Νέο κύμα δικαστικών προσφυγών φαίνεται να διαμορφώνεται μετά την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη
με νομικούς κύκλους να εκτιμούν ότι ανοίγει ένα σημαντικό παράθυρο επανεξέτασης χρεώσεων και απαιτήσεων που έχουν επιβληθεί από τράπεζες, funds και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers).
Η απόφαση 6/2026, πέρα από το καθαρό νομικό της αποτέλεσμα, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω του σκεπτικού της, το οποίο δίνει έμφαση στην αρχή της αναλογικότητας, στην προστασία του οικονομικά αδύναμου οφειλέτη και στην ανάγκη οι ρυθμίσεις να μην μετατρέπονται σε μηχανισμούς υπέρμετρης επιβάρυνσης. Σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύεται και η συστηματική κριτική που εδώ και χρόνια ασκείται απέναντι σε πρακτικές funds και servicers, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις έχουν οδηγήσει σε δυσανάλογες και δύσκολα ελέγξιμες απαιτήσεις.
Στην πράξη, η απόφαση φαίνεται να ενισχύει τη δυνατότητα των δανειοληπτών να αμφισβητήσουν τον τρόπο υπολογισμού τόκων, εξόδων και λοιπών επιβαρύνσεων
ειδικά όταν αυτοί οδηγούν σε «φούσκωμα» της οφειλής πέρα από τα όρια της πραγματικής οικονομικής υποχρέωσης. Νομικοί τονίζουν ότι το σκεπτικό της Ολομέλειας μπορεί να αξιοποιηθεί ευρύτερα, όχι μόνο για όσους υπάγονται ήδη στον νόμο Κατσέλη, αλλά και σε ρυθμίσεις που έχουν συναφθεί εκτός αυτού.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν οι περιπτώσεις όπου τίθενται ζητήματα καταχρηστικών γενικών όρων συναλλαγών, έλλειψης διαφάνειας και παραβίασης της καλής πίστης στην εκτέλεση των συμβάσεων. Εκεί ακριβώς, όπως επισημαίνουν νομικοί, συναντώνται συχνά και οι πιο αμφιλεγόμενες πρακτικές των εταιρειών διαχείρισης, με απαιτήσεις που σε αρκετές περιπτώσεις αμφισβητούνται ως δυσανάλογες ή μη επαρκώς τεκμηριωμένες.
Την ίδια στιγμή, η απόφαση της Ολομέλειας λειτουργεί ως ισχυρό νομολογιακό εργαλείο
καθώς αναγνωρίζει ότι η αντιμετώπιση της υπερχρέωσης δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τον κοινωνικό σκοπό της ρύθμισης και την πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής. Αυτό, σύμφωνα με νομικούς, ενισχύει τη θέση των οφειλετών απέναντι σε πρακτικές που συχνά περιγράφονται ως επιθετικές ή δυσανάλογες.
Ωστόσο, όπως διευκρινίζεται, η απόφαση αφορά ήδη εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες, γεγονός που σημαίνει ότι όσοι επιθυμούν να επωφεληθούν από το νέο νομολογιακό πλαίσιο θα πρέπει να κινηθούν δικαστικά. Παράλληλα, το ζήτημα της αναδρομικότητας παραμένει ανοιχτό, καθώς δεν εξετάστηκε από την Ολομέλεια, αφήνοντας περιθώριο για νέο γύρο διεκδικήσεων και αντιδικιών.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται, σύμφωνα με νομικούς κύκλους, έντονη κινητικότητα στα δικαστήρια, με αυξημένες προσφυγές που θα επιχειρήσουν να επαναπροσδιορίσουν όχι μόνο το ύψος των οφειλών, αλλά και τα όρια της πρακτικής των διαχειριστών δανείων συνολικά.