες υμων που μου δημιουργουσαν προβλκματα εκει που δρν υπηρχα και τους απηντησα ουτω “Εχετε τον Χριτο αμισθι και ψαχνετε για ακριβοληρωμενους και ουτιδανους Αγιους. Ουτω σας επισυνπτω κατωτερω ενα ακομα αδαμαντινο μικρο ιστορημσα μου που σιγουρα θα σας ανεβασει ψηλα .
Με τιμη Φιλιππινεζος Παρατηρητης Φ. Π. Ανδρεας Γουλας
{e-mail [email protected] tel. {0063-95667- 48525
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ ΣΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ:
Το ιστόρημα αυτό έχει σαν σκοπό την ενημέρωση της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας κοινής γνώμης σχετικώς με το επίκαιρο και σήμερα «Μακεδονικό Ζήτημα». Δυστυχώς για τις δίκαιες ελληνικές θέσεις , οι επί εξήντα και πλέον έτη μισθωτοί προπαγανδιστές της Σόφιας αρχικώς και των Σκοπίων κατόπιν, που με την απεριόριστη και ύποπτη χρηματοδότηση , κατάφεραν να περάσουν τη γραμμή τους και να παρουσιάσουν κάποιες ανυπόστατες ιστορικές απόψεις τους, πλαστογραφώντας και σφετεριζόμενοι την ελληνική ιστορία.
Δυστυχώς επίσης γιατί όλες οι ελληνικές μεταπολεμικές κυβερνήσεις , ανέχθησαν αυτή τη σε βάρος της Ελλάδας λασπολογία και της παράστασης ψευδών ιστορικών γεγονότων ως αληθών, με την απίθανη δικαιολογία ότι : «Aφού το δίκαιο είναι με το μέρος μας , αφήστε τους να λένε». Πόσοι όμως από αυτούς τους λαούς που θα κληθούν αύριο να ψηφίσουν στον Ο.Η.Ε. επ’ αυτού του ζητήματος γνωρίζουν ελληνική ή βαλκανική ιστορία , ώστε να μην παρασυρθούν από τους ειδικώς εκπαιδευμένους ακόμα και από τον ιδιο «Γκέμπελς», προπαγανδιστές της Σόφιας και των Σκοπίων που κατευθύνονται από τους εχθρούς της Ελλάδαδος ;
Η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία μας , υπέρμαχος πάντοτε της πνευματικής και της εθνικής ελευθερίας αποτελούσε και αποτελεί τον πρωτοπόρον και λαμπρόν οδηγόν του γένους μας . Πρώτη η Εκκλησία στους αγώνες , πρώτη και στις θυσίες . Γι’ αυτό δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε τους εθνομάρτυρες ιεράρχες , τους πρεσβυτέρους και τους μοναχούς που έπεσαν μαχόμενοι υπέρ του Μακεδονικού Αγώνα : {Κορυτσάς Φώτιος , Γρεβενών Αιμιλιανός , Καστοριάς Γερμανός , {δολοφονήθηκε στην Ελευθερούπολη} {Στρώμνιτσας Γρηγόριος , ετάφη ζων αργότερα ως Κυδωνιών κατά την εκκένωση της Μικράς Ασίας} . Επίσης η πραγματική ονομασία της Στρώμνιτσας είναι «Τιβεριούπολις» . Οσο για τους ιερείς και τους μοναχούς είναι πολύ μεγάλος ο κατάλογος για να αναφερθούν ονομαστικώς στο περιληπτικό αυτό ιστόρημα .
Ολοι αυτοί εξοντώθησαν από τους πράκτορες του «Πανσλαβισμού» , γιατί ήσαν εμπόδιο στα ύπουλα και ολέθρια για τον Ελληνισμό σχέδιά τους . Ο Μακεδονικός Αγώνας ήταν μακροχρόνιος και σκληρός για τους Ελληνες Μακεδόνες . Είχαν δε ως αντιπάλους τους Τούρκους , τους Βουλγάρους και σχεδόν όλους τους Σλάβους . Κέντρα όλων των επαναστατικών ενεργειών ήσαν οι Μητροπόλεις και τα Προξενεία της Ελλάδας που υπήρχαν στις μακεδονικές πόλεις . Επίσης το Αγιον Ορος , το οποίον αποτελεί την Ακρόπολη της Μακεδονίας έπαιξε σημαίνοντα και ηγετικό ρόλο στον Μακεδονικό Αγώνα .

Μία από τις επιδιώξεις της Ρωσικής Διπλωματίας , ήταν και ο περιορισμός της δικαιοδοσίας και της ακτινοβολίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου της «Κωνσταντινούπολης», καθώς και των τριών Ορθοδόξων Πατριαρχείων της Ανατολής . {Ιεροσολύμων , Αντιοχείας , και Αλεξανδρείας}. Από το έτος 1655 , ο Ρώσος Πατριάρχης «Νίκων», υπεστήριζε τα κατωτέρω :
«Γιατί να δεχθούμε να επικρατήσουν στη Ρωσική Εκκλησία οι διατυπώσεις και οι μέθοδοι της Ελληνικής Εκκλησίας ; Αφού η Μόσχα διεδέχθη την Κωνσταντινούπολη ως η «Τρίτη Ρώμη» και η Ρωσική Ορθοδοξία έχει γίνει η αληθινή πίστη, γιατί να υποτασσόμεθα στους Ελληνες σε θέματα τελετουργίας , δόγματος , ή σε οτιδήποτε άλλο ;». Διευκρινίζω ότι ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχη είναι ο εξής : «Αρχιεπίσκοπος Νέας Ρώμης ,{Κωνσταντινούπολης} και Οικουμενικός Πατριάρχης».
Με αυτό το πνεύμα και γι’ αυτό το σκοπό , οι Ρώσοι υπεδαύλισαν την κατά των Ελλήνων και κατά ολων των Χριστιανών γενικώς εξέγερση των Αράβων. Επ’ αυτού υπάρχει η ομολογία του Ρώσου κληρικού «Ουσπένσκι». Κινήθησαν επίσης μέσω του διπλωματικού τους αντιπροσώπου στην «Υψηλή Πύλη»{ΥΠΕΞ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας} , «Κόμη-Ιγνάτιεφ», για την αναγνώριση από τον «Σουλτάνο» , της Βουλγαρικής Εξαρχίας . Αυτό είχε ιδιαίτερη σημασία για το ρωσικό σχέδιο της συγκέντρωσης των Βουλγάρων γύρω από ένα αυτοκέφαλο θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο, ώστε να ενισχυθεί περισσότερο η εθνική τους υπόσταση . Πράγματι κάτω από την παλλαπλή πίεση και επιρροή του Ρώσου Πρέσβη Ιγνάτιεφ , μία τουρκική επιτροπή επεξεργάσθη το έτος 1870, Σουλτανικό Φιρμάνι , με το οποίον ικανοποιείτο το ρωσοβουλγαρικό αίτημα περί αναγνώρισης της «Βουλγαρικής Εξαρχίας» .
Ετσι κατεφέρθη δεινό πλήγμα κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου , γιατί η Υψηλή Πύλη» της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανεγνώρισε τη Βουλγαρική Εκκλησία ως ανεξάρτητη από το «Οικουμενικό Πατριαρχείο». Αρχισε τότε μιά μεγάλη προσπάθεια από τους Βουλγάρους για την προσέλκυση των κατοίκων της Μακεδονίας στην Εξαρχία , που απέβλεπε στον εκβουλγαρισμό τους , ή και στην αφύπνιση τυχούσας βουλγαρικής εθνικής συνείδησης σ’ αυτούς , με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η σύγκρουση . Πράκτορες της Σόφιας μεταμφιεσμένοι σε δασκάλους και Ιερείς , περιεφέροντο στα ελληνικά χωριά και προπαγάνδιζαν υπέρ της Εξαρχίας , η υπαγωγή στην οποίαν αποτελούσε την ένδειξη ύπαρξης βουλγαρικής εθνικής συνείδησης . Η Εξαρχία σύντομα μεταβλήθηκε σε κέντρο εθνικής βουλγαρικής προπαγάνδας, διενεργώντας δολοφονίες και άλλες ακρότητες , κυρίως εναντίων των ιερέων, των δασκάλων και των προκρίτων των ελληνικών χωριών. Η αντίδραση των Ελλήνων ήταν φυσικό επακόλουθο αυτής της κατάστασης , δεδομένου ότι εκτός των προαναφερομένων, οι Βούλγαροι έδιωξαν τους Ελληνες ιερείς από τα μεικτά διαμερίσματα {Μακεδονίας – Θράκης } , κατέλαβαν τις εκκλησίες και τα σχολεία και έτσι οι Ελληνες βρέθησαν προ του διλήμματος ν’ αφήσουν τα τέκνα τους αμόρφωτα , ή να τα παραδώσουν ως βορά στον πανσλαβισμό .

Επίσης με διαταγή του Τσάρου της Ρωσίας , δημεύθησαν τα πλούσια κτήματα της Ελληνικής Εκκλησίας στη Βεσσαραβία και δόθηκε κατεύθυνση από τη Ρωσία στους Βουλγάρους δασκάλους -πράκτορες των Ρώσων- να κηρύξουν εξοντωτική εκστρατεία κατά των Ελλήνων ιερέων και δασκάλων και κατά του Ελληνισμού γενικώς . Οπως ήταν λοιπόν επόμενο σημειώθησαν αιματηρές συγκρούσεις τέτοιας σφοδρότητας , οι οποίες για την καταστολή τους προεκάλεσαν την επέμβαση του τουρκικού στρατού. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα , ο Κλήρος αγωνίσθηκε με αδάμαστο πνεύμα και καθαγίασε των αγώνα με το αίμα ιεραρχών, ιερέων και μοναχών.
Από αυτούς εκδηλώθηκε το έτος 1870 η αντίδραση των Ελλήνων , η οποία στη συνέχεια έλαβε νέα μορφή και οργανωτική δομή , απαραίτητη για την επιτυχή έκβαση του ερχόμενου πλέον ένοπλου αγώνα . Αυτό πραγματοποιήθηκε με την εύστοχη τοποθέτηση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο , νέων προικισμένων και φωτισμένων Ιεραρχών στη Μακεδονία . Οι Ιεράρχες αυτοί ενθρονίσθησαν το έτος 1900 και είναι οι κατωτέρω αναφερόμενοι Μητροπολίτες : «Καστοριάς Γερμανός , Μοναστηρίου Ιωακείμ , Δράμας Χρυσόστομος , Κορυτσάς Φώτιος , Γρεβενών Αιμιλιανός, Νευροκοπίου Θεοδώρητος , Χαλκιδικής Ειρηναίος και Σερρών Κωνσταντίνος» .
Οι ιεράρχες αυτοί απεδείχθησαν έξοχοι οργανωτές και αλύγιστοι Μακεδονομάχοι , όπως ο Γερμανός , ο Αιμιλιανός , ο Φώτιος και γενικώς όλοι οι ιεράρχες . Σ’ αυτούς οφείλεται και η επάνοδος στους κόλπους του Γένους και αρκετών σλαβοφώνων Ελλήνων με ακραιφνή όμως ελληνική συνείδηση, οπως π.χ. ο καπετάν «Κώττας» , οι οποίοι μαζί και με τους άλλους Μακεδονομάχους κράτησαν τον αγώνα στο ύψος που έπρεπε, παρά το γεγονός ότι το τότε ελληνικό κράτος της «Μελούνας» δεν τους βοήθησε όσο θα έπρεπε τηρώντας με αυστηρότητα την πολιτική της : «Αψόγου Στάσεως». Και δεν τους βοήθησε γιατί η ανύπαρκτη Εξωτερική του πολιτική το εμπόδισε να αντιληφθεί το μέγεθος των δυνατοτήτων του Ελληνισμού και ούτε καν τους βοήθησε να συντηρήσουν όσα κατόρθωσαν από μόνοι τους οι Ελληνες της Μακεδονίας . Ο ισχυρισμός ότι δεν τους βοήθησε γιατί κατά την περίοδο αυτή η Ελλάδα ήταν μπλεγμένη με το οξύτατο πράγματι «Κρητικό Ζήτημα», είναι συζητήσιμη . Κι’ αυτό γιατί τελικώς η Κρήτη ελευθερώθηκε από μόνη της

H ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ «ΑΨΟΓΟΥ ΣΤΑΣΕΩΣ» ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ :
Προειδοποίησα από το έτος «2000» ότι η Ελλάδα πρέπει να επεκτείνει την Αιγιαλείτιδα Ζώνη της στα 12 ν.μ. και να ανακηρύξει την ΑΟΖ της. Δυστυχώς φωνή βοώντος εν ερήμω . Δεν το έπραξεν όμως η ελληνική διοίκηση διότι υπάρχουν μυστικές συμφωνίες διαμελισμού της Ελλάδας από τις δήθεν δημοκρατικές κυβερνήσεις , που τις διορίζουν το Club Bilderberg και το Δ’ ΡΑΙΧ που συνεχίζει την υλοποίηση των οραμάτων του Αδόλφου Χίτλερ.
Αναφέρω κατωτέρω ενα μικρό απόσπασμα από καποιο εγχειρίδιο της Στρατιωτικής Ακαδημίας της Τουρκίας :
«Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι το μοναδικό πρόβλημα σχετικώς με το Αιγαίο αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Τουρκίας . Ομως από την πλευρά της γεωγραφίας υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι που δυσκολεύουν την επίλυση του προβλήματος σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου.
Ο πρώτος είναι ότι οι φυσικές συνθήκες παρουσιάζουν μια μοναδική ιδιαιτερότητα σε όλο τον κόσμο, και ο δεύτερος είναι ότι οι Ελληνες θέλουν να εφαρμόσουν και σ’ αυτή τη θάλασσα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες , τα νομικά κριτήρια , αλλά αυτά που ισχύουν γιά τους ωκεανούς. Οι δυσκολίες που δημιουργεί η de fakto πολιτική γεωγραφία στην οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί της Ελλάδας , μπορούν να αντισταθμιστούν , εν μέρει με νομικά επιχειρήματα , εν μέρει με «γεωμορφολογικές αποδείξεις» , και κυρίως με το γεγονός ότι στο Αιγαίο υπάρχουν σαφή , φυσικά , γεωμορφολογικά σύνορα . Τα σχετικά στοιχεία με τη γεωγραφία έχουν ως εξής :
1} Εχει διαπιστωθεί επιστημονικά {σημ Φ.Π. : πότε και από που ;} ότι η θάλασσα του Αιγαίου έχει διαμορφωθεί με τη γεωλογική καθίζηση ενός τμήματος της Ανατολίας .
2} Τα νησιά και οι νησίδες που βρίσκονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα που είναι μπροστά στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, αλλά είναι τμήμα αυτής της υφαλοκρηπίδας .
3} Μία σαφής γραμμή του βυθού, που σχηματίζει ένα μεγάλο {S} από τον Βορρά στο νότο χωρίζει φυσιολογικά τη θάλασσα του Αιγαίου στα δύο. Η ζώνη αυτή όχι μόνο από γεωμορφολογική άποψη αλλά και από γεωφυσική χωρίζει δύο πλάκες του φλοιού της γης. Σύμφωνα με αυτή τη γραμμή του βυθού οι Θρακικές Σποράδες και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου , βρίσκονται πάνω από την υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας . Τα νησιά αυτά δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα.
4} Στο Αιγαίο οι οργανικές ή και ανόργανες πηγές είτε στη θάλασσα , είτε στις αιχμές που προεξέχουν , αποτελούν σύνολο που σχηματίστηκε με τη βοήθεια των γύρω ηπείρων. Γι’ αυτό το λόγο η Τουρκία έχει μερίδιο σε όλες τις φυσικές πηγές του Αιγαίου. Το ότι το μερίδιο αυτό είναι μεγαλύτερο στο Ανατολικό Αιγαίο είναι φυσικό δικαίωμα που πηγάζει από το ότι η θαλάσσια περιοχή του Ανατολικύ Αιγαίου είναι δεμένη με την τουρκική ήπειρο , γεγονός που προκύπτει επιστημονικώς . {Σημ Φ.Π. Πόθεν ;}.
5} Είναι αδύνατο να εφαρμοσθούν στο Αιγαίο οι μέθοδοι της ίσης απόστασης και της μέσης γραμμής που θέλει να εφαρμόσει η Ελλάδα γιά τη χάραξη των θαλασσίων συνόρων. Διότι οι μέθοδοι αυτές δεν συνδέονται με τις αρχές της δικαιοσύνης και της διασφάλισης της ακεραιότητας των πηγών. Αντ’ αυτού θα ήταν σωστότερο τα θαλάσσια σύνορα να περάσουν από τη γραμμή του βυθού.
6} Τα δικαιώματα της Ανατολίας στηρίζονται στην έννοια της φυσιολογικής προέκτασης και σε γεωμορφολογικά δεδομένα.
Συμπέρασμα : Αν εξετάσουμε την ιστορία της θάλασσας του Αιγαίου και των νησιών του , βλέπουμε ότι ούτε οι αρχαίοι Ελληνες ούτε οι σημερινοί μιγάδες Ελληνες μπόρεσαν να κυριαρχήσουν σε καμία περίοδο της ιστορίας. Οι Ελληνες διαστρευλώνουν το θέμα στη διεθνή κοινή γνώμη υποστηρίζοντας ότι τα νησιά του Αιγαίου, που ήταν επί {300} χρόνια υπό την κυριαρχία των Οθωμανών ανήκαν κατά το παρελθόν στους ίδιους .
Η λύση των προβλημάτων του Αιγαίου είναι πολιτική και θα δοθεί είτε με τη χρήση στρατιωτικής δύναμης {EQUITY – ΕΥΘΥΔΙΚΙΑ . Δηλαδη με το δικαιο του ισχυροτερου} , είτε δικαστικώς και τελικώς θα στηριχθεί στο διεθνές δίκαιο».
{Πηγή : Βιβλίο του δημοσιογράφου ανταποκριτή του ΑΠΕ στην Τουρκία «ΑΛΚΗ ΚΟΥΡΚΟΥΛΑ» με τον τιτλο «ΙΜΙΑ».
Σχολιο Φ.Π. : Αυτες ομως οι τροπαγανδιστικες αρλούμπες έχουν απορριφθεί από το δίκαιο της θάλασσας . Δυστυχώς όμως προδότες και λωποδύτες Ελληνες πολιτικοί χρεωκόπησαν την Ελλάδα , ώστε να μη δύναται πλέον να προστατεύει την εθνική επικράτειά της με την ανανέωση και ενίσχυση της αμυντικής αποτρεπτικής της δύναμης .
Σε δύο δε περιπτώσεις που η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να διαλύσει την τουρκική αλαζονεία {Κύπρος και Ιμια} Ελληνες προδότες πολιτικοί και στρατιωτικοι παρέδωσαν την {Κύπρο και τα Ιμια} αμαχητί στο ναζιστικό τουρκικό ΡΑΙΧ . Αν δε μελετήσουμε την Ιστορία θα διαπιστώσουμε ότι ο φύλακας άγγελος και προστατης της Τουρκίας ήταν και είναι η ναζιστική Γερμανία . Ο δε μεγας εχθρος της Ελλαδος και της Σερβιας ειναι η Γερμανια . Κι’ αυτο διοτι η μεν Ελλαδα ειναι η χωρα που πετυχε την πρωτη νικη εναντι των μεχρι τοτε ανικητων στρατιων του ΑΞΟΝΑ και εδωσε το θαρρος , και την πιστη για την τελικη νικη εναντιον των ναζιστοφασιστων στη σκλαβωμενη τοτε απο τους Ναζι Ευρωπη . Ουτω εν συνεχεια η μεγαλη νικη της Ελλαδας εναντι των Ιταλων φασιστων και η εν συνεχεια αντισταση στη σιδεροφρακτη Γερμανια του «Αδολφου καθυστερησε την επιθεση στη Σοβιετικη Ενωση . Ουτω αρχισε κατοπιν ο Ρωσικος Χειμωνας , για να υποστει την τελικη ηττα ο Χιτλερ απο τον μεγαλο στρατηγο «Χειμωνα» της Σ.Ε.

Η δε Σερβια γιατι ανεπτυξε την κορυφαια αντιζιστικη αντισταση {οπως και η Ελλαδα} στους Ουνους κατακτητες της και απασχολουσαν πολλες γερμανικες μεραρχιες ανακουφιζοντας το αντιναζιστικο μετωπο. . Ιδου η πηγη του μισους απο το λαο των «Herren Volk» { Λαος Κυριων} συμφωνα με τον Χιτλερ , εναντιον της Ελλαδος και της Σερβιας για την αντισταση τους στα μεγαλεπιβολα σχεδια της χιλιοχρονης παγκοσμιας κυριαρχιας του Γ’ ΡΑΙΧ του «Αδολφου» . Οι δε βασικοι εκδικητες εναντιον της Ελλαδας και της Σερβιας ειναι οι νυν ηγετες του «IV REICH».

12-12-2019 Φ.Π. ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΟΥΛΑΣ

Απάντηση

Φ.Π. Ανδρεας Γουλας 29/04/2026 - 15:04μμ στο 3:04 μμ
ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ
Αξιοτιμοι κυριοι επειδη πρεπει να γνωριστουμε καλυτερα θα σας κανω μια προταση. Ειμαι πολθ ηλικιωμενος για εμπορικες εργασιες . Εχω ενα πλουσιο συγγραφικο εργο με αρκετα αδαμαντινα ιστορηματα . Πλην ομως ενταυθα ειναι ανυπαρκτη η Ελληνικη παροικια αλλα παρουσια. Επειδη δενμπορω να το αξιολογξσω λογω ηλικιας αλλα και πενιας. Ο σκοπος μου ειναι να διαδωσω αυτο το εΡγο μου στη νεολαια της Ελλαδος που δεν θελω να εκφρασθω αλλα βρικεται σε βαθυ σκοτος.
Σας εστειλα ενα δειγμα γραφης που θα υποστει διωξη διοτι οι δηθεν Μεγαλοδημοσιογραφοι ειναι πολεμιοι μου, γιατι οπως ο Χιτλερ εκαψε στις πλατειες της Γερμανια υπο τοΝ ηχο ναζιστικων ασματων τα βιβλια των αντιπαλων του. Δυστυχως Το ιδιο συμβαινει και στην Ελλαδα , απο το κατεστημενο της τεταρτης εξουσιας. Οσο για τους αρθρογραφους υμων ειναι πολυ μακρια απο το ηθος , το υφος την αναγνωστικοτητα και την ποιοτητα των γραπτων μου. Ουτω θα σας στειλω και ενα ακομα δειγμα γραφης μου και θα σας προτεινω να αναλαβετε τη διαθςση των γραπτων μου που θα γινουν ΒΕΣΤ SELLER ! KAI ΠΟΥ EXΩ POLLA ΒΕΛΗ ΣΤΗ ΦΑΡΕΤΡΑ ΜΟΥ ! Δεν νομιζω οτι θα σας διεβιβασαν οι λογοκριτες υμων που μου δημιουργουσαν προβλκματα εκει που δρν υπηρχα και τους απηντησα ουτω “Εχετε τον Χριτο αμισθι και ψαχνετε για ακριβοληρωμενους και ουτιδανους Αγιους. Ουτω σας επισυνπτω κατωτερω ενα ακομα αδαμαντινο μικρο ιστορημσα μου που σιγουρα θα σας ανεβασει ψηλα .
Με τιμη Φιλιππινεζος Παρατηρητης Φ. Π. Ανδρεας Γουλας
{e-mail [email protected] tel. {0063-95667- 48525
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ ΣΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ:
Το ιστόρημα αυτό έχει σαν σκοπό την ενημέρωση της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας κοινής γνώμης σχετικώς με το επίκαιρο και σήμερα «Μακεδονικό Ζήτημα». Δυστυχώς για τις δίκαιες ελληνικές θέσεις , οι επί εξήντα και πλέον έτη μισθωτοί προπαγανδιστές της Σόφιας αρχικώς και των Σκοπίων κατόπιν, που με την απεριόριστη και ύποπτη χρηματοδότηση , κατάφεραν να περάσουν τη γραμμή τους και να παρουσιάσουν κάποιες ανυπόστατες ιστορικές απόψεις τους, πλαστογραφώντας και σφετεριζόμενοι την ελληνική ιστορία.
Δυστυχώς επίσης γιατί όλες οι ελληνικές μεταπολεμικές κυβερνήσεις , ανέχθησαν αυτή τη σε βάρος της Ελλάδας λασπολογία και της παράστασης ψευδών ιστορικών γεγονότων ως αληθών, με την απίθανη δικαιολογία ότι : «Aφού το δίκαιο είναι με το μέρος μας , αφήστε τους να λένε». Πόσοι όμως από αυτούς τους λαούς που θα κληθούν αύριο να ψηφίσουν στον Ο.Η.Ε. επ’ αυτού του ζητήματος γνωρίζουν ελληνική ή βαλκανική ιστορία , ώστε να μην παρασυρθούν από τους ειδικώς εκπαιδευμένους ακόμα και από τον ιδιο «Γκέμπελς», προπαγανδιστές της Σόφιας και των Σκοπίων που κατευθύνονται από τους εχθρούς της Ελλάδαδος ;
Η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία μας , υπέρμαχος πάντοτε της πνευματικής και της εθνικής ελευθερίας αποτελούσε και αποτελεί τον πρωτοπόρον και λαμπρόν οδηγόν του γένους μας . Πρώτη η Εκκλησία στους αγώνες , πρώτη και στις θυσίες . Γι’ αυτό δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε τους εθνομάρτυρες ιεράρχες , τους πρεσβυτέρους και τους μοναχούς που έπεσαν μαχόμενοι υπέρ του Μακεδονικού Αγώνα : {Κορυτσάς Φώτιος , Γρεβενών Αιμιλιανός , Καστοριάς Γερμανός , {δολοφονήθηκε στην Ελευθερούπολη} {Στρώμνιτσας Γρηγόριος , ετάφη ζων αργότερα ως Κυδωνιών κατά την εκκένωση της Μικράς Ασίας} . Επίσης η πραγματική ονομασία της Στρώμνιτσας είναι «Τιβεριούπολις» . Οσο για τους ιερείς και τους μοναχούς είναι πολύ μεγάλος ο κατάλογος για να αναφερθούν ονομαστικώς στο περιληπτικό αυτό ιστόρημα .
Ολοι αυτοί εξοντώθησαν από τους πράκτορες του «Πανσλαβισμού» , γιατί ήσαν εμπόδιο στα ύπουλα και ολέθρια για τον Ελληνισμό σχέδιά τους . Ο Μακεδονικός Αγώνας ήταν μακροχρόνιος και σκληρός για τους Ελληνες Μακεδόνες . Είχαν δε ως αντιπάλους τους Τούρκους , τους Βουλγάρους και σχεδόν όλους τους Σλάβους . Κέντρα όλων των επαναστατικών ενεργειών ήσαν οι Μητροπόλεις και τα Προξενεία της Ελλάδας που υπήρχαν στις μακεδονικές πόλεις . Επίσης το Αγιον Ορος , το οποίον αποτελεί την Ακρόπολη της Μακεδονίας έπαιξε σημαίνοντα και ηγετικό ρόλο στον Μακεδονικό Αγώνα .
Μία από τις επιδιώξεις της Ρωσικής Διπλωματίας , ήταν και ο περιορισμός της δικαιοδοσίας και της ακτινοβολίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου της «Κωνσταντινούπολης», καθώς και των τριών Ορθοδόξων Πατριαρχείων της Ανατολής . {Ιεροσολύμων , Αντιοχείας , και Αλεξανδρείας}. Από το έτος 1655 , ο Ρώσος Πατριάρχης «Νίκων», υπεστήριζε τα κατωτέρω :
«Γιατί να δεχθούμε να επικρατήσουν στη Ρωσική Εκκλησία οι διατυπώσεις και οι μέθοδοι της Ελληνικής Εκκλησίας ; Αφού η Μόσχα διεδέχθη την Κωνσταντινούπολη ως η «Τρίτη Ρώμη» και η Ρωσική Ορθοδοξία έχει γίνει η αληθινή πίστη, γιατί να υποτασσόμεθα στους Ελληνες σε θέματα τελετουργίας , δόγματος , ή σε οτιδήποτε άλλο ;». Διευκρινίζω ότι ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχη είναι ο εξής : «Αρχιεπίσκοπος Νέας Ρώμης ,{Κωνσταντινούπολης} και Οικουμενικός Πατριάρχης».
Με αυτό το πνεύμα και γι’ αυτό το σκοπό , οι Ρώσοι υπεδαύλισαν την κατά των Ελλήνων και κατά ολων των Χριστιανών γενικώς εξέγερση των Αράβων. Επ’ αυτού υπάρχει η ομολογία του Ρώσου κληρικού «Ουσπένσκι». Κινήθησαν επίσης μέσω του διπλωματικού τους αντιπροσώπου στην «Υψηλή Πύλη»{ΥΠΕΞ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας} , «Κόμη-Ιγνάτιεφ», για την αναγνώριση από τον «Σουλτάνο» , της Βουλγαρικής Εξαρχίας . Αυτό είχε ιδιαίτερη σημασία για το ρωσικό σχέδιο της συγκέντρωσης των Βουλγάρων γύρω από ένα αυτοκέφαλο θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο, ώστε να ενισχυθεί περισσότερο η εθνική τους υπόσταση . Πράγματι κάτω από την παλλαπλή πίεση και επιρροή του Ρώσου Πρέσβη Ιγνάτιεφ , μία τουρκική επιτροπή επεξεργάσθη το έτος 1870, Σουλτανικό Φιρμάνι , με το οποίον ικανοποιείτο το ρωσοβουλγαρικό αίτημα περί αναγνώρισης της «Βουλγαρικής Εξαρχίας» .
Ετσι κατεφέρθη δεινό πλήγμα κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου , γιατί η Υψηλή Πύλη» της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανεγνώρισε τη Βουλγαρική Εκκλησία ως ανεξάρτητη από το «Οικουμενικό Πατριαρχείο». Αρχισε τότε μιά μεγάλη προσπάθεια από τους Βουλγάρους για την προσέλκυση των κατοίκων της Μακεδονίας στην Εξαρχία , που απέβλεπε στον εκβουλγαρισμό τους , ή και στην αφύπνιση τυχούσας βουλγαρικής εθνικής συνείδησης σ’ αυτούς , με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η σύγκρουση . Πράκτορες της Σόφιας μεταμφιεσμένοι σε δασκάλους και Ιερείς , περιεφέροντο στα ελληνικά χωριά και προπαγάνδιζαν υπέρ της Εξαρχίας , η υπαγωγή στην οποίαν αποτελούσε την ένδειξη ύπαρξης βουλγαρικής εθνικής συνείδησης . Η Εξαρχία σύντομα μεταβλήθηκε σε κέντρο εθνικής βουλγαρικής προπαγάνδας, διενεργώντας δολοφονίες και άλλες ακρότητες , κυρίως εναντίων των ιερέων, των δασκάλων και των προκρίτων των ελληνικών χωριών. Η αντίδραση των Ελλήνων ήταν φυσικό επακόλουθο αυτής της κατάστασης , δεδομένου ότι εκτός των προαναφερομένων, οι Βούλγαροι έδιωξαν τους Ελληνες ιερείς από τα μεικτά διαμερίσματα {Μακεδονίας – Θράκης } , κατέλαβαν τις εκκλησίες και τα σχολεία και έτσι οι Ελληνες βρέθησαν προ του διλήμματος ν’ αφήσουν τα τέκνα τους αμόρφωτα , ή να τα παραδώσουν ως βορά στον πανσλαβισμό .
Επίσης με διαταγή του Τσάρου της Ρωσίας , δημεύθησαν τα πλούσια κτήματα της Ελληνικής Εκκλησίας στη Βεσσαραβία και δόθηκε κατεύθυνση από τη Ρωσία στους Βουλγάρους δασκάλους -πράκτορες των Ρώσων- να κηρύξουν εξοντωτική εκστρατεία κατά των Ελλήνων ιερέων και δασκάλων και κατά του Ελληνισμού γενικώς . Οπως ήταν λοιπόν επόμενο σημειώθησαν αιματηρές συγκρούσεις τέτοιας σφοδρότητας , οι οποίες για την καταστολή τους προεκάλεσαν την επέμβαση του τουρκικού στρατού. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα , ο Κλήρος αγωνίσθηκε με αδάμαστο πνεύμα και καθαγίασε των αγώνα με το αίμα ιεραρχών, ιερέων και μοναχών.
Από αυτούς εκδηλώθηκε το έτος 1870 η αντίδραση των Ελλήνων , η οποία στη συνέχεια έλαβε νέα μορφή και οργανωτική δομή , απαραίτητη για την επιτυχή έκβαση του ερχόμενου πλέον ένοπλου αγώνα . Αυτό πραγματοποιήθηκε με την εύστοχη τοποθέτηση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο , νέων προικισμένων και φωτισμένων Ιεραρχών στη Μακεδονία . Οι Ιεράρχες αυτοί ενθρονίσθησαν το έτος 1900 και είναι οι κατωτέρω αναφερόμενοι Μητροπολίτες : «Καστοριάς Γερμανός , Μοναστηρίου Ιωακείμ , Δράμας Χρυσόστομος , Κορυτσάς Φώτιος , Γρεβενών Αιμιλιανός, Νευροκοπίου Θεοδώρητος , Χαλκιδικής Ειρηναίος και Σερρών Κωνσταντίνος» .
Οι ιεράρχες αυτοί απεδείχθησαν έξοχοι οργανωτές και αλύγιστοι Μακεδονομάχοι , όπως ο Γερμανός , ο Αιμιλιανός , ο Φώτιος και γενικώς όλοι οι ιεράρχες . Σ’ αυτούς οφείλεται και η επάνοδος στους κόλπους του Γένους και αρκετών σλαβοφώνων Ελλήνων με ακραιφνή όμως ελληνική συνείδηση, οπως π.χ. ο καπετάν «Κώττας» , οι οποίοι μαζί και με τους άλλους Μακεδονομάχους κράτησαν τον αγώνα στο ύψος που έπρεπε, παρά το γεγονός ότι το τότε ελληνικό κράτος της «Μελούνας» δεν τους βοήθησε όσο θα έπρεπε τηρώντας με αυστηρότητα την πολιτική της : «Αψόγου Στάσεως». Και δεν τους βοήθησε γιατί η ανύπαρκτη Εξωτερική του πολιτική το εμπόδισε να αντιληφθεί το μέγεθος των δυνατοτήτων του Ελληνισμού και ούτε καν τους βοήθησε να συντηρήσουν όσα κατόρθωσαν από μόνοι τους οι Ελληνες της Μακεδονίας . Ο ισχυρισμός ότι δεν τους βοήθησε γιατί κατά την περίοδο αυτή η Ελλάδα ήταν μπλεγμένη με το οξύτατο πράγματι «Κρητικό Ζήτημα», είναι συζητήσιμη . Κι’ αυτό γιατί τελικώς η Κρήτη ελευθερώθηκε από μόνη της
H ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ «ΑΨΟΓΟΥ ΣΤΑΣΕΩΣ» ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ :
Προειδοποίησα από το έτος «2000» ότι η Ελλάδα πρέπει να επεκτείνει την Αιγιαλείτιδα Ζώνη της στα 12 ν.μ. και να ανακηρύξει την ΑΟΖ της. Δυστυχώς φωνή βοώντος εν ερήμω . Δεν το έπραξεν όμως η ελληνική διοίκηση διότι υπάρχουν μυστικές συμφωνίες διαμελισμού της Ελλάδας από τις δήθεν δημοκρατικές κυβερνήσεις , που τις διορίζουν το Club Bilderberg και το Δ’ ΡΑΙΧ που συνεχίζει την υλοποίηση των οραμάτων του Αδόλφου Χίτλερ.
Αναφέρω κατωτέρω ενα μικρό απόσπασμα από καποιο εγχειρίδιο της Στρατιωτικής Ακαδημίας της Τουρκίας :
«Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι το μοναδικό πρόβλημα σχετικώς με το Αιγαίο αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Τουρκίας . Ομως από την πλευρά της γεωγραφίας υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι που δυσκολεύουν την επίλυση του προβλήματος σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου.
Ο πρώτος είναι ότι οι φυσικές συνθήκες παρουσιάζουν μια μοναδική ιδιαιτερότητα σε όλο τον κόσμο, και ο δεύτερος είναι ότι οι Ελληνες θέλουν να εφαρμόσουν και σ’ αυτή τη θάλασσα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες , τα νομικά κριτήρια , αλλά αυτά που ισχύουν γιά τους ωκεανούς. Οι δυσκολίες που δημιουργεί η de fakto πολιτική γεωγραφία στην οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί της Ελλάδας , μπορούν να αντισταθμιστούν , εν μέρει με νομικά επιχειρήματα , εν μέρει με «γεωμορφολογικές αποδείξεις» , και κυρίως με το γεγονός ότι στο Αιγαίο υπάρχουν σαφή , φυσικά , γεωμορφολογικά σύνορα . Τα σχετικά στοιχεία με τη γεωγραφία έχουν ως εξής :
1} Εχει διαπιστωθεί επιστημονικά {σημ Φ.Π. : πότε και από που ;} ότι η θάλασσα του Αιγαίου έχει διαμορφωθεί με τη γεωλογική καθίζηση ενός τμήματος της Ανατολίας .
2} Τα νησιά και οι νησίδες που βρίσκονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα που είναι μπροστά στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, αλλά είναι τμήμα αυτής της υφαλοκρηπίδας .
3} Μία σαφής γραμμή του βυθού, που σχηματίζει ένα μεγάλο {S} από τον Βορρά στο νότο χωρίζει φυσιολογικά τη θάλασσα του Αιγαίου στα δύο. Η ζώνη αυτή όχι μόνο από γεωμορφολογική άποψη αλλά και από γεωφυσική χωρίζει δύο πλάκες του φλοιού της γης. Σύμφωνα με αυτή τη γραμμή του βυθού οι Θρακικές Σποράδες και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου , βρίσκονται πάνω από την υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας . Τα νησιά αυτά δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα.
4} Στο Αιγαίο οι οργανικές ή και ανόργανες πηγές είτε στη θάλασσα , είτε στις αιχμές που προεξέχουν , αποτελούν σύνολο που σχηματίστηκε με τη βοήθεια των γύρω ηπείρων. Γι’ αυτό το λόγο η Τουρκία έχει μερίδιο σε όλες τις φυσικές πηγές του Αιγαίου. Το ότι το μερίδιο αυτό είναι μεγαλύτερο στο Ανατολικό Αιγαίο είναι φυσικό δικαίωμα που πηγάζει από το ότι η θαλάσσια περιοχή του Ανατολικύ Αιγαίου είναι δεμένη με την τουρκική ήπειρο , γεγονός που προκύπτει επιστημονικώς . {Σημ Φ.Π. Πόθεν ;}.
5} Είναι αδύνατο να εφαρμοσθούν στο Αιγαίο οι μέθοδοι της ίσης απόστασης και της μέσης γραμμής που θέλει να εφαρμόσει η Ελλάδα γιά τη χάραξη των θαλασσίων συνόρων. Διότι οι μέθοδοι αυτές δεν συνδέονται με τις αρχές της δικαιοσύνης και της διασφάλισης της ακεραιότητας των πηγών. Αντ’ αυτού θα ήταν σωστότερο τα θαλάσσια σύνορα να περάσουν από τη γραμμή του βυθού.
6} Τα δικαιώματα της Ανατολίας στηρίζονται στην έννοια της φυσιολογικής προέκτασης και σε γεωμορφολογικά δεδομένα.
Συμπέρασμα : Αν εξετάσουμε την ιστορία της θάλασσας του Αιγαίου και των νησιών του , βλέπουμε ότι ούτε οι αρχαίοι Ελληνες ούτε οι σημερινοί μιγάδες Ελληνες μπόρεσαν να κυριαρχήσουν σε καμία περίοδο της ιστορίας. Οι Ελληνες διαστρευλώνουν το θέμα στη διεθνή κοινή γνώμη υποστηρίζοντας ότι τα νησιά του Αιγαίου, που ήταν επί {300} χρόνια υπό την κυριαρχία των Οθωμανών ανήκαν κατά το παρελθόν στους ίδιους .
Η λύση των προβλημάτων του Αιγαίου είναι πολιτική και θα δοθεί είτε με τη χρήση στρατιωτικής δύναμης {EQUITY – ΕΥΘΥΔΙΚΙΑ . Δηλαδη με το δικαιο του ισχυροτερου} , είτε δικαστικώς και τελικώς θα στηριχθεί στο διεθνές δίκαιο».
{Πηγή : Βιβλίο του δημοσιογράφου ανταποκριτή του ΑΠΕ στην Τουρκία «ΑΛΚΗ ΚΟΥΡΚΟΥΛΑ» με τον τιτλο «ΙΜΙΑ».
Σχολιο Φ.Π. : Αυτες ομως οι τροπαγανδιστικες αρλούμπες έχουν απορριφθεί από το δίκαιο της θάλασσας . Δυστυχώς όμως προδότες και λωποδύτες Ελληνες πολιτικοί χρεωκόπησαν την Ελλάδα , ώστε να μη δύναται πλέον να προστατεύει την εθνική επικράτειά της με την ανανέωση και ενίσχυση της αμυντικής αποτρεπτικής της δύναμης .
Σε δύο δε περιπτώσεις που η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να διαλύσει την τουρκική αλαζονεία {Κύπρος και Ιμια} Ελληνες προδότες πολιτικοί και στρατιωτικοι παρέδωσαν την {Κύπρο και τα Ιμια} αμαχητί στο ναζιστικό τουρκικό ΡΑΙΧ . Αν δε μελετήσουμε την Ιστορία θα διαπιστώσουμε ότι ο φύλακας άγγελος και προστατης της Τουρκίας ήταν και είναι η ναζιστική Γερμανία . Ο δε μεγας εχθρος της Ελλαδος και της Σερβιας ειναι η Γερμανια . Κι’ αυτο διοτι η μεν Ελλαδα ειναι η χωρα που πετυχε την πρωτη νικη εναντι των μεχρι τοτε ανικητων στρατιων του ΑΞΟΝΑ και εδωσε το θαρρος , και την πιστη για την τελικη νικη εναντιον των ναζιστοφασιστων στη σκλαβωμενη τοτε απο τους Ναζι Ευρωπη . Ουτω εν συνεχεια η μεγαλη νικη της Ελλαδας εναντι των Ιταλων φασιστων και η εν συνεχεια αντισταση στη σιδεροφρακτη Γερμανια του «Αδολφου καθυστερησε την επιθεση στη Σοβιετικη Ενωση . Ουτω αρχισε κατοπιν ο Ρωσικος Χειμωνας , για να υποστει την τελικη ηττα ο Χιτλερ απο τον μεγαλο στρατηγο «Χειμωνα» της Σ.Ε.
Η δε Σερβια γιατι ανεπτυξε την κορυφαια αντιζιστικη αντισταση {οπως και η Ελλαδα} στους Ουνους κατακτητες της και απασχολουσαν πολλες γερμανικες μεραρχιες ανακουφιζοντας το αντιναζιστικο μετωπο. . Ιδου η πηγη του μισους απο το λαο των «Herren Volk» { Λαος Κυριων} συμφωνα με τον Χιτλερ , εναντιον της Ελλαδος και της Σερβιας για την αντισταση τους στα μεγαλεπιβολα σχεδια της χιλιοχρονης παγκοσμιας κυριαρχιας του Γ’ ΡΑΙΧ του «Αδολφου» . Οι δε βασικοι εκδικητες εναντιον της Ελλαδας και της Σερβιας ειναι οι νυν ηγετες του «IV REICH».
12-12-2019 Φ.Π. ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΟΥΛΑΣ
Απάντηση