Η φετινή κατάντια της Eurovision δεν έχει προηγούμενο γράφαμε στις 01/02/2026 σε ανύποπτο χρόνο
Από την πρώτη στιγμή η επιλογή του Ακυλα που είναι όντως ταλαντούχος και μια άψογη λύση για τα δεδομένα της εποχής, έδειχνε πως στόχος δεν ήταν η νικη στην φετινή Eurovision αλλά η δημιουργία της προσδοκίας πως θα νικήσουμε για πολιτική και οικονομική εκμετάλλευση.
Πανω στις πλάτες και τα όνειρα ενός παιδιού με καταγωγή από τις Σέρρες
τον νομο του Κώστα Καραμανλή των Τεμπων η κυβέρνηση προσπάθησε να ανακτήσει το χαμένο της πολιτικό κύρος, με την αλλαγή ατζέντας για τις Σέρρες. Πλέον οι Σέρρες έπαιζαν σαν τον τόπο καταγωγής του Ακυλα που θα άλωνε την Eurovision και όχι του Καραμανλή των Τεμπων.
Παραλληλα τα οικονομικά συμφέροντα που θησαυρίζουν από τα στοιχήματα στο ποδόσφαιρο και την φετινή χρονιά με τις ανατροπές στο Ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου έχουν χάσει τα λεφτά τους βρήκαν στον διαγωνισμό πεδιον δόξης λαμπρόν, χτίζοντας την πιθανότητα νίκης του Ακυλα.
Δεν είναι τυχαίο πως η πρώτη κουβέντα του Ακυλα μετά τον διαγωνισμό στην ΕΡΤ ήταν πως πήγαμε κουβά
Τις προσδοκίες για νίκη του Ακυλα τις εκτόξευσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την δήλωση του που άφησε να υπονοηθεί πως η κυβέρνηση του έχει εξασφαλίσει την στήριξη στη Eurovision από τα αδερφα πολιτικά κόμματα της ΝΔ.
Πανω στην πλάτη ενός νέου παιδιού στηρίχθηκε μια ολόκληρη πολιτική και οικονομική βιομηχανία προπαγάνδας
με τα κανάλια να τον αποθεώνουν πριν τον διαγωνισμό φουσκώνοντας τις ελπίδες για την πρώτη θέση και τα ελεγχόμενα από τις ιντερνικες ορδές του Μαξίμου Social media να τσακίζουν όποιον τόλμαγε να έχει άλλη άποψη για τις δυνατοτητες του τραγουδιού που μας εκπροσώπησε φέτος.
Υ.Γ. Το ερώτημα που τίθεται βέβαια είναι το εξής:
Αν μπορεί το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο να δημιουργεί τέτοιες προσδοκίες για μια συμμετοχή στην Eurovision, τότε είναι εύκολο να φανταστεί κάποιος τι προσδοκίες μπορεί να δημιουργεί για έναν πολιτικό όπως ο Μητσοτάκης που φιλοδοξεί να πάει και τρίτη θητεία στην πρωθυπουργία ενώ γύρω του η κυβέρνηση κλονίζεται από τα σκάνδαλα, τις παρακολουθήσεις και την πολιτική ανικανότητα.