Μέρα μνήμης, αλλά και διεκδίκησης, γιορτής αλλά και αγώνα
η Πρωτομαγιά σημαδεύει τη δύσκολη διαδρομή των εργαζομένων προς την αξιοπρέπεια και τη χειραφέτηση.
Από τη ματωμένη Πρωτομαγιά του Σικάγο μέχρι την Καισαριανή και τους 200 εκτελεσμένους την Πρωτομαγιά του 1944.
Αυτούς που τώρα πια τους έχουμε σε εικόνα, να στέκονται αγέρωχοι απέναντι στα όπλα των Κατακτητών.
Και από τους απεργούς του Μάη του ‘36, μέχρι τους σημερινούς αγώνες, μικρούς και μεγάλους για δικαιοσύνη, το κόκκινο νήμα του αγώνα, της θυσίας και της ελπίδας συνεχίζεται.
Γιατί Πρωτομαγιά σημαίνει αντίσταση, αγώνας, ελπίδα
Σημαίνει ότι αρνούμαστε οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι να αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμο υλικό και σαν απλή στατιστική.
Ότι υψώνουμε φραγμούς στην υπερεκμετάλλευση και την επισφάλεια.
Και δεν ξεχνάμε ποτέ ότι ανάπτυξη που δεν βάζει στο κέντρο τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, καταλήγει να βλέπουμε τους αριθμούς να ευημερούν και τους ανθρώπους να δυστυχούν.
Γιατί ο μόνος τρόπος να τιμήσουμε εκείνες και εκείνους που πάλεψαν πριν από εμάς, ο μόνος τρόπος για να μη μείνει αδικαίωτη η θυσία τους, είναι να μη σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε.
Ας κάνουμε τη φετινή Πρωτομαγιά αρχή για μια πορεία δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και εντιμότητας, που έχει ανάγκη η πατρίδα μας.