Κυβέρνηση σε αποδρομή, πρωθυπουργός σε άρνηση

Κυβέρνηση σε αποδρομή, πρωθυπουργός σε άρνηση

Απόστολος Αποστόλου

Είναι πρόβλημα να βλέπεις στον καθρέφτη το σπασμένο είδωλό σου και να επιμένεις ότι εμφανίζεσαι χωρίς ρωγμή.

Ο πρωθυπουργός, στη συνέντευξη που έδωσε στο κανάλι OPEN, έδειξε την απόλυτη αλαζονεία και παρήγαγε τη σκληρότητα και την απολυτότητα του ως μέθοδο επιτυχίας. Βέβαια, αυτό που εισέπρατταν οι τηλεθεατές ήταν άλλο, γιατί εύκολα διέκρινε κανείς έναν υπερκινητικό πανικό, του πρωθυπουργού, μια αβεβαιότητα και μια προκλητικότητα που προέκυπταν από τον φόβο του.

Ο πρωθυπουργός φαίνεται πως επενδύει στην αντιστροφή του κυβερνητικού κλίματος, γι’ αυτό και σπρώχνει τον χρόνο των εκλογών μέχρι εκεί που εξαντλείται η διακυβερνησιμότητα του.

Ξεχνά ότι κουράζει τους πολίτες και αυτό γιατί η αλαζονεία του δεν του επιτρέπει να δει την πραγματικότητα. Όσο όμως επιμένει να δείχνει μια πολιτική φιλική προς τα καρτέλ, μια πολιτική που διανυκτερεύει στην αισχροκέρδεια, μια πολιτική ανεβασμένη στο τρενάκι των σκανδάλων, όλα αυτά δεν μπορούν, μέσα σε διάστημα επτά ή οκτώ μηνών, να ανατραπούν. Επομένως, η ελπίδα να αντιστραφεί το πολιτικό κλίμα υπέρ της κυβέρνησης είναι μηδενική.

Δυστυχώς, ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με την εικόνα των πραγμάτων. Επίσης, δείχνει ότι δεν κατανοεί ότι τη δύναμη του χρόνου, ξεθωριάζει και τις πιο δυνατές εξελίξεις.

Την ίδια στιγμή ο σημερινός Έλληνας πολίτης είναι αποκλεισμένος από τη Δημοκρατία,

αποσυνάγωγος από το Κράτος Δικαίου και περιθωριοποιημένος από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

Οι μόνοι που δεν βλέπουν το δημοκρατικό έλλειμμα είναι ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Στουρνάρας που όλο και πιο συχνά ο τελευταίος δίνει συνεντεύξεις για να πείσει πόσο καλή είναι η νυν κυβέρνηση. Επίσης είναι οι βουλευτές της ΝΔ, που ξέρουν ότι λίγοι θα εκλεγούν στις επόμενες εκλογές.

Έτσι αναγκάζονται να υπερασπιστούν τις χαρούμενες μπούρδες, του επικοινωνιακού (προπαγανδιστικού) μηχανισμού του κόμματος τους, λέγοντες απίστευτες αβελτηρίες όπως ότι «το ξεπούλημα είναι επένδυση». Όμως στη στραμπουλιγμένη πολιτική λογική της κυβέρνησης, όλα γίνονται επιτυχία και όλα προσομοιώνονται σε μια νίκη. Έτσι, λοιπόν, η βέβαιη κυβερνητική φθορά απωθείται και οι κακές σκέψεις κλειδώνονται για να μη βγουν έξω.

Όλα αυτά φαίνονται αστεία, αλλά αποτελούν μια πραγματικότητα, γιατί η κυβέρνηση φλερτάρει με την παρακμή της, χρησιμοποιώντας τις φτυσμένες δικαιολογίες της για όσα δεν έχει καταφέρει να κάνει και για όσα δεν θέλει να κάνει. Είναι μια κυβέρνηση που ενδιαφέρεται διά της αδιαφορίας της και της φυγοπονίας της για όλα τα ζητήματα, εθνικά, κοινωνικά, πολιτικά. Και, φυσικά, η κυβέρνηση δεν μπορεί να δει την «πτώση» της, γιατί πιστεύει ότι έχει ακόμη χρόνο και έτσι εκείνος (ο χρόνος) μεταμορφώνεται για την κυβέρνηση σε υστερία χαράς.

Από κοντά, σε αυτή την πολιτική παραζάλη και τον αλαζονικό συμπλεγματισμό, κινούνται και οι δημοσιογραφικοί κρωγμοί. Έτσι παρηκμασμένοι αναλυτές που ξέρουν μόνο πώς να τραγουδούν άριες κάτω από τα μπαλκόνια της εξουσίας, ατάλαντοι μουρμουριστές σεναρίων και ευκαιριακοί δημοσκόποι με προμελετημένη αυθάδεια υμνολογούν την επερχόμενη νίκη του κ. Μητσοτάκη. Είμαστε, λοιπόν, μπροστά σε ένα παρασιτικό πολιτικό κλαμπ κυβέρνησης, αλλά και φθηνής δημοσιογραφίας, που αναπαράγουν την ίδια μεγαλειώδη αυταπάτη της τέλειας εικόνας για τη χώρα μας, τη στιγμή που η χώρα βουλιάζει όλο και περισσότερο στα ρηχά νερά.

Κι όμως, όσο κι αν επιχειρείται να βαφτιστεί η στασιμότητα ως πρόοδος και η επικοινωνία ως πολιτική,

η πραγματικότητα παραμένει πεισματάρα.

Δεν εξαφανίζεται με συνεντεύξεις, ούτε εξωραίζεται με καλοστημένα τηλεοπτικά πλάνα. Η καθημερινότητα των πολιτών είναι εκείνη που συντάσσει το πραγματικό δελτίο ειδήσεων: οι λογαριασμοί που δεν βγαίνουν, οι νέοι που αναζητούν διέξοδο στο εξωτερικό, οι μικρομεσαίοι που ασφυκτιούν και οι θεσμοί που δοκιμάζονται από τη διαρκή απαξίωση.

Όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να πιστεύει περισσότερο τις δικές της διαφημίσεις παρά την κοινωνία, τότε έχει ήδη χάσει την επαφή με την αλήθεια. Και όταν η εξουσία μετατρέπεται σε αυτάρεσκο καθρέφτη, κάθε ρωγμή που αρνείται να δει γίνεται τελικά το σημείο από το οποίο θα σπάσει ολόκληρη η εικόνα. Η πολιτική δεν συγχωρεί την αλαζονεία ούτε χαρίζει αιώνια παράταση σε όσους θεωρούν ότι η κοινωνία μπορεί να ξεχάσει. Η κρίση εμπιστοσύνης συσσωρεύεται σιωπηλά και, όταν εκφραστεί, δεν προειδοποιεί. Τότε οι επικοινωνιακές ασκήσεις καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι και η πραγματικότητα επιστρέφει με τη δύναμη που της έδωσε η ίδια η περιφρόνηση της εξουσίας προς τους πολίτες.

Το ημιθανές σώμα της χώρας δεν αντέχει άλλο ηλεκτροσόκ. Αυτό άραγε το γνωρίζει ο πρωθυπουργός; Και φυσικά οι πολίτες δεν θα δώσουν χώρο στην κυβέρνηση της ΝΔ για να βρεθεί και πάλι στην εξουσία. Η κυβέρνησης έχει μπροστά της μια ημερομηνία λήξης που θα είναι και η οριστική ημερομηνία εξουσίας της ΝΔ. Η σχεδόν παιδική επιμονή και η εξουσιομανία του μαέστρου της ΝΔ που κρατά την μπαγκέτα και διευθύνει, οδηγούν την κυβέρνηση σε ασυγχρονισμό και σε αλλεπάλληλα σοκ τους Έλληνες πολίτες. Έτσι η απάντηση του λαού στις εκλογές θα έχει την ακρίβεια του καράτε.

Απόστολος Αποστόλου. Καθηγητής Πολιτικής και Κοινωνικής Φιλοσοφίας